Τήν παραμονή, λίγο μετά τά μεσάνυχτα, “ἐγενόμην ἐν τή νήσω τή καλούμενη Πάτμω”. Καθώς ἔπαιρνε νά χαράξει ἤμουν πάνω στή Χώρα. Ἡ θάλασσα, ἀκίνητη σάν τό μέταλλο, ἔδενε τά τριγυρινά νησιά.Δέν ἀνάσαινε οὔτε ἕνα φύλλο μέσα στό φῶς πού δυνάμωνε. Ἡ γαλήνη ἦταν ἕνα κέλυφος ὁλωσδιόλου ἀράγιστο.Ἔμεινα καρφωμένος ἀπό αὐτή τήν ἐπιβολή ἔπειτα ἐνίωσα πώς ψιθύριζα:“Ἔρχου καί βλέπε...”.

Γεώργιος Σεφέρης

"Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος. " (ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 18-3-1919)



 Άρθρο - ανάλυση του Αντιναύαρχου ε.α. Β. Μαρτζούκου Π.Ν. και είναι απο την ιστοσελίδα του Αντίβαρου.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΤΟΜΑ!!!


Για αυτό είναι καλό να ξυπνήσουμε απο τον λήθαργο που μας έχουν ρίξει οι ελληνόφωνοι πολιτικοί μας: Αυτόν της διάβρωσης και τελικής καταστροφής της Ελλάδος!!! Ο καθένας ας τα εκλάβει όπως νομίζει.

Για να διαβάσετε περισσότερα κλικ στην εικόνα ή ΕΔΩ για να κατεβάσετε το άρθρο σε PDF





Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά!



Η 27η Φεβρουαρίου του 1938 σηματοδοτεί για την Κύπρο και για ολάκερο τον Ελληνισμό, την γέννηση ενός εκ των Νεομαρτύρων του Έθνους. Το όνομα αυτού, Ευαγόρας Παλληκαρίδης. Το χωριό Τσάδα της επαρχίας της Πάφου μπορεί να αισθάνεται υπερήφανο, διότι έδωσε στη Πατρίδα ένα τέκνο ωσάν τον Ευαγόρα. Είναι το τέταρτο παιδί της οικογένειας του Μιλτιάδη Παλληκαρίδη και δεύτερος εξάδερφος του έτερου ήρωος της ΕΟΚΑ, Στέλιου Μαυρομμάτη.

Ο Ευαγόρας είναι παιδί δραστήριο και γεμάτο ζωντάνια. Τούτο δε τον εμποδίζει να δείξει την αξία του στα μαθήματα κατά τα σχολικά χρόνια. Περνά με άριστα τις έξι τάξεις του δημοτικού. Η πνευματική του καλλιέργεια, από μικρή ακόμη ηλικία, τον φέρνει εγγύτερα στους αιώνιους Αγώνες του Μεγάλου Έθνους για την Ελευθερία. Ακολουθώντας το φωτεινό παράδειγμα των Ηρώων προγόνων του, αισθάνεται έντονα το φυλετικό κάλεσμα του Ελληνικού του αίματος. Η κυπριακή γη βρίσκεται στο έλεος της βρετανικής αποικιοκρατίας. Ο Εγγλέζος δυνάστης, στέκεται βρόγχος βαρύς κι ενοχλητικός για τον νεαρό Εθνικιστή. Την 1η Απριλίου του 1953, ο Ευαγόρας σε ηλικία 15 ετών, όχι μόνο συμμετέχει στον αντιβρετανικό ξεσηκωμό του Κυπριακού Ελληνισμού, μα πρωταγωνιστεί! Λίγους μόλις μήνες μετά, στις αρχές του Ιουνίου, έχει οριστεί η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στον αγγλικό θρόνο. Οι προετοιμασίες είναι εντατικές τόσο στην αγγλική μητρόπολη, όσο και στις αποικίες που στενάζουν από την κτηνωδία του βρετανικού αυτοκρατορικού τέρατος. Στην Πάφο υψώνεται προκλητικά η Βρετανική Σημαία επί του Ιακώβιου Γυμναστηρίου, υπενθυμίζοντας στους σκλαβωμένους Κυπρίους τους υπαίτιους της δυστυχίας τους. Αυτή η πρόκληση όμως, δε δύναται να μείνει αναπάντητη από ένα νεαρό, του οποίου η καρδιά φλέγεται από τον πόθο για λευτεριά.

Παραμονή της στέψης, οι μαθητές της Πάφου και οι φοιτητές του Λιασιδίου Κολλεγίου διαδηλώνουν απαιτώντας να απομακρυνθεί η σημαία της κατοχής, μαζί με τους κατοχικούς στρατιώτες και αστυνομικούς. Μέγα πλήθος, μέγα πάθος, η Ελληνική Νεολαία της Πάφου εξεγείρεται κατά των αποικιοκρατών και μέσα από τη λαϊκή μάζα των Πατριωτών, ξεπροβάλλει η μορφή του 15χρονου λιονταριού από την Τσάδα. Όπως ο Αχιλλέας ξεχύθηκε προς τα τείχη των Τρώων, έτσι κι ο Ευαγόρας ορμά προς τον ιστό, κατεβάζει και σκίζει το σύμβολο της σκλαβιάς! Η παράτολμη ενέργεια του νεαρότατου Παλληκαρίδη, γεμίζει με περίσσιο θάρρος τα στήθη των νεολαίων: ακολουθούν σφοδρές συγκρούσεις με την κατοχική αστυνομία, η οποία εν τω μεταξύ ενισχύεται από Τούρκους. Προκειμένου όμως να μην αμαυρωθεί η στέψη της γαλαζοαίματης του βρετανικού θρόνου, ο διοικητής των κατοχικών δυνάμεων διατάζει την απόσυρσή τους. Ο θρασύτατος νέος συλλαμβάνεται από τους Άγγλους, αφήνεται όμως ελεύθερος εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας του. Καταγράφεται η πρώτη θριαμβευτική Νίκη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, η οποία είναι συγχρόνως και Νίκη του υπόδουλου κυπριακού Ελληνισμού. Η Πάφος γίνεται το μοναδικό μέρος της βρετανικής αυτοκρατορίας στο οποίο δεν εορτάζεται η στέψη!

Θα χρειαστεί να περάσουν δύο έτη, για να πάρει ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης την απόφαση η οποία θα κρίνει την πορεία της ζωής του. Σε ηλικία 17 ετών εγκαταλείπει το σχολείο, προκειμένου να ενταχθεί στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ. Είναι η εποχή που η κυπριακή νεολαία πάλλεται από τα συναισθήματα που γεννά ο ηρωικός και ένδοξος αγώνας της ΕΟΚΑ. Είναι 17 Νοεμβρίου του 1955 και η Πάφος συγκλονίζεται από τη διαδήλωση-αντιπερισπασμό που οργανώνει η Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ. Ο κτηνώδης βρετανικός κατοχικός στρατός έχει τη διαταγή να πυροβολήσει αδιακρίτως τους διαδηλωτές. Ο Ευαγόρας συλλαμβάνεται και δικάζεται με την κατηγορία της παράνομης συμμετοχής σε οχλαγωγίες. Ο ένθερμος νεαρός Εθνικιστής αρνείται τις κατηγορίες και η δίκη αναβάλλεται για τις 6 Δεκεμβρίου. Τίποτε όμως δε πτοεί εκείνον που έχει αφιερώσει τη ζωή στο Ιδανικό της Ελευθερίας της Πατρίδος. Μια μέρα πριν τη διεξαγωγή της δίκης εισέρχεται κρυφά στο σχολείο που φοιτούσε κι αφήνει στην έδρα ένα σημείωμα-παρακαταθήκη Αγώνος, για τους παλαιούς του συμμαθητές:

«Παλιοί συμμαθηταί, Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ’ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα
μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ‘χω παρέα μόνη
κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ‘ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια
να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ, θα μπω σ’ ενα παλάτι,
το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.
Μεσ’ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,
βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ’ αυτό.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου
και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.
Γειά σας παλιοί συμμαθηταί. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας.
Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο,
ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα με βρει εκεί».

Ευαγόρας Παλληκαρίδης


Ο Ευαγόρας καθιστά σαφές προς πάσα κατεύθυνση πως δε θα διστάσει ούτε κατ’ ελάχιστο να θυσιάσει τη ζωή του για τη λευτεριά της Πατρίδος του. Δε θα αποκλίνει ούτε χιλιοστό από την πορεία, την οποία έχει ο ίδιος με γενναιότητα και θάρρος λιονταρίσιο προδιαγράψει. Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 συλλαμβάνεται ξανά από τον κατοχικό στρατό. Μαζί με δύο συναγωνιστές του, μεταφέρουν όπλα και τρόφιμα από την Λυσό προς τους συντρόφους της ΕΟΚΑ. Αγγλική περίπολος τους αιφνιδιάζει. Οι δύο κατορθώνουν να διαφύγουν, ο Ευαγόρας όμως πέφτει στα χέρια του εχθρού. Στη κατοχή του βρίσκεται ένα οπλοπολυβόλο Μπρεν και τρεις γεμάτες γεμιστήρες. Τα στοιχεία δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία για την αντιβρετανική του δράση. Οδηγείται στα κάτεργα της Λευκωσίας, κατηγορούμενος για κατοχή και διακίνηση οπλισμού. Η δίκη του ορίζεται για τις 25 Φεβρουαρίου.

Κατά τη δίκη αναδεικνύεται το μεγαλείο της ελληνικής του ψυχής. Το νεαρό της ηλικίας του, δεν εμποδίζει να ορθωθεί μπρός στην απάνθρωπη βρετανική δικαιοσύνη, ο ατσάλινος όγκος της Θελήσεώς του. Οι δικηγόροι τον συμβουλεύουν να αρνηθεί τις κατηγορίες, εκείνος όμως στέκει ήδη νοερώς στο πλευρό των αθανάτων Ηρώων και Μαρτύρων του Ελληνικού Έθνους. Του ‘χουν με θέρμη απλώσει το χέρι κι εκείνος με χαμόγελο, ανταποκρίνεται θετικά. Τα λόγια που βγαίνουν από τα χείλη του, δεν είναι λόγια ενός κοινού θνητού, όχι! Είναι η πεμπτουσία της περιφρόνησης των Ελεύθερων ανθρώπων προς τους δούλους. Είναι η περιφρόνηση προς μια κατοχική δύναμη και μια βασίλισσα, οι οποίοι πήραν τη γη, δε κατόρθωσαν όμως να φυλακίσουν την Ελληνική Ψυχή:

«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο». Η καταδίκη σε θάνατο συγκλονίζει τον απανταχού Ελληνισμό, είναι μόλις 18 ετών. Στ’ αυτιά του Ήρωος αντίθετα, η αναγγελία της καταδίκης ηχεί σα το αιώνιο τραγούδι της Λευτεριάς. Την επομένη της καταδίκης, ένα κύμα αντιδράσεων Ελλήνων και ξένων ξεσπά: οι μαθητές του Γυμνασίου της Πάφου απέχουν των μαθημάτων τους και ζητούν δια τηλεγραφήματος προς τον βρετανό κατοχικό διοικητή Χάρντινγκ την απονομή χάριτος στον Ευαγόρα. Η Ελληνική Κυβέρνηση ασκεί επίσης πιέσεις για να αποτρέψει την εκτέλεση της απόφασης. Η Βουλή των Ελλήνων στέλνει τηλεγραφήματα προς την αγγλική Βουλή των Κοινοτήτων και τα Ηνωμένα Έθνη. Ο αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος, 40 βουλευτές του βρετανικού Εργατικού κόμματος, ο Αμερικανός γερουσιαστής Fulton και ο αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Νικόδημος στηρίζουν τις προσπάθειες για την ματαίωση της απόφασης. Το βρετανικό στέμμα δια του Χάρντινγκ απορρίπτει τα αιτήματα.

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης δε περιμένει καμιά χάρη από τους βάρβαρους κατακτητές. Κατέχει καλά, πως η Ελευθερία δε χαρίζεται παρά κερδίζεται με το αίμα των Αγωνιστών. Το Έθνος έχει ήδη αρχίσει να κλαίει για το πανάξιο τέκνο που πρόκειται να φύγει, εκείνος όμως ατάραχος, γαλήνιος, με την ικανοποίηση της επιτέλεσης του Καθήκοντος προς τη Ράτσα και στον Αγώνα της αποτίναξης του βρετανικού ζυγού, γράφει το ύστατο γράμμα του προς ολάκερο το Ελληνικό Έθνος, προς τους ένδοξους Νεκρούς και προς τις επόμενες γενεές: «Θ’ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ‘ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».

Μη ρωτάτε το γιατί, δε μπορεί ο δειλός εραστής του εφήμερου να συλλάβει το νόημα των πράξεων εκείνου ο οποίος κατανόησε το αιώνιο. Τούτη η διαφορά του ημίθεου από τους κοινούς θνητούς… Τα μεσάνυχτα της 13 Μαρτίου 1957, ο 18 ετών Ευαγόρας Παλληκαρίδης, οδηγείται στο ικρίωμα. Τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο, καθώς το άφθαρτο, αγνό και αμόλυντο πνεύμα του προσεγγίζει εκείνα των Ηρώων και Μαρτύρων του Παρελθόντος. Δύο λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, η καταπακτή ανοίγει. Ο ΕΥΑΓΟΡΑΣ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΔΗΣ είναι πια ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!

Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Το DNA των Ελλήνων... στον κόσμο

Τις εκπλήξεις της γενετικής ιστορίας της Ελλάδας αποκαλύπτει στο βιβλίο του ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης
Συντάκτης: Μαρία Λίτου
mlitou@ekdotiki.gr



Πέρασαν 46.000- 59.000 χρόνια από τότε που ο σύγχρονος άνθρωπος εμφανίστηκε στον ελλαδικό χώρο, ωστόσο, χάρη στις αναλύσεις του DNA, έχουμε ακόμη πολλά να μάθουμε για την ταυτότητα των Ελλήνων.
Εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτουν μέρα με τη μέρα οι γενετικές έρευνες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και σε άλλα ευρωπαϊκά ιδρύματα, συμπληρώνοντας το παζλ για την καταγωγή των Ελλήνων. Τα πιο σύγχρονα επιστημονικά στοιχεία για τη γενετική σύσταση των σημερινών κατοίκων της Ελλάδας παραθέτει στο βιβλίο του «Η γενετική ιστορία της Ελλάδας - Το DNA των Ελλήνων» ο ομότιμος καθηγητής Γενετικής και Γενετικής του Ανθρώπου, Κωνσταντίνος Τριανταφυλλίδης, ο οποίος έχει αφιερώσει πολλά χρόνια στη συγκεκριμένη έρευνα.

Από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που παρουσιάζει είναι ότι οι Ελληνες όχι μόνο δεν επηρεάστηκαν γενετικά από άλλους λαούς, αλλά αντίθετα μετέδωσαν το DNA τους και στην υπόλοιπη Ευρώπη! Μάλιστα, το ελληνικό γενετικό υλικό «μοιάζει» πολύ με αυτό των Ιταλών, λιγότερο με των Γάλλων και με ένα ποσοστό των Ισπανών, όχι όμως και με των Τούρκων, όπως θα περίμενε κανείς λόγω της τουρκικής κατοχής.

Εντυπωσιακό είναι ότι το DNA των σύγχρονων Ελλήνων δείχνει καταγωγή από τη Νεολιθική εποχή και άμεση συνέχεια με αυτό των αρχαίων Ελλήνων, χωρίς να έχει υποστεί ιδιαίτερες προσμείξεις και, επιπλέον, το ενδεχόμενο οι αρχαίοι Ελληνες να είχαν φτάσει στην... Αμερική αιώνες προτού ο Κολόμβος φιλήσει το χώμα των «Δυτικών Ινδιών» εξετάζεται σήμερα ως πολύ πιθανό από τους επιστήμονες.

Στο βιβλίο του, εκτός από την παράθεση δεδομένων, ο καταξιωμένος επιστήμονας συγκρίνει τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων με αντίστοιχα στοιχεία λαών της Βαλκανικής, της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής. «Η DNA υπογραφή των Ελλήνων αντικατοπτρίζει, ακόμη και σήμερα, την εξάπλωση των αρχαίων Ελλήνων και αποδεικνύει τη συνέχεια των Ελλήνων στο χώρο και στο χρόνο», επισημαίνει στον «Αγγελιοφόρο της Κυριακής» ο κ. Τριανταφυλλίδης.



Οι εκπλήξεις της γενετικής

Οι νέες έρευνες, που βασίζονται στη μελέτη του DNA και όχι στις αναλύσεις αίματος όπως παλιότερα, οδηγούν σε πιο έγκυρα συμπεράσματα και αναμένεται να δώσουν νέες πληροφορίες για το γενετικό υλικό των Ελλήνων, εκτιμά ο κ. Τριανταφυλλίδης. «Το γεγονός ότι απέχουμε γενετικά από τους Σλάβους το είχαμε διαπιστώσει και παλιότερα, μελετώντας τις ομάδες αίματος. Πλέον έχουμε στοιχεία από 300.000 γονίδια και γενετικούς δείκτες για να αποδείξουμε ότι δεν ισχύουν, για παράδειγμα, ισχυρισμοί όπως ότι οι Ελληνες έχουν αφρικανική καταγωγή, όπως είχαν υποστηρίξει εσφαλμένα, τελικά, οι Σκοπιανοί», υπογραμμίζει ο καθηγητής.

Προσθέτει ότι με ενδιαφέρον αναμένονται και τα αποτελέσματα μελλοντικών μελετών. «Οι Σουηδοί επιστήμονες μελέτησαν οστά σε τάφους στη νότια Σουηδία και διαπίστωσαν ότι κάτοικοι των Μυκηνών είχαν φτάσει εκεί χιλιάδες χρόνια πριν, μεταφέροντας όχι μόνο πολιτιστικά αγαθά, αλλά και πλοία, καθώς και το γενετικό υλικό τους. Αυτό ξεφεύγει από όλα όσα ξέραμε ώς τώρα», αναφέρει ο κ. Τριανταφυλλίδης.

Νέους δρόμους, σύμφωνα με τον ίδιο, για τη διάγνωση και θεραπεία πολλών ασθενειών, ανοίγουν η αποκρυπτογράφηση του γενετικού κώδικα και η πρόσφατη ανακάλυψη ομάδας ερευνητών της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Ουάσιγκτον του Σιάτλ, με επικεφαλής τον καθηγητή Γενετικής Γιάννη Σταματογιαννόπουλο. «Η τελευταία ανακάλυψη αφορά ένα δεύτερο γενετικό κώδικα μέσα στο DNA, που περιέχει πρόσθετες πληροφορίες που αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες διαβάζουν τον κανονικό κώδικα του DNA και εξηγούν τις μεταλλάξεις του από άποψη υγείας. Σήμερα, η πρόκληση είναι να βρούμε τις εφαρμογές στην Ιατρική, ώστε να γίνεται μοριακή διάγνωση για χιλιάδες ασθένειες. Πρέπει όμως να οριστούν με νόμο οι προδιαγραφές, όπως ισχύει διεθνώς», καταλήγει ο κ. Τριανταφυλλίδης.

Στο βιβλίο του, παντρεύει τη Γενετική με την Ιστορία, την Αρχαιολογία, τη Γλωσσολογία, την Ανθρωπολογία, την Παλαιοντολογία και τη Μυθολογία, δίνοντας επιστημονικές απαντήσεις σε ερωτήματα για την ταυτότητα και την καταγωγή των σημερινών κατοίκων της Ελλάδας. Το βιβλίο θα παρουσιαστεί το Σάββατο 25 Ιανουαρίου, στις 11.30, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών (Εθνικής Αμύνης 4), στη Θεσσαλονίκη.



Το ελληνικό DNA μέσω Αξιού και Δούναβη

Ένα από τα βασικά συμπεράσματα των πολυετών μελετών του γενετικού υλικού των Ελλήνων είναι ότι οι Έλληνες μετέφεραν τον πολιτισμό τους και το DNA τους στη Δυτική Ευρώπη, μέσω της κοιλάδας του Αξιού και κατόπιν του Δούναβη. Η μετακίνηση των εποίκων ξεκίνησε δηλαδή από τις περιοχές της Θεσσαλονίκης, της κεντρικής Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.

«Συγκρίνοντας το DNA των κατοίκων της Ελλάδας και ειδικότερα της Πελοποννήσου, με το DNA των κατοίκων της νότιας Ιταλίας, διαπιστώνεται ότι σε μεγάλο ποσοστό είναι ίδιο. Η γενετική συμβολή των Ελλήνων στη γενετική σύσταση των σημερινών κατοίκων της Σικελίας και της Νότιας Ιταλίας ανέρχεται στο 37,3% και 10%, αντίστοιχα. Είναι γνωστό ότι οι περιοχές της Μεγάλης Ελλάδας, στη νότια Ιταλία, αποτελούνται κυρίως από ελληνικούς πληθυσμούς, αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι το γενετικό αποτύπωμα εξακολουθεί να αποκαλύπτεται σήμερα, μετά από 2.500 χρόνια!», παρατηρεί ο κ. Τριανταφυλλίδης.

Οπως περιγράφει, οι επιστήμονες δίνουν μεγάλη σημασία στο γεγονός ότι μετά από δεκάδες έρευνες δεν ανακαλύφθηκε μογγολική προέλευση στο DNA των Ελλήνων. Εξηγεί ότι, παρά την τουρκική κατοχή στην Ελλάδα, δεν αποδεικνύεται, όπως αναμενόταν, κάποια σχέση στο DNA των δύο λαών. Το ελληνικό DNA δεν έχει επηρεαστεί ούτε στο ελάχιστο, ενώ το ίδιο δεν ισχύει, για παράδειγμα, για τους σημερινούς Ισπανούς, οι οποίοι σε σημαντικό ποσοστό έχουν αραβική γενετική προέλευση.

Εκτός από τους Τούρκους, και οι Βούλγαροι, Σλάβοι της ΠΓΔΜ και Αλβανοί διαφέρουν στη γενετική τους σύσταση από τους Ελληνες. Επιπλέον, τα γενετικά δεδομένα απορρίπτουν ως εσφαλμένη τη θεωρία του Φαλμεράυερ περί της καταγωγής των Ελλήνων, οι οποίοι αποδεικνύεται ότι ομαδοποιούνται γενετικά με ευρωπαϊκούς λαούς.


ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΙΜΟΡΑΓΙΑ

Γιά Μένα

Η φωτογραφία μου
Επικοινωνία: patmos.island.blog@gmail.com

Ἀρχειοθήκη ἰστολογίου

Ἀναγνῶστες

Ας αποκαλούμε από τώρα και στο εξής τα Σκόπια ως Βαρδαρία. Ας το διαδώσουμε παντού.

Ας αποκαλούμε από τώρα και στο εξής τα Σκόπια ως Βαρδαρία. Ας το διαδώσουμε παντού.
Απαξάπαντες οι ...’’ελληνοφάγοι’’ ανα την Γην, τις γνωρίζουν, αυτές τις αλήθειες, πάρα πολύ καλά. Εκείνο που χρειάζονται, σαν αποστομωτική ’’επισφράγιση’’, είναι το περιβόητο γραμματόσημο, πάνω στο οποίο αυτό, το ίδιο, το συνονθύλευμα των Σκοπιανών, ονομάζει την ...πατρίδα του ...VARDARSKA. Τα γραμματόσημα αποτελούν ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΚΔΟΣΗ της χώρας που τα κυκλοφορεί και θεωρούνται έτσι, ΕΠΙΣΗΜΑ και ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΑ Έγγραφά της!

Προξενείο STOP

Προξενείο STOP
Κλίκ στήν εἰκόνα καί ὑπογράψτε γιά νά φύγει τό προξενεῖο ἀπό τήν Θράκη μας.
Loading...