Ο Μπαμπούλας του Grexit και το Τεράστιο Δημογραφικό Πρόβλημα

Βιώνουμε όλοι μας αυτές τις μέρες μια ολομέτωπη λυσσαλέα επίθεση ολόκληρου του ανθελληνικού τόξου εσωτερικού (οι ντόπιοι υποτακτικοί) και εξωτερικού (τα αφεντικά τους, οι διεθνής τοκογλύφοι), κατά των Ελλήνων. Μοναδική ελπίδα, έσχατη γραμμή αμύνης οι Έλληνες Εθνικιστές. Οι Χρυσαυγίτες, με δολοφονημένους συναγωνιστές, με πολιτικούς κρατούμενους βουλευτές και στελέχη, (χάρη σε κάποιους σύγχρονους «Εδουάρδους Μάσσων»), φιμωμένοι από τα Μέσα Μαζικού Εκμαυλισμού συνειδήσεων, με παράνομα κομμένη την χρηματοδότηση, δίνουν τον ωραίο αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδος.

Σήμερα, μπορεί τα βέλη του εχθρού να μην αποκρύπτουν τον ήλιο, μπορεί οι βάρβαροι να μην εκσκάπτουν εκ θεμελίων τις πόλεις μας, αλλά προσπαθούν να μας κάνουν κάτι πολύ χειρότερο: Να μας αφανίσουν ηθικά και βιολογικά ως Έθνος. Αφού διέλυσαν το κοινωνικό Κράτος, την παιδεία, την υγεία κλπ., δημιούργησαν: κρίση αξιών, διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, ανεργία, κινεζοποίηση του λαού και το σοβαρότερο όλων το δημογραφικό. Οδήγησαν χιλιάδες Έλληνες σε αυτοκτονία. Ανάγκασαν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να ξενιτευτούν, αφού πρώτα με τα δικά μας λεφτά και τους δικούς τους κόπους, σπούδασαν σε Ελληνικά ανώτατα ιδρύματα. Πολύ χειρότερο από τις αποσύρσεις καταθέσεων είναι η απόσυρση του Ελληνικού αίματος και των Ελληνικών μυαλών από την Ελληνική κοινωνία. Χιλιάδες Έλληνες, έφυγαν από κοντά μας, εξαιτίας ασθενειών, από τις οποίες δεν θα έπασχαν, αν οι πολιτικάντηδες δεν μας είχαν οδηγήσει σε ομαδική κατάθλιψη. Πολλές χιλιάδες Ελληνόπουλα δεν γεννήθηκαν ποτέ, λόγω της οικονομικής κρίσης. Η υπογεννητικότητα καθιστά τον πολιτισμό μας έρμαιο της αλλοτρίωσης που επιφέρει η εισβολή της τριτοκοσμικής πλημμυρίδας.

Χειρότερη ακόμα είναι η προσπάθεια ηθικού αφανισμού: Μας «εκπαιδεύουν», με τα μέσα μαζικής (ενημέρωσης) παραπληροφόρησης, να σκεφτόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο, να πιστεύουμε τα ίδια πράγματα, στο ίδιο ερέθισμα να αντιδρούμε με τον ίδιο τρόπο. Είναι αυτή η παγκόσμια κοινωνία του πολύ-πολιτισμού που ονειρεύονται οι παγκόσμιοι δυνάστες. Στόχος τους μια παγκόσμια υποκουλτούρα.

Όλα τα χρόνια της «μεταπολίτευσης» μας κυβερνούν ο «δεξιός» φιλελευθερισμός και ο «αριστερός» μαρξισμός. Και οι δύο υπηρέτες του φθηνού υλισμού. Ο πρώτος «αγιοποιεί» την αγορά για την παραγωγή κέρδους, που μεταφράζεται σε απόκτηση υλικών αγαθών μόνο από λίγους, αδιαφορώντας για το πνεύμα. Ο μαρξισμός εξ ορισμού είναι καθαρά υλιστική θεωρία που έχει στόχο μια κοινωνία υλικής ισότητας, είναι δηλαδή ένας οδοστρωτήρας ενιαίας φτώχειας που συνθλίβει τις δημιουργικές ικανότητες του ανθρώπου. Μόνο ο Εθνικισμός μπορεί να ταυτισθεί με την έννοια του πολιτισμού, καθώς στηρίζεται στην Θυσία, στην Τιμή, στην Αφοσίωση σε υψηλά ιδανικά, στην υπέρβαση του «ζωώδους» ατομικού συμφέροντος προς όφελος της Φυλής – Έθνους, εξυψώνει το άτομο με την φιλοσοφία, την τέχνη και την επιστήμη.

