Ιατρόπουλος: ΟΧΙ Προδότες!

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν θα την πάρετε αυτή την πατρίδα, δεν θα την ξεπουλήσετε.
Δεν θα σας κάνουμε το χατίρι, δεν θα περάσει το σχέδιό σας να αφελληνίσετε τον τόπο.

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν θα σας αφήσουμε να μαστουρώσετε τη νεολαία μας.
Δεν θα επιτρέψουμε τη διάλυση της χώρας μας, την κατάργηση της ιστορίας μας, την κατασυκοφάντηση των ηρώων μας..

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν θα πεθάνουν αργά-αργά, επειδή εσείς τους έχετε ξεγράψει, οι απόμαχοι γέροντές μας.
Δεν θα δουλεύουνε στα ξένα αφεντικά σας, για μια χούφτα φασόλια οι Συνέλληνες.
Δεν θα ξανακλάψουν τα παιδιά στα συσσίτια.
Δεν θα κλείσουν οι παιδικές χαρές κι οι λαϊκές αγορές.
Δεν θα αδειάσουν οι κερκίδες στα στάδια.
Δεν θα σκουριάσουν οι καμπάνες στις εκκλησίες.
Δεν θα κηδεύουμε κάθε τρεις και λίγο κι από έναν άξιο συμπατριώτη μας που τον ρίξατε απ το μπαλκόνι, που τον ποτίσατε δηλητήριο, που τον πνίξατε τη νύχτα που κοιμότανε..

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν θα σας ανοίξουμε την πόρτα να το σκάσετε. 
Δεν θα σας χαριστούμε.
Δεν θα συγχωρέσουμε κανέναν σας.
Δεν θα δείτε Θεού πρόσωπο.
Δεν θα αφήσουμε χλωρό κλαρί από σας, όπου και να δραπετεύσετε.
Στην άκρη της Γης θα σας βρίσκουμε και θα σας τιμωρούμε, μέχρι να λιώσετε στο μαύρο χώμα...

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν υπάρχει λύπηση για σας, που δουλέψατε στα σκοτεινά υπόγεια με τους ξένους πράκτορες, για να ξεπουλήσετε να νησιά μας, να μας πάρετε τα σπίτια μας, να κατακλέψετε τον κόπο μας μιας ολόκληρης ζωής, να στρώσετε το χαλί της πιο φριχτής υποδούλωσης, για να μπούνε τα κοράκια των τοκογλύφων, να αρμέξουνε το πετρέλαιό μας, που κοιμάται στα σπλάχνα των θαλασσών μας, να βγάλουνε με τα βρώμικα νύχια τους, στο χρυσάφι που κοιμάται στα σπλάχνα των βουνών μας, να ξεριζώσουνε με τα άπληστα δόντια τους, την ομορφιά που φωτίζει εδώ και πολλές χιλιάδες χρόνια, ετούτη την ευλογημένη γη, τη δικιά μας γη.
Την ΔΙΚΙΑ μας, το ακούτε προδότες;

ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ, κι άλλη μια φορά λοιπόν ΟΧΙ!
Δεν θα σβήσουμε κανένα και καμιά σας από το μαύρο κατάλογο, όπου και να βυσσοδομήσατε, όποιο πόστο και να ανεβήκατε, όποια πιάτσα κι αν σεργιανίσατε, σ’ όποιαν αγορά κι αν ξεπουλήσατε την πατρίδα.

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν θα δείτε Θεού πρόσωπο.
Δεν θα χαρείτε άσπρη μέρα.
Δεν θα βρείτε πουθενά καταφύγιο και γλυτωμό. 
Δεν θα γελάσει τ’ αχείλι σας.
Δεν θα ξαναπαίξετε με τα παιδιά σας.
Δεν θα γλυκαθείτε με τ’ αγγόνια σας.
Δεν θα υπάρξει για σας επιείκεια.
Σας ξέρουμε όλοι, όλους σας και όλες σας, έναν-έναν και μία-μία.
Έχετε καταγραφεί για πάντα στην πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας, αυτής της πανένδοξης και πανέμορφης χώρας, που συνωμοτήσατε να την εξαφανίσετε από το χάρτη της Γης.. 

ΟΧΙ!! Προδότες! 
Δεν θα σας αφήσουμε να πάρετε ανάσα, ποτέ και πουθενά, όσο θα ζείτε..

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν πρόκειται να μαζευτούμε κρυφά εμείς, ούτε πρόκειται να σας επιτεθούμε ύπουλα, ούτε κλεφτοπόλεμο θα κάνουμε.
Τίποτε απ αυτά που σας δίδαξαν στα υπόγεια σεμινάρια, τίποτε απ αυτά που φοβόσαστε όλη μέρα κι όλη νύχτα, και έχετε χάσει τον ύπνο σας, δεν θα συμβεί.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, ιδιοκτήτες αυτής εδώ της χώρας, ένα ωραίο πρωί, που δεν είναι καθόλου μακριά, θα συντονιστούμε αστραπιαία και αυθόρμητα, όλες και όλοι, δέκα εκατομμύρια νοματαίοι, νοικοκυραίοι, ψυχές και πνεύματα, και θα βγούμε από τα σπίτια μας, με την υπόσχεση στους νεκρούς μας παππούδες και γιαγιάδες, και στα αγέννητα παιδιά του τόπου μας, ότι δεν θα επιστρέψουμε πάλι, αν πρωτύτερα δεν θα έχουμε ξαναπάρει την πατρίδα στα χέρια μας.

ΟΧΙ! Προδότες! 
Δεν θα συμβεί αυτό περίεργα και δύσκολα και εκκωφαντικά. 
Πολύ απλά θα γίνει. 
Έτσι όπως αρπάζεις το χέρι του πορτοφολά στον ηλεκτρικό, που πήγε να σε ξαφρίσει.
Και στον πρώτο επόμενο σταθμό, την ώρα που ανοίγει η πόρτα, τον πετάς στις γραμμές, και φτύνεις στις παλάμες σου.
Πρώτα για να καθαρίσεις από το άγγιγμά του και μετά για να ξαναπιάσεις το φτυάρι, τον γκασμά, την πέννα, το τιμόνι, και το ποτιστήρι…
Να ξαναμπεί μπροστά αυτή η αγαπημένη πατρίδα…
Τόσο απλά και νοικοκυρεμένα θα γίνουν όλα…

ΠΡΟΔΟΤΕΣ!
ΟΧΙ!

kostasxan.

«Έχουμε γη και πατρίδα, όταν έχουμε πλοία και θάλασσα»

Ο «πατέρας» της Ιστορίας, Ηρόδοτος, τα είπε όλα με μία φράση,η οποία και εμπεριέχει την ουσία του προβλήματος της χώρας μας αυτή τη στιγμή το οποίο δεν σχετίζεται τόσο με το οξύ οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε αλλά με το θέμα της μετατροπής ενός χρηματοοικονομικού ζητήματος σε ένα μείζων ζήτημα εθνικής ασφάλειας και κρατικής επιβίωσης.

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Η χώρα μας στη παρούσα της μορφή (δηλαδή από τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους το 1830) περιβάλλεται από τρεις πλευρές από θάλασσα, ενώ για τρία έτη είχε μεταβληθεί και σε κράτος των «δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών» (1919-1922).

Πηγαίνοντας πιο πίσω, το έθνος μας την περίοδο του Μεσαίωνα μεγαλούργησε μέσω της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ως ένα κράτος κατεξοχήν ναυτικό, το οποίο μόλις απώλεσε τη ναυτική του ισχύ, μετατράπηκε σε κράτος δευτέρας διαλογής, μετά σε κράτος υποτελές στους Οθωμανούς και εξαρτώμενο από τις ανερχόμενες ναυτικές δυνάμεις της Ιταλίας και κατέληξε να εξαφανιστεί μετά από 1123 (!) έτη ύπαρξης (αρχίζοντας το. μέτρημα από το 330 μ.Χ. και δεν το πάμε στην περίοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας).

Εάν γυρίσουμε το ρολόι του χρόνου ακόμα πιο πίσω θα φτάσουμε στις απαρχές της ιστορίας του Ελληνισμού η οποία συνδέεται με την ανάπτυξη της ναυτικής ισχύος σε βαθμό που η υπάρχουσα πολιτιστική και πολιτική πορεία της Δύσης των τελευταίων δύο χιλιάδων ετών να ορίζεται από τα τεκταινόμενα και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα το έτος 479 π.Χ. στα ιερά νερά της Σαλαμίνος εκεί που ναυλοχεί, όχι τυχαία πάντως, η μόνη ναυτική δύναμη του πλανήτη η οποία από την εποχή του Ομήρου και μετά δεν κατέθεσε ποτέ τα όπλα, δεν υπέστειλε ποτέ τη σημαία και κατά περιόδους κατά τις οποίες το έθνος μας βρισκόταν υπό ξένη κατοχή στη ξηρά, η δύναμη αυτή αποτελούσε την ίδια τη ψυχή του λαού μας, αλλά ακόμα και τη νομική υπόσταση του κράτους μας.Αυτή η δύναμη φυσικά δεν είναι άλλη από το Πολεμικό Ναυτικό.

Ο Θεμιστοκλής σε λόγο του προς τους Αθηναίους είναι σαφής όταν αναφέρει πως «Πατρίδα σας είναι αι διακόσιαι νήαι πεπληρωμέναι (και τα πληρώματά τους)», και έχει απόλυτο δίκιο, αφού στην ουσία αναφέρει και αυτός ότι για το έθνος των Ελλήνων η ναυτική ισχύς αποτελεί την ικανή και αναγκαία συνθήκη για την ύπαρξή, μακροημέρευση και πρόοδό του.

Η δημόσια θέα, άρα και η έκθεσή τους στη βάσανο του δημόσιου ελέγχου και της κριτικής (ήδη ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά, σοβαρά και βλακώδη), των μέχρι πρόσφατα ηγετών του Ναυτικού, οι οποίοι με λίγα λόγια μίλησαν για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της ναυτικής ισχύος της χώρας, ήταν συγκλονιστική. Ο ναύαρχος Χρηστίδης είχε απόλυτο δίκιο, άλλο το «ηθικό» και άλλο το «φρόνιμα», ο Α/ΓΕΝ δεν μπορούσε να ήταν περισσότερο σαφής λέγοντας «είμαστε έτοιμοι για όλα», όμως το ερώτημα δεν είναι εάν οι συγκεκριμένοι λαμπροί αξιωματικοί έχουν δίκιο ή όχι, είμαστε σίγουροι και αυτό αποδεικνύεται κάθε ημέρα σε κάθε θαλάσσια γωνιά της πατρίδας μας, ότι ο καθένας θα κάνει το καθήκον του ΌΤΑΝ αυτή η ώρα θα έρθει, γιατί δεν υπάρχει το «εάν» στη συγκεκριμένη περίπτωση, παρά μόνο το «όταν».

Το μέγιστο ζήτημα το οποίο ανακύπτει δεν είναι λοιπόν η ικανότητα σήμερα ή στο άμεσο μέλλον του Πολεμικού Ναυτικού, καθώς και φυσικά των άλλων κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, να αντεπεξέλθουν της επερχόμενης σύγκρουσης, το ερώτημα είναι γιατί η χώρα μας ακολουθεί μία πολιτική η οποία στην ουσία δημιουργεί «το αίσθημα του νικητή» σε έναν αντίπαλο ο οποίος λόγω θρασυδειλίας, και υπολογισμού φυσικά, θα περιμένει στη γωνία να προσπαθήσει να αποκτήσει αυτό που θέλει τη στιγμή που η χώρα μας θα καταρρεύσει οικονομικά και ίσως κοινωνικά, όταν δηλαδή εκ των πραγμάτων η Αθήνα αλλά και η Λευκωσία για μία σειρά εσωτερικών ή εξωτερικών λόγων θα αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις… δανειακές τους υποχρεώσεις προς τους «εταίρους».

Το γιατί η χώρα θα φτάσει στο συγκεκριμένο σημείο το έχουμε αναλύσει πολλάκις και ενυπόγραφα άρα δεν πιστεύουμε ότι θα πρέπει να επεκταθούμε στο παρών σημείωμα.

Όπως έχει επισημανθεί και στο παρελθόν, η αλαζονική συμπεριφορά της Τουρκίας, όχι μόνο απέναντι στους «τιποτένιους» Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου αλλά ακόμα και σε πιο «υπολογίσιμους» αντιπάλους είναι από εριστική έως και αλαζονική. Το να τους βοηθάμε στον συγκεκριμένο τομέα με την υπέρμετρη και Ιώβεια «στρατηγική ψυχραιμία» που επιδεικνύουμε, το μόνο που καταφέραμε είναι να έχουμε δημιουργήσει ένα «τέρας» το οποίο λόγο των δικών μας λαθών και παραλείψεων φαίνεται έτοιμο να απελευθερώσει εναντίον μας την ισχύ του, όπως αυτό φυσικά την αντιλαμβάνεται και πιστεύει ότι διαθέτει.

Κι αυτό όχι τώρα που κάποιος θα πει ότι λόγω συγκυρίας δεν πρέπει να δημιουργήσουμε θέμα, αλλά ακόμα και τα χρόνια της ευμάρειