Η φίμωση του φασισμού ή ο φασισμός της φίμωσης;

του Χρίστου Γούδη

Πρωτόγνωρα και ακραία δικανικά, δικαιϊκά και νομοσοφιστικά φαινόμενα πλήττουν ακατάπαυστα τον έναστρο ουρανό της χώρας μας, προφανώς κάτω από τις μονοθεϊστικές οδηγίες του αναλάμποντος στο πλανητικό μας στερέωμα υπέρλαμπρου θεϊκού «άστρου», της επί του παρόντος εις τα εδάφη του περιούσιου λαού ευρισκόμενης Βηθλεέμ (εβραϊστί «Μπέϊτ λεχέμ», όπερ μεθερμηνευόμενον εστί ο «οίκος του άρτου», το σπίτι του ψωμιού δηλαδή ή ο κοινώς λεγόμενος φούρνος που ψήνει το ψωμί ψωμάκι, και ενίοτε το ψάρι στα χείλη, πέραν όλων των άλλων φαγητών… ντομάτες γεμιστές, κολοκύθια με τη ρίγανη, χυλοπίτες, μόσχους σιτευτούς, και άλλους παρόμοιους). Μέγας είσαι Κύριε (εβραϊστί Γιαχβέ, χιλιαστί και κατά παραφθοράν Ιεχωβά) και θαυμαστά τα έργα Σου (εδώ σταυροκοπιόμαστε τρις)!

Τι ακριβώς σημαίνει «ελεύθερος υπό τον περιορισμόν απαγόρευσης εμπρηστικών λόγων»; Και γιατί είναι ελεύθεροι (και πλουσιοπάροχα αμειβόμενοι) οι αναρριχητές της εξουσίας χωρίς τον περιοριστικό όρο της απαγόρευσης των εμπρηστικών τους πράξεων; Επειδή ίσως εμπεριέχουν κάθαρση οι εκκαθαρίσεις των καθαριστριών ή των εκκαθαριστικών σημειωμάτων της εφορίας τους; Τι επιχειρείται, προς προάσπισιν της ευκλεούς δημοκρατίας μας, βεβαίως-βεβαίως; Η φίμωσις του φασισμού; Και δια ποίου τρόπου; Δια του φασισμού της φίμωσης; Της φίμωσης ποίου και τίνων; Των λόγων που στοχεύουν στην συνειδητοποίηση ότι το αδιέξοδο στο οποίο φθάνουν κάποιοι συμπολίτες μας λίγο πριν από την αυτοκτονία τους, δεν οφείλεται στην ένοχη ζωή τους, αλλά στην ένοχη ζωή άλλων που τους έφεραν σε αυτή την κατάσταση; Τον φόβο μήπως όλοι αυτοί που βρίσκονται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας αποφασίσουν να πάρουν μαζί τους και τους πραγματικούς ενόχους της κατάντιας τους; Έχει μια λογική αυτό, αν σκεφτούμε τις συνέπειες που θα είχαν κάποια τέτοια απονενοημένα διαβήματα. Όμως πιστεύει κανείς ότι δεν θα συμβούν αν φιμωθούν οι φασίστες;

Και σε τελευταία ανάλυση, γιατί να φιμωθούν οι «φασίστες»; Τι τέλος πάντων είναι ο φασισμός; Δεν είναι η ανάδειξη του εργατοπατερισμού σε υπέρτατη μορφή εξουσίας; Δεν είναι η εκστασιακή τελετουργία των μαζικών συγκεντρώσεων του λαού στην πλατεία Συντάγματος υπό τους ήχους των «Κάρμινα Μπουράνα»; Δεν είναι οι στρατοί των πρασινοφρουρών και οι ταυτότητες των κλαδικών, το «πάσο» στην δημόσια διοίκηση της χώρας όλων των αργόσχολων κομματόσκυλων; Δεν είναι ο διορισμός κηπουρών σε θέση διευθυντών νοσοκομείων και γαλατάδων σε θέσεις προξένων; Δεν είναι το «δημοκρατικό πέντε» στο πέρασμα των φοιτητοπατέρων στα πανεπιστημιακά μαθήματα; Δεν τα ζήσαμε όλα αυτά στα είκοσι χρόνια του πασόκ; Και μάλιστα δημοκρατικά; Ποιός σας είπε ότι δεν υπάρχει δημοκρατικός φασισμός; Σκέφθηκε ποτέ κανείς να τον φιμώσει ή μήπως αντίθετα, όπως έκανε πάλαι ποτέ η Νέα Δημοκρατία, προσπάθησε εναγωνίως να τον μιμηθεί και να τον υιοθετήσει με τη δική της «γαλάζια γενιά», τα καδρόνια της, τους κένταυρους και ιδιαίτερα τους καρεκλοκένταυρούς της;

Σήμερα μόνον οι «φασίστες» του 10% της Χρυσής Αυγής υπάρχουν στο πολιτικό στερέωμα της χώρας μας, μιας χώρας-χαβούζας που τους χωράει όλους, μέχρι και τα εκατομμύρια των παράνομων λαθρομεταναστών και τις χιλιάδες των ατιμώρητων από την δικαιοσύνη εγκληματιών που προέρχονται από μία πληθώρα εξ’ αυτών; Αυτοί οι «φασίστες» χρυσαυγίτες  πρέπει μόνο να φιμωθούν; Και το 8% του πασόκ και το 23% της Νέας Δημοκρατίας, που με την ψήφο τους επικροτούν το θεάρεστο έργο της καταλήστευσης των πολιτών και των περιουσιών τους, και της εκδίωξης των από τις δουλειές τους, και της αποβολής των στο μεγάλο καταναγκαστικό στρατόπεδο της ανεργίας, και της φυγής των Ελληνόπουλων στο εξωτερικό, και της έμμεσης αλλά σαφούς επιδοκιμασίας της εθνοφυλετικής μας μετάλλαξης σε ισλαμικό μεντρεσέ, και της ανοχής των ειδεχθών εγκλημάτων που μαστίζουν τον τόπο, και της διαφήμισης του κάθε διαστροφικού βίτσιου του ανθρώπινου φύλου, για να μην αναφερθώ στις χωρίς δίκη φυλακίσεις των πολιτικών τους αντιπάλων, τι είναι; Δεν είναι κι αυτοί δημοκρατικοί φασίστες; Ξεχάσατε την μεγαλειώδη προευρωεκλογική συγκέντρωση των «εκατομμυρίων» οπαδών της Νέας Δημοκρατίας στην πλατεία Συντάγματος; Την αναβίωση στιγμών δόξας των παρελθόντων αγώνων της, του εμπρηστικού στυλ «Μύρισε θυμάρι και βασιλικό, λάμπει το φεγγάρι μες στον ουρανό… Ζέρβα απ’ τον τάφο έβγα και δες, στην κορφή και πάλι, πάλι νικητές»; Και τις πρόσφατες ξενοδοχειακές νεκραναστάσιμες συγκεντρώσεις των κλάδων «ελαίας»; Και ότι πήρε «το ποτάμι», το άλλο 7%, και τα λιμά της κάθε «γέφυρας», της δράσης, της κράσης και της απόδρασης, και των στραβά αρμενιζόντων, ναυτιλομένων δίκην ΑΝΕΚ, ΑΝΕΛ και σία;

Ποιός και πώς να φιμώσει όλους αυτούς τους εμπρηστές που βάζουν φωτιά στα μπατζάκια τους; Κι άντε και τους φιμώσει, τότε τι θα γίνει με τους άλλους, τους ερυθρούς κι ανερυθρίαστους αρλεκίνους με τις επί των τιμών κολομπίνες τού κουκλοθέατρου; Τι θα γίνει με το «σπίτι του λαού» και το «πολυκατάστημα της Κουμουνδούρου»; Ποιος θά ’ρθει να φιμώσει όλους αυτούς; Ο Σόϊμπλε με το κυλιόμενο καροτσάκι του ή ο Σκόμπυ από τον τάφο του για ν’ αναστήσει την σημερινή «Ευρωσκομπία»; Ή μήπως κάποιος έπαρχος απ’ την καλύβα του μπάρμπα Θωμά, ή κάποιος γενειοφόρος μπάρμπα Μπεν, σοφός ραβίνος της Σιών, σαν μας ακούσει να φωνάζουμε απ’ τον σταυρό: «Ηλί, Ηλί, λαμά σαβχθανί;» (τουτέστιν «Θεέ μου, Θεέ μου ινα τι μας εγκατέλιπες;»). Ή μήπως πάλι, ο χρονοκράτορας Μπιγκ Μπεν της Βρετανίας που κυβερνά τα κύματα («Rule Britania the waves»), χύμα στο κύμα όπως είμαστε, ή κάποιος άλλος φιλεύσπλαχνος Μπιγκ Μπράδερ, μεγάλος και προστάτης αδελφός, καθώς ασφυκτιούμε και πνιγόμαστε κραυγάζονατς «αέρα πατέρα»; Ή μήπως αναμένεται ο πατερούλης Ιωσήφ (Δαβίδ Βησσαριόνοβιτς Ντζουκασβίλι για να ’μαστε ακριβείς) ως άλλος ελληνοποιημένος αρσιβαρίστας ολυμπιονίκης, ή έστω Γεωργιανός, όπως τον λένε ακόμη οι κακές οι γλώσσες τον πατερούλη Στάλιν;

Παιδιά, αποφασίστε. Το κατ’ εμέ, κάπου μπάζει νερά το σκάφος, κάτι μου φαίνεται πως δεν πάει καθόλου καλά στο ένδοξο, περίλαμπρο, και παρά ταύτα χρεοκοπημένο και κλαυσιγέλαστο βασίλειο της Δανιμαρκίας. Το μόνο που μένει ακόμη να δούμε, προς δόξαν του νομικού μας πολιτισμού, είναι να αφήνονται ελεύθεροι οι πάσης φύσεως έμποροι ναρκωτικών, εγκληματίες, βιαστές, παιδεραστές, δουλέμποροι, πορνοβοσκοί, ληστές, εμπρηστές, κλέφτες και καταχραστές του δημοσίου χρήματος, αργυρώνητοι πολιτικοί, μιζαδόροι και όλοι οι παρόμοιοι, με τον περιοριστικό όρο να μην μετέχουν σε συγκεντρώσεις της Χρυσής Αυγής. Να μην είναι φασίστες ρε παιδί μου! Αυτό μετράει. Όλα τα άλλα, άνθρωποι είμαστε, λάθη κάνουμε. Γι’ αυτό έχουμε άλλωστε δημοκρατία. Για να τους συγχωρεί...

http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/h-fimwsh-tou-fasismou-h-o-fasismos-ths-fimwshs#ixzz34hKjITcj

Γερμανός αναλυτής : «Ο Παπανδρέου ήταν η εκτελεστική μαριονέτα των ΗΠΑ και αποστολή του ήταν με κάθε τρόπο να επιφέρει τη ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη»

Πόλεμο μυστικών υπηρεσιών γύρω από την κρίση της Ελλάδας βλέπει ο Γερμανός “γκουρού” των χρηματιστηρίων Ντίρκ Μίλερ στο βιβλίο που δημοσιεύει. Ο Mr DAX όπως τον αποκαλούν δεν διστάζει να μιλήσει για ύποπτο ρόλο των ΗΠΑ αλλά και για συγκεκριμένους στόχους όπως οι ελληνικοί υδρογονάνθρακες.
Θα περίμενε κανείς μια πιο οικονομικής βάσης ανάλυση σε ότι έχει να κάνει με την ελληνική κρίση από τον άνθρωπο που παίζει τα χρηματιστήρια στα δάκτυλα.
Ο Ντίρκ Μίλερ όμως προτιμά άλλου επιπέδου ανάλυση.

Βλέπει πόλεμο συμφερόντων μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ, λέει, δεν ήθελαν ένα τόσο ισχυρό ευρώ. Ένα ισχυρό ευρώ απειλεί την παγκόσμια θέση του δολαρίου. Έτσι έψαξαν και βρήκαν τρόπο να χτυπήσουν την Ε.Ε.

Η Αχίλλειος Πτέρνα της Ε.Ε. Ήταν η Ελλάδα και εκεί χτύπησαν λέει ο Ντιρκ Μίλερ.



“Η Ελλάδα ήταν η χώρα, με την οποία μπορούσαν να ανατινάξουν το ευρώ”, υποστηρίζει ο Γερμανός “μπρόκερ”.
Αλλά όπως λέει δεν ήταν μόνο το ευρώ ο στόχος, οι Αμερικανοί στόχευαν και στο υπέδαφος της χώρας.

«Από τη μία πλευρά υπήρχε η ανάγκη να "φρενάρουν" το ευρώ, ενώ από την άλλη πλευρά ήθελαν πρόσβαση στους ελληνικούς υδρογονάνθρακες και αυτό ήταν πάρα πολύ δύσκολο με πρωθυπουργό τον Καραμανλή, ο οποίος αντιμετώπιζε με συμπάθεια τον Πούτιν και τη Ρωσία».



Ο Γερμανός αναλυτής υποστηρίζει ότι υπήρχε στοχευμένη αποσταθεροποίηση της Ελλάδας στο διάστημα 2008-2009. Αναφέρεται σε σχετική έκθεση των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών που πιστοποιούν ότι ήταν σε εξέλιξη σχέδιο αποσταθεροποίησης και με το οποίο ασχολείται η ελληνική δικαιοσύνη.

Ο συγγραφέας του βιβλίου θεωρεί ανεξήγητη την παθητική στάση που τήρησαν οι Ευρωπαίοι σε αυτή τη «σύγκρουση». Και αυτό ισχύει τόσο για το Παρίσι όσο και για το Βερολίνο.

Όλα ξεκίνησαν με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Παπανδρέου
Πάντως με την ανάληψη της εξουσίας από τον Παπανδρέου έγινε η έκρηξη του ελληνικού βαρελιού, υποστηρίζει ο Ντιρκ Μίλερ παραπέμποντας στην αυτοκαταγγελία για το δημοσιονομικό έλλειμμα. «Ήταν ο επί των Οικονομικών υπουργός του που 14 ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του κατήγγειλε στις Βρυξέλλες ότι το έλλειμμα είναι μεγαλύτερο και στην ουσία έριξε την Ελλάδα στην κόψη του μαχαιριού… Αυτό ήταν που ενεργοποίησε όλους τους μηχανισμούς ενάντια στην Ελλάδα. Και όλα αυτά έγιναν με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Παπανδρέου».

Στο βιβλίο του ο Γερμανός αναλυτής υιοθετεί την άποψη «ότι ο Παπανδρέου ήταν η εκτελεστική μαριονέτα των ΗΠΑ και αποστολή του ήταν με κάθε τρόπο να επιφέρει τη ρήξη στις σχέσεις της Ελλάδας με την Ευρώπη». Θεωρεί ανεξήγητη την απόφαση του πρώην πρωθυπουργού να προαναγγείλει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη: «Θα πρέπει να τεθεί το ερώτημα, τι ρόλο έπαιξε ο Παπανδρέου. Για λογαριασμό ποιου έδρασε;» Ο Παπανδρέου και οι άνθρωποί του «έκαναν ό,τι πέρναγε από το χέρι τους για να στρέψουν την Ευρώπη και την Γερμανία εναντίον τους», γράφει χαρακτηριστικά στο βιβλίο του ο Μίλερ.



Διαμάχη Μέρκελ-Σόιμπλε για το ΔΝΤ
Ο Γερμανός μπρόκερ αναφέρεται και στις διαφωνίες που σημειώθηκαν το 2010 μεταξύ Μέρκελ και Σόιμπλε για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας. «Ο υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε τάχθηκε το 2010 κατά της συμμετοχής του ΔΝΤ, καθώς φοβόταν την αύξηση της επιρροής των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Παρά ταύτα επικράτησε η άποψη της Μέρκελ και έτσι εντάχθηκε και το ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί», επισημαίνει ο Ντιρκ Μίλερ.

Τέλος, ο γερμανός χρηματιστής υποστηρίζει ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη πλήττει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της. Εκτιμά ότι οι ελληνικές εξαγωγές και ο τουρισμός θα είχαν πολύ καλύτερη πορεία με ένα εθνικό νόμισμα.



Βενιζέλος και Τσίπρας εντολοδόχοι του Σόρος

Την δουλικότητα και την πλήρης υποταγή των Πασοκοσυριζαίων ανέδειξε η συνάντηση τους στην Βουλή με τους ανθρώπους του ανθέλληνα σιωνιστή Τζορτζ Σόρος. Βενιζέλος και Τσίπρας που τους ενώνει το ίδιο πάθος για την εξουσία με οποιοδήποτε αντεθνικό κόστος πήραν "γραμμή" από το μεγάλο αφεντικό για τις επόμενες κινήσεις τους με το περιτύλιγμα του "think tank". Στην εν λόγω... δεξαμενή σκέψης δεν υπάρχει κανένας άλλος σχεδιασμός πέρα από την διάλυση του εθνικού και κοινωνικού ιστού της Πατρίδας μας από τα κοράκια των διεθνών τοκογλύφων και τις ορδές των λαθρομεταναστών. Παραθέτουμε το σχετικό σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας "Δημοκρατία":

Οι «εκλεκτοί» του Τζορτζ Σόρος τετ α τετ με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ

Με τους «εκλεκτούς» του Τζορτζ Σόρος συναντήθηκαν χθες τόσο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας όσο και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος. Συγκεκριμένα, η αντιπροσωπεία του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων των ΗΠΑ (πρόκειται για μια δεξαμενή σκέψης, της οποίας μέλος είναι ο κ. Σόρος, ενώ έχει ιδρύσει και χρηματοδοτεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων) περιοδεύει στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οπότε, αφορμής δοθείσης, θέλησε προφανώς να «βολιδοσκοπήσει» τον πολιτικό κόσμο της χώρας.

Από την πλευρά του, ο «περιχαρής» κ. Βενιζέλος, που ψάχνει εναγωνίως να βρει σανίδα σωτηρίας αλά Γ. Παπανδρέου, άνοιξε τα χαρτιά του για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, τις προοπτικές της κυβέρνησης συνεργασίας, την κρίση στην ευρωζώνη, τις ευρωατλαντικές σχέσεις όπως εξελίσσονται στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης. Μάλιστα, ο ίδιος χαρακτήρισε το ραντεβού πολύ «ενδιαφέρον», ενώ στο μενού κυριάρχησε ο ρόλος του ΔΝΤ και το ευρύτερο πλαίσιο της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας.

Από την μεριά του, ο γνωστός για τα «φιλοαμερικανικά» αισθήματά του Αλέξης Τσίπρας, αν και ξεκαθάρισε ότι δεν ζήτησε τη συνάντηση, εντούτοις δέχθηκε να τους «φιλοξενήσει» στο γραφείο του στη Βουλή. Εκτίμησε μάλιστα πως οι Αμερικανοί αντιλήφθηκαν ότι «παρά τις ιδεολογικοπολιτικές διαφορές που διαπιστώθηκαν, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει επεξεργαστεί ένα συνολικό, εναλλακτικό σχέδιο για την Ελλάδα και την Ευρώπη».

Πηγή