Σήμερα, στην τελική τους επίθεση, αυτά τα δύο συστήματα (όψεις του ιδίου νομίσματος), φτιάχνουν νόμους – εξαμβλώματα σαν τον αντιρατσιστικό και το νομοσχέδιο για την απόδοση ιθαγένειας. Όπως πολύ σωστά τόνισαν και ο Αρχηγός και οι βουλευτές μας και μέσα στην Βουλή, αδιαφορούν ακόμη και για τη στοιχειώδη λογική. Δεν το λένε οι Εθνικιστές, αλλά η επιστήμη της Βιολογίας ότι: «η διάκριση των ανθρώπων σε φυλές προέρχεται από τη φύση». Εξέλιξη της φυλής αποτελεί το έθνος που είναι μια ομάδα της φυλής, η οποία συνειδητοποιεί τα κοινά εξωτερικά και πνευματικά της χαρακτηριστικά της και τις διαφοροποιήσεις της από τις άλλες φυλές. Το Έθνος είναι διαχρονικό. Από τον καιρό του Ομήρου τα άτομα ενός έθνους έχουν βιολογικό και πνευματικό δεσμό μεταξύ τους (όμαιμον, ομόγλωσσον, ομόθρησκον και ομότροπον). Κάποιος μπορεί να πάρει την Ελληνική υπηκοότητα που είναι νομική κατάσταση, αλλά με διοικητικές πράξεις δεν μπορεί να γίνει Έλληνας που είναι βιολογική πραγματικότητα. Ανερυθρίαστα, κάνουν χρήση της λέξης ιθαγένεια αντί του όρου υπηκοότητα τυφλωμένοι από το μίσος για κάθε τι Ελληνικό. Η λέξη «ιθαγένεια» προέρχεται από το ιθύς+γένος (ιθύς=ευθύς, ο κατ' ευθείαν βαίνων + γένος -γενέσθαι) και αφορά το γένος και όχι την εντοπιότητα - τόπο γέννησης κάποιου.

Εμείς οι Εθνικιστές πιστεύουμε στην διαφορετικότητα. Πιστεύουμε ότι η τύχη αποφάσισε: Μία εξαιρετικά χαρισματική φυλή (γονότυπος) να κατοικεί σε έναν ευλογημένο τόπο, ώστε να μπορεί να αναδείξει και αναπτύξει τα καλά χαρακτηριστικά της (φαινότυπος).

Την συνέχεια και την καθαρότητα της Ελληνικής φυλής δεν μπορεί να την αλλάξει κανένας νόμος. Άλλωστε μην ξεχνάμε. Οι πρόγονοί μας ακόμα από τους Ορφικούς ύμνους και από τα Αργοναυτικά ήξεραν την σημασία της καθαρότητας του αίματος (φυλής) και αναφερόντουσαν σε φύλλα ανθρώπων (άξενα φύλλα, βάρβαρα φύλλα κλπ) για να έρθουμε στην Ιλιάδα όπου ο Γλαύκος καυχάται για την καταγωγή του: «αίματος εύχομαι είναι» όπως και στην Οδύσσεια ο Μενέλαος για τον Τηλέμαχο: «Αίματος είς αγαθοίο» κλπ. Έκτοτε η Ελληνική φυλή έδωσε πολλούς αγώνες (ποταμούς αιμάτων έχυσαν οι Έλληνες) πάντα για να διατηρήσει την Ελευθερία της, την καθαρότητά της, την θρησκεία της, την γλώσσα της και τα έθιμά της.

Θα ήθελα να σταθώ λίγο στην αίολη αρλούμπα του «ξένιου Δία». Καλά αυτοί οι πιθηκίζοντες, υποτιθέμενοι πνευματικοί ταγοί, δεν κάνουν ούτε τον κόπο να διαβάσουν τις πηγές, όταν λέγουν τις καιροσκοπικές τους αερολογίες, στα μέσα μαζικού εκμαυλισμού. Η μοναδική αλήθεια είναι ότι η λέξη «ξένος» στην αρχαία Ελλάδα σήμαινε φίλος (πρόσωπο ιερό, που έπρεπε να τύχει κάθε δυνατής φροντίδας από τον φιλοξενούντα, αφού αυτός ήταν ανυπεράσπιστος και ευάλωτος) μόνο αν ήταν Έλληνας, κάτοικος άλλης πόλης. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση ο «ξένος», μπορούσε να μείνει για πολύ μικρό χρονικό διάστημα, αλλιώς εθεωρείτο «μέτοικος», δεν είχε πολιτικά δικαιώματα και πλήρωνε ειδικό φόρο: το «μετοίκιον». Αν ο «ξένος», ήταν αλλόφυλος (βάρβαρος) τότε αυτή σήμαινε εχθρός, όπως ακριβώς έχει αποδοθεί η λέξη «ξένος» στις λατινογενείς γλώσσες: «hostis», που σημαίνει πρωτίστως εχθρός.

Κύριοι «αντιρατσιστές», επειδή ξέρω ότι είστε και «πλέρια δημοκράτες», γιατί αντί να περνάτε αυτούς τους νόμους στο κοινοβούλιο, δεν κάνετε κάτι πολύ δημοκρατικότερο; Ένα Δημοψήφισμα! Άλλωστε πρόκειται για πολύ σοβαρό θέμα όπως εσείς λέτε και εγώ συμφωνώ, για άλλους λόγους, αφού πρόκειται για την επιβίωση της φυλής μας. Ρωτήστε αβίαστα και δημοκρατικά τους Έλληνες: θέλουν τα εκατομμύρια λαθρομετανάστες στον τόπο τους; Φοβάστε, εσείς οι δημοκράτες τη λαϊκή βούληση; Ή μήπως φοβάστε ότι το ποσοστό του «όχι» θα είναι παρόμοιο με τα αποτελέσματα των δημοψηφισμάτων στην ΕΣΣΔ επί Στάλιν και Μπρέζνιεφ;

Ξέρω τι φοβάται το διαπλεκόμενο σύστημα που μας κυβερνά αγκιστρωμένο στα γαμψά νύχια των καπιταλιστών της παγκοσμιοποίησης και των σιωνιστών κηδεμόνων τους. Φοβάται μη χάσει τους ψήφους, τα προνόμια, την κουτάλα της εξουσίας. Και θέλουν αυτόν τον φόβο τους να τον μεταφέρουν στους Έλληνες. Οι σύγχρονες Κασσάνδρες, ωρύονται αδιάλειπτα μέσα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης: Θα χρεοκοπήσουμε, θα μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη, δεν θα έχουμε συντάξεις, δεν θα έχουμε να φάμε… Σκέτη τρομοκρατία, μια δοκιμασμένη μέθοδος προπαγάνδας: να στρέψουν την προσοχή του κόσμου αλλού. Να αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι άλλο είναι το σοβαρό πρόβλημα. Το πρόβλημα του ηθικού και βιολογικού θανάτου του Έθνους μας, που επιδιώκουν οργανωμένα, ακόμα και με νόμους.

Ε όχι! Εμείς οι Έλληνες δεν φοβόμαστε! Είμαστε ο ίδιος λαός από τα πανάρχαια χρόνια, που με το ξίφος και τον πολιτισμό μας, φτιάξαμε αυτοκρατορίες. Είμαστε οι απόγονοι των 300 που στάθηκαν υπερήφανα απέναντι στα στίφη των βαρβάρων. Είμαστε οι απόγονοι του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, που δεν έκανε φτηνούς υπολογισμούς, για να γλιτώσει αυτός και αξιωματούχοι του, αλλά είπε το περιβόητο «το την πόλιν σοι δούναι….» Ήμασταν 400 χρόνια υπόδουλοι στον πλέον βάρβαρο δυνάστη και δεν τον φοβηθήκαμε, κάναμε πάνω από 700 μικρές και μεγάλες επαναστάσεις, μέχρι την επιτυχημένη παλιγγενεσία του 1821. Δεν φοβηθήκαμε την Βρετανική αυτοκρατορία, η οποία έντρομη απαγχόνιζε ακόμη και μαθητές γυμνασίου, μάταια προσπαθώντας να κατανικήσει τη λεβεντιά των αγωνιστών της ΕΟΚΑ.

Δεν θα καταφέρουν να μας θολώσουν την σκέψη και να μην συνειδητοποιούμε ποιοι μας έφεραν όλα αυτά τα εκατομμύρια των δυστυχισμένων, που είναι οι παράπλευρες απώλειες των «επιχειρήσεων» των αμερικανοσιωνιστών. Οι ίδιοι που κινούν τα νήματα της παγκοσμιοποίησης, μας «στέλνουν» όλους αυτούς τους δυστυχείς ή μη, στην Ευρώπη και πρώτα στην Ελλάδα. Προφανώς η δυστυχία και τα προσωπικά δράματα όλων αυτών των ανθρώπων (που οι παγκοσμιοποιητές τα δημιούργησαν) τους αφήνουν παγερά αδιάφορους. Ο πραγματικός στόχος είναι ο Έλληνας και ο πολιτισμός των αξιών. Αυτά αποτελούν κάρφο στο μάτι των παγκόσμιων δυναστών, αυτά προσπαθούν με όλους τους τρόπους να καταστρέψουν.

Αναρωτιέμαι γιατί δεν προτιμούν, αυτά τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών, να πάνε π.χ. στη Σαουδική Αραβία, η οποία σίγουρα είναι πολύ πιο κοντά, δεν θα έχουν να κάνουν ένα τόσο τεράστιο και επικίνδυνο ταξίδι, να μην περνάνε θάλασσα και πνίγονται, είναι ομόθρησκή και πλούσια χώρα με μηδέν ανεργία, είναι αραιοκατοικημένη κλπ.  

Είναι σίγουρο ότι αυτή η ολομέτωπη επίθεση στον Ελληνισμό θα έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα. Σήμερα τα εθνικιστικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη ενδυναμώνονται, εμείς οι Έλληνες, νικώντας τις αδυναμίες μας (με κυριότερη την ασθενή μνήμη), στηριζόμενοι στα μεγάλα χαρίσματα της φυλής μας θα οικοδομήσουμε την Ελλάδα των ονείρων μας, την Ελλάδα που θα ανήκει στους Έλληνες. Τα άροτρα θα ξαναοργώσουν την Ελληνική γη. Θα βγάλουμε και θα αξιοποιήσουμε τους αμύθητους θησαυρούς που φυλάει υπομονετικά η ιερή Γη μας, όπως: Το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα πολύτιμα μέταλλα και κυρίως τα αρχαία μας (Κύριε Καμίνη, τι φοβάστε και δεν αποκαλύπτετε το Δημόσιο Σήμα;). Τώρα αρχίζει η Εθνική αντεπίθεση. Τώρα αφουγκραζόμαστε τον παλμό του Ελληνικού Αίματος να ρέει στις φλέβες μας  

Απέναντί μας υπάρχει μόνο ένας χρεωκοπημένος πολιτικός κόσμος, ο εσμός των ολετήρων του Έθνους μας, που θέλει να μας κάνει έναν βαλκάνιο πληθυσμό, καταναλωτικά άβουλα όντα που θα δουλεύουν άκριτα για τα αφεντικά τους. Τέρμα η ανοχή. Τέρμα η κοροϊδία.   

Επίκαιρα όσο ποτέ τα λόγια του Διγενή, στην πρώτη επαναστατική προκήρυξη στον τελευταίο χρονικά, νικηφόρο αγώνα του Έθνους, τον αγώνα της ΕΟΚΑ: «… Ο αγών θα είναι σκληρός, ο δυνάστης διαθέτει τα μέσα και τον αριθμό, ημείς διαθέτωμεν την ψυχή έχωμεν και το δίκιο με το μέρος μας, δι’ αυτό και θα νικήσωμεν.»  

Αργυρώ Θωμάκου

Πηγή

Ισλαμικό τέμενος στην Αθήνα: Η Εμπειρία από άλλες χώρες και οι διεθνείς τάσεις

Του Μάνου Ηλιάδη

Στο τεύχος 184 των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ (25.4.-1.5.13), είχε προβληθεί η άποψη ότι η συζήτηση για το ισλαμικό τέμενος στην Αθήνα, γίνεται στην επιβληθείσα έξωθεν βάση της υποχρεώσεως για εξασφάλιση στους μουσουλμάνους της δυνατότητας να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, εν πλήρη απουσία της διαστάσεως εθνικής ασφαλείας που εξ ανάγκης τίθεται λόγω του μεγάλου αριθμού μουσουλμάνων λαθρομεταναστών (βλ. και τεύχος 128, 29.3.-4.4.2012) και των σχετικών με αυτήν συνεπειών της.

Υπό το πρίσμα αυτό, στο πρόσφατο τεύχος των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ, είχε προταθεί η άποψη ότι το θέμα του τεμένους στην Αθήνα πρέπει να εξετασθεί σε δύο επίπεδα:

α) σε εθνικό πλαίσιο και
β) στο γενικότερο πλαίσιο της ανόδου του ισλαμικού κινήματος σε παγκόσμια βάση και των επιδιώξεών του για επέκταση σε όλο και ευρύτερες περιοχές.
Αυτό που αποτελεί παράδοξο είναι το γεγονός ότι ενώ ο παράγοντας της θρησκείας -πέραν της βασικής του λειτουργίας- είναι παγκοίνως γνωστό ότι ανέκαθεν αποτελούσε ένα ισχυρό πολιτικό εργαλείο, στην παρούσα περίοδο, κατά την οποία ολόκληρος σχεδόν ο κόσμος είναι σε πλήρη αταξία λόγω ακριβώς αυτού του παράγοντα, με την κάθετη άνοδο του ισλαμικού κινήματος, η παράμετρος αυτή αγνοείται σχεδόν τελείως, όταν η συζήτηση αφορά την ίδια μας την χώρα. Αυτό δε που είναι ακόμη πιο παράδοξο είναι το γεγονός ότι ολόκληρος σχεδόν ο κόσμος, με επίκεντρο κυρίως την Ευρώπη, παρέχει πλήθος παραδειγμάτων τόσο για την αυξανόμενη άνοδο και επιρροή του Ισλάμ όσο και για την κάθετη άνοδο της ορατής αποδείξεως της επεκτάσεώς του, που προκύπτει μέσα από την συνεχή αύξηση του αριθμού των τζαμιών σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελλάδα ουδείς αρμόδιος φαίνεται να ασχολήθηκε έστω και στοιχειωδώς με αυτό το θέμα.

Δεν είναι στην αρμοδιότητα της στήλης να υποστηρίξει εάν η σύγκρουση των πολιτισμών του Χάντινγκτον ξεκίνησε ήδη, αλλά αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι πολλά πράγματα στην Ιστορία είναι πολύ πιο κοντά από όσο φαίνονται.

Αυτή την στιγμή μία άποψη που κερδίζει συνεχώς έδαφος διεθνώς είναι ότι το Ισλάμ αντικαθιστά βαθμιαία αλλά σταθερά τον Χριστιανισμό ως την κυρίαρχη θρησκεία στην Ευρώπη, όχι μόνο με την συνεχή ανέγερση νέων τζαμιών αλλά ακόμη και με το κλείσιμο χριστιανικών εκκλησιών που μετατρέπονται σε τζαμιά, τα οποία εκτός από την θρησκευτική τους λειτουργία αποτελούν κατά κοινή παραδοχή και τους θεμελιώδεις λίθους για μία πολιτική που αποβλέπει την δόμηση ξεχωριστών, παράλληλων, μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη, οι οποίες διέπονται από τον Ισλαμικό νόμο.

Στην Γερμανία, από το 2000 μέχρι πέρυσι, είχαν κλείσει 400 ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες και άνω των 100 των Προτεσταντών, ενώ άλλες 700 ρωμαιοκαθολικές έχουν προγραμματισθεί να κλείσουν τα επόμενα λίγα χρόνια (βλ., talpa brusseliensis christiana). Ένας σημαντικός αριθμός από αυτές μετετράπησαν σε τζαμιά (βλ.www.gatestoneinstitute.org).

Αντιθέτως, λειτουργούν στην χώρα άνω των 200 τεμενών, συμπεριλαμβανομένων και άνω των 40 που λόγω του μεγέθους τους αποκαλούνται «μέγα-τεμένη», ενώ πέρυσι επίσης άλλα 128 τεμένη ήταν υπό ανέγερση. Ακόμη, υπάρχουν στην Γερμανία 2600 (!) αίθουσες προσευχής για μουσουλμάνους καθώς και αναρίθμητα πλέον ανεπίσημα τζαμιά, σαν και τα δικά μας.

Ο οργασμός αυτός δεν άργησε να προκαλέσει την αντίδραση Γερμανών πολιτών, οι οποίοι (εκτός από τις απόψεις που εκφράζουν στο Διαδίκτυο) οργανώθηκαν σε διάφορους φορείς, ορισμένοι των οποίων απέκτησαν έδρες σε τοπικές εκλογές και σύντομα αναμένεται να μετάσχουν και στις εθνικές εκλογές, ενώ αντίδραση υπήρξε και από αρκετούς Γερμανούς ιερωμένους. Σύμφωνα με το Spiegelonline (16.7.2008), o Wolfgang Huber, επικεφαλής της προτεσταντικής Εκκλησίας της Γερμανίας, περιέγραψε την κατάσταση «ως μία σημαντική αιτία για την αυξανόμενη ανησυχία» (των Γερμανών) και επισήμανε ότι «υπάρχει μία εμφανής πρωτοβουλία μεγάλης κλίμακος από την πλευρά των ισλαμικών οργανώσεων να επιδείξουν την παρουσία τους όσο περισσότερο γίνεται και σε όσα περισσότερα μέρη αυτό είναι δυνατόν». Το Spiegel καταλήγει το δημοσίευμά του με την διαπίστωση ότι οι εκκλησίες, ξεπερνώντας το παραμύθι ότι «όλοι είμαστε παιδιά του Αβραάμ» (που πλασάρουν οι μουσουλμάνοι για την προσέγγισή τους με τους Χριστιανούς), καταβάλλουν τώρα προσπάθειες, αντί να βρουν κοινό έδαφος με το Ισλάμ, να βρουν περιοχές στις οποίες οι δύο θρησκείες διαφέρουν».


Το αξιοσημείωτο, σε σχέση με εμάς, είναι ότι όλη αυτή η αρνητική συζήτηση και αυξανόμενη αντίδραση των Γερμανών στην εξάπλωση του Ισλάμ, γίνεται χωρίς κανείς από αυτούς να κατηγορηθεί για «ρατσισμό», ή τις παρόμοιες κατηγορίες που επιφυλάσσουν οι εδώ «προοδευτικοί» και ….άλλες δημοκρατικές δυνάμεις της πλάκας, στους Έλληνες που αντιδρούν στην άνοδο του Ισλάμ στην Ελλάδα (μέσω της αθρόας εισόδου μουσουλμάνων λαθρομεταναστών) και στην ανέγερση του τεμένους τους. Και μία τελευταία πινελιά από απόψεως δυνατότητας ελέγχου των μουσουλμάνων της Γερμανίας από τις σημαντικά αποτελεσματικότερες -σε σχέση με τις δικές μας- αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας: Η διαπίστωσή τους, αποτέλεσμα εμπειρίας ετών, είναι ότι η δυνατότητα ελέγχου των μουσουλμάνων μέσω της δημιουργίας νόμιμων τεμενών, δεν ήταν παρά ένας απλός μύθος. Ένας μύθος που εδώ προβάλλεται επιμόνως από διάφορους άσχετους, που αγνοούν ότι η ΕΛ.ΑΣ μπορεί σήμερα να ελέγξει κάθε άτυπο χώρο προσευχής, είτε με πρόσχημα την αδειοδότηση ή για υγειονομική καταλληλότητα, ενώ κανείς δεν τολμά να μπει σε νόμιμο τέμενος, π.χ., στην Θράκη, όπου γίνονται σημεία και τέρατα από απόψεως παράνομων πολιτικών συναθροίσεων, συνεννοήσεων, ανθελληνική προπαγάνδα, καθοδήγηση των μαζών σε έκνομες δραστηριότητες κ.λπ.


Στην Γαλλία, ο αριθμός των ισλαμικών τεμενών υπερδιπλασιάστηκε και ξεπέρασε τα 2000(!), μέσα σε 10 μόνο χρόνια, ενώ πέραν αυτών -προ διετίας περίπου- άλλα 150 νέα τεμένη ήταν υπό ανέγερση.
Στην Αγγλία, τουλάχιστον 10.000 εκκλησίες έκλεισαν από το 1960 μέχρι σήμερα, μεταξύ των οποίων 8000 εκκλησίες των Μεθοδιστών και άλλες 1700 των Αγγλικανών, ενώ άλλες 4000 έχουν προγραμματισθεί να κλείσουν μέχρι το 2020. Αντιθέτως, στην ίδια χώρα τα νόμιμα τεμένη αυξήθηκαν σε 1700, αρκετά των οποίων είναι πρώην χριστιανικές εκκλησίες που έκλεισαν, περίπου 2000 αίθουσες προσευχής και ένας άγνωστος αριθμός που ανέρχεται σε χιλιάδες ανεπίσημα τεμένη που στεγάζονται σε διάφορους χώρους. Τόσο στην Γερμανία όσο και στην Γαλλία, η κατάσταση αυτή ξεκίνησε λίγο μετά τις πρώτες άδειες για την ανέγερση νέων τζαμιών, που ξεκίνησαν την δεκαετία του 1970, με το πρόβλημα ήδη ορατό μόλις δέκα χρόνια μετά (δεκαετία του 1980).

Από πλευράς συνεπειών στις τοπικές κοινωνίες, αξίζει να αναφερθεί η κατάσταση στο ανατολικό Λονδίνο, που λόγω του μεγάλου αριθμού μουσουλμάνων και τζαμιών, αποκαλείται «Londonistan», οι Άγγλοι κάτοικοι δεν πατούν πλέον το πόδι τους εκεί. Έλληνας φίλος, ανέφερε πρόσφατα σε συζήτησή μας, ότι ο ίδιος έφαγε αρκετό ξύλο επειδή πέρασε τελείως ανυποψίαστος για την κατάσταση από την συγκεκριμένη περιοχή.

Στο Μάλμο της Σουηδίας, όπου το 40% περίπου των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι (η μισή πόλη ελέγχεται από αυτούς) και έχουν επιβάλει τα ήθη τους στην περιοχή. Χαρακτηριστικό της καταστάσεως που επικρατεί εκεί ήταν η περίπτωση ενός Ιμάμη που είπε ότι «αν οι γυναίκες ντύνονται προκλητικά, τους αξίζει να βιάζονται», ενώ ανάλογη άποψη εξέφρασε και ένας ομόλογός του στο δυτικό Όσλο.

Και ενώ όλα αυτά είναι γνωστά σε όποιον θελήσει να ασχοληθεί με το θέμα, έχουμε τον ρηξικέλευθο δήμαρχο Αθηναίων Γ. Καμίνη, να θέλει από την αρχή, όχι ένα μεγάλο τζαμί στην Αθήνα, όπως αυτό που σχεδιάζεται, αλλά άλλα 14 (δύο ανά κάθε δημοτικό διαμέρισμα). Είναι το ίδιο περίεργο άτομο που μας προέκυψε -λόγω δικής μας βλακείας- ως δήμαρχος, ο οποίος ενώ είναι προφανές ότι διάκειται αρνητικά για την θρησκεία των δημοτών του (μέχρι που κατήργησε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, βάζοντας στην θέση του κάτι που έμοιαζε με …σκαλωσιά), επιμένει να προωθεί τις αριστερές ιδεοληψίες της νεότητάς του και τις φαντασιώσεις του για μία πολυπολιτισμική ελληνική κοινωνία, χωρίς να ρωτάει κανέναν από εμάς που, σε αντίθεση με τον ίδιο, γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στην Ελλάδα.

Αν όλα τα παραπάνω τα δούμε σε συνδυασμό με τον περίφημο νόμο περί ρατσισμού και ξενοφοβίας που προωθούν άτομα με τουλάχιστον ύποπτες προθέσεις και κίνητρα ή από αφέλεια, η λύση που επέλεξε η κυβέρνηση να αποσύρει αυτό το απερίγραπτο νομοθέτημα αστυνομίας της σκέψης, απέφυγε τουλάχιστον τις έντονες αντιδράσεις των Ελλήνων. Τεράστιο, όμως, το θέμα και θα επανέλθουμε.

ΕπίκαιραΠηγή