Τήν παραμονή, λίγο μετά τά μεσάνυχτα, “ἐγενόμην ἐν τή νήσω τή καλούμενη Πάτμω”. Καθώς ἔπαιρνε νά χαράξει ἤμουν πάνω στή Χώρα. Ἡ θάλασσα, ἀκίνητη σάν τό μέταλλο, ἔδενε τά τριγυρινά νησιά.Δέν ἀνάσαινε οὔτε ἕνα φύλλο μέσα στό φῶς πού δυνάμωνε. Ἡ γαλήνη ἦταν ἕνα κέλυφος ὁλωσδιόλου ἀράγιστο.Ἔμεινα καρφωμένος ἀπό αὐτή τήν ἐπιβολή ἔπειτα ἐνίωσα πώς ψιθύριζα:“Ἔρχου καί βλέπε...”.

Γεώργιος Σεφέρης

"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος. " (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)



 Άρθρο - ανάλυση του Αντιναύαρχου ε.α. Β. Μαρτζούκου Π.Ν. και είναι απο την ιστοσελίδα του Αντίβαρου.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ!!!


Για αυτό είναι καλό να ξυπνήσουμε απο τον λήθαργο που μας έχουν ρίξει οι ελληνόφωνοι πολιτικοί μας: Αυτόν της διάβρωσης και τελικής καταστροφής της Ελλάδος!!! Ο καθένας ας τα εκλάβει όπως νομίζει.

Για να διαβάσετε περισσότερα κλικ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να κατεβάσετε το άρθρο σε PDF





Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Θωρηκτό Γ.Αβέρωφ : Ευτελίζοντας ένα εθνικό σύμβολο

Πηγή: Εν κρυπτώ

Η γενική αγανάκτηση για το γαμήλιο γλέντι που διοργανώθηκε επί του Θ/Κ Αβέρωφ είναι προφανώς δικαιολογημένη. Η φράση που ταιριάζει (για να μην πούμε τίποτα βαρύτερο) είναι "εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τα άρματα, κρεμάνε τώρα οι γύφτοι τα νταούλια". Το "Εν Κρυπτώ" είχε σε ανύποπτο χρόνο δημοσιεύσει ένα αφιέρωμα στο ιστορικό θωρηκτό(λινκ)  που είναι σύμβολο των αγώνων για την απελευθέρωση του Αιγαίου και κιβωτός μνήμης για το ελληνικό Έθνος. Επιπλέον είναι μια ζωντανή απόδειξη της ελληνικής ορμητικότητας, ανδρείας και ναυτοσύνης, αφού ουσιαστικά μόνο του, υπό την εμπνευσμένη αρχηγία του ναυάρχου Κουντουριώτη, καταναυμάχησε τον τουρκικό στόλο στις ναυμαχίες της Ελλης και της Λήμνου. Οι μόνες εκδηλώσεις που θα έπρεπε λοιπόν να επιτρέπονται σε αυτό, είναι οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, καθώς και εξοικείωσης της νέας γενιάς με την ένδοξη ιστορία του. Όχι νεοπλουτίστικοι γάμοι νεαρών λελέδων με "τηλεπερσόνες".


Όμως, αξίζει να αναρωτηθούμε: είναι τελικά τόσο πρωτοφανές αυτό που συνέβη επί του "Αβέρωφ"; Ή μήπως είναι μια καραμπινάτη απόδειξη της αλλαγής των αξιών της ελληνικής κοινωνίας; Μήπως στο αξιακό βάθρο όπου βρίσκονταν κάποτε η λεβεντιά, η τιμή και η ιστορία, έχει μπει η γκλαμουριά και η τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα;

Η νύφη του συγκεκριμένου γάμου ανήκει στο νεόκοπο είδος "τηλεπερσόνα", δηλαδή στο είδος των ανθρώπων που αντλούν κοινωνική αναγνώριση από το γεγονός και μόνο της συχνής παρουσίας τους στην τηλεόραση, χωρίς η παρουσία αυτή να δικαιολογείται από τη συγκρότησή τους ή από αυτά που έχουν να πουν, παρά μόνο από τη γενική έφεσή τους στο κουτσομπολιό και το λίκνισμα (ενίοτε και σε πιο hard core επιλογές ).

Κι όμως: αν ρωτήσετε σήμερα ένα δεκαεξάχρονο στο δρόμο, είναι πιθανότερο να γνωρίζει τη Μαριέττα Χρουσαλά, παρά τον Παύλο Κουντουριώτη. Η τηλεόραση καλώς ή κακώς διαμορφώνει πρότυπα, και μάλιστα σε συγκεκριμένη κατεύθυνση: αν ο θηλυπρεπής τραγουδιστής Χ πάει φαντάρος, πολλαπλά αφιερώματα θα περιγράψουν το "Αίμα, Δάκρυα κι Ιδρώτα" και τα υπόλοιπα "βάσανά" του. Καθόλου περίεργο, αν σκεφτεί κανείς ότι και η γνωστή τηλεπερσόνα Τζούλια βρήκε κάμποσους υποστηρικτές, που υποστήριξαν on air το δικαιωμά της να εκπορνεύεται. Είναι το σύμπτωμα της ταύτισης του απλού ανθρώπου με την "τηλεπερσόνα", που κατάφερε να βγει στο γυαλί και να διάσημη - ασχέτως υποβάθρου. Και είναι αυτή η υπερτίμηση της αναγνωρισιμότητας και η υποτίμηση της ιστορίας, που οδηγεί ακόμα και τον κυβερνήτη του ΘΚ Αβέρωφ να αποζητάει χαζοχαρούμενες φωτογραφικές πόζες με τις ακκιζόμενες τηλεπερσόνες, αντί να τις πετάξει κλωτσηδόν από το μνημείο που έχει την τιμή να διοικεί. Το ερώτημα όμως είναι: το ελληνικό κράτος έχει κάποια στοιχειώδη πολιτική απέναντι στο φαινόμενο αυτό; Έχει κάποια πρόθεση να στηρίξει κάποιες αξίες ή θα τις αφήσει να γκρεμιστούν;




Αγχωμένη για τη δεξίωση, η πεθερά της νύφης, δίνει τις τελευταίες οδηγίες στους νεόνυμφους μπροστά στον διευθυντή του «Αβέρωφ» Ευάγγελο Γαβαλά , ο οποίος ατίμασε την στολή που φοράει και το εθνικό σύμβολο που ονομάζεται "ΘΚ Γ.Αβέρωφ"

Δεν είναι μοιραία η επικράτηση της κενής κουλτούρας της γκλαμουριάς και της τηλεοπτικής αναγνωρισιμότητας.Χρειάζεται ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Άλλες χώρες, με πολύ μικρότερη ιστορία από την ελληνική, αναγνωρίζουν τη σημασία του πατριωτισμού και τον προάγουν συνειδητά, χρησιμοποιώντας σύγχρονα μέσα. Δείτε πόσες πολεμικές ταινίες γυρίζονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ και τι πρότυπα προβάλλουν (ακόμα και από την εντελώς πρόσφατη πολεμική ιστορία τους), και κάντε τη σύγκριση: Πότε ήταν η τελευταία φορά που γυρίστηκε ιστορική ταινία αξιώσεων στην Ελλάδα; Η τελευταία ιστορική ταινία με ελληνικό θέμα, οι "300", ήταν αμερικανικής παραγωγής (κι έσπασε κάθε ρεκόρ στην Ελλάδα, κάνοντας τους εγχώριους "προοδευτικούς" να λυσσάξουν από το κακό τους). Πότε χρηματοδοτήθηκε για τελευταία φορά τέτοια ταινία από το ΕΚΚ (που όμως χρηματοδοτεί αφειδώς κάθε θολή έμπνευση συνασπισμίτη σκηνοθέτη); Τόσο δύσκολο θα ήταν να γυριστεί σήμερα, με τα υπάρχοντα ψηφιακά μέσα, μια καλή ταινία για τον "Αβέρωφ"; Και ακόμα παραπέρα: δε θα μπορούσαν το Πολεμικό Ναυτικό (και γενικά οι Ένοπλες Δυνάμεις) να αναδείξουν τους σύγχρονους ήρωές τους; Σε τι υπολείπονται ο Μπικάκης, ο Σιαλμάς, ο Βλαχάκος, ο Καραθανάσης, ο Γιαλοψός, ο Ηλιάκης, των "ηρώων" που μας προβάλλουν με το κιλό οι αμερικάνικες ταινίες; Και αν δε θέλουμε να θυμόμαστε τα δυσάρεστα, γιατί δεν ξεκινάει η κινηματογραφική παραγωγή από μια ωραιότατη (και "πιασάρικη") ιστορία θάρρους με καλό τέλος, όπως ήταν η διάσωση των ναυαγών από πλήρωμα ελληνικού Super Puma στις 2.1.2002 (λινκ ), που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης;


Εκεί που κρεμούσαν κάποτε οι καπεταναίοι τα άρματα, κρεμούν οι πρωινατζούδες τα κουφέτα.

Αν (αν λέμε...) αποφασίσει κάποτε το ελληνικό κράτος να προβάλει τέτοια πρότυπα, ίσως να μην ξαναντραπούμε για θλιβερά περιστατικά όπως αυτό του "Αβέρωφ". Ίσως να έχουμε πάλι παιδιά που να γνωρίζουν τον Παύλο Κουντουριώτη, αντί για τη Μαριέτα Χρουσαλά. Ίσως.


YΓ Για την ιστορία, δεν είναι η πρώτη φορά που ο θρυλικός "Μπαρμπα-Γιώργης" μετατρέπεται σε πασαρέλλα για προβεβλημένες πρωινατζούδες. Aνάλογο περιστατικό είχε λάβει χώρα τον Νοέμβρη του 1996,επι κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ -πάλι-, όταν είχε φιλοξενήσει τον "Πρωινό Καφέ"...Αξίζει να δείτε πως στηλιτεύει το γεγονός η αξέχαστη Μαλβίνα Κάραλη

1 σχόλιο:

  1. από τον επίλογο του βιβλίου"Αβέρωφ το Πλοίο που άλλαξε την Ιστορία" του Γεωργίου Π.Κρέμου (του οποίου θα τρίζουν τα κόκκαλα στον τάφο με τα καμώματα του εφοπλυσταριού όπως ο ίδιος το αποκαλούσε) αντιγράφω : τότε ο αθυρόστομος ναύαρχος (Π.Κουντουριώτης) απήντησε αγριεμένα: "Εγώ, ρέ, εκείνες τις στιγμές έβλεπα επάνω από τους δυό κάβους των Στενών από τη μιά μεριά τη μορφή του πάππου μου και από την άλλη του Ανδρέα Μιαούλη να μου γνέφουν να πλησιάσω, εσύ θα γύριζες πίσω"
    Αναρωτιέμαι άραγε οι βελουδογέννητοι γόνοι των εφοπλυστικών οικογενειών τί σκέφτονταν όταν κατέλαβαν το απόρθητο θωρηκτό με τα 5000 ευρώ τους, σκέφτονταν άραγε τις offshore τους, σκέφτονταν άραγε τις αφορολόγητες καταθέσεις τους στους φορολογικούς παραδείσους, σκέφτοναν άραγε τον επόμενο λογαριασμό του σέρβις της aston martin των 400.000 ευρώ?
    Τους χαρίζω αυτές τις σκέψεις, τους χαρίζω την ανούσια και ανόητη ζωή τους, τους χαρίζω την χλιδή τους και τους δηλώνω εν ονόματι όλων μας ότι μπορούν να αγοράσουν τα κειμήλιά μας (έστω να τα νοικιάσουν), μπορούν να αγοράσουν την ανοχή μας στα καμώματά τους, αλλά όμως η ιστορία θα τους ξεχάσει συντομότατα, δεν θα ξεχάσει ούτε τον Κουντουριώτη, ούτε το Αβέρωφ. Γράφοντας δε αυτά τα λόγια κάτω από την στέγη του ελλενίτ που τώρα πιά σκεπάζει την ιστορία μου και την ιστορία της οικογένειάς μου που έδωσε ποταμούς αίματος (απελευθέρωση, Βαλκανικοί, ΕΑΜ, αντίσταση) για αυτό τον τόπο πολύ πρίν οι Πατίστες και λοιποί "καναλοπρόβλητοι τηλεαστέρες του τίποτα" αποκτήσουν θέση στο στάρ σύστεμ της νεοελληνικής καρακιτσαρίας σκέφτομαι πλέον ότι η Ελληνική πραγματικότητα απέκτησε έναν καινούργιο όρο... όταν θα θέλουμε να πούμε με άλλο τρόπο την λέξη ξεφτίλα θα λέμε Πατίστας. Αυτό το κερδίσατε αγαπητοί μου επαξίως και θα σας ακολουθεί σε όλη σας την ζωή. Μπράβο και περιμένουμε και καλύτερα ... από τους απογόνους σας...
    Ιωνας Κωνσταντίνου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σχόλια πού περιέχουν ύβρεις και συνδέσμους πού οδηγούν σε ιστοτόπους με ακατάλληλο, αντεθνικό, ανθελληνικό, και προσβλητικό περιεχόμενο θα διαγράφονται. Επίσης δεν θα γίνονται δεκτά σχόλια γραμμένα σε greeklish.

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ

Γιά Μένα

Η φωτογραφία μου
Επικοινωνία: patmos.island.blog@gmail.com

Ἀρχειοθήκη ἰστολογίου

Ἀναγνῶστες

Ας αποκαλούμε από τώρα και στο εξής τα Σκόπια ως Βαρδαρία. Ας το διαδώσουμε παντού.

Ας αποκαλούμε από τώρα και στο εξής τα Σκόπια ως Βαρδαρία. Ας το διαδώσουμε παντού.
Απαξάπαντες οι ...’’ελληνοφάγοι’’ ανα την Γην, τις γνωρίζουν, αυτές τις αλήθειες, πάρα πολύ καλά. Εκείνο που χρειάζονται, σαν αποστομωτική ’’επισφράγιση’’, είναι το περιβόητο γραμματόσημο, πάνω στο οποίο αυτό, το ίδιο, το συνονθύλευμα των Σκοπιανών, ονομάζει την ...πατρίδα του ...VARDARSKA. Τα γραμματόσημα αποτελούν ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΔΟΣΗ της χώρας που τα κυκλοφορεί και θεωρούνται έτσι, ΕΠΙΣΗΜΑ και ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΑ Έγγραφά της!

Προξενείο STOP

Προξενείο STOP
Κλίκ στήν εἰκόνα καί ὑπογράψτε γιά νά φύγει τό προξενεῖο ἀπό τήν Θράκη μας.
Loading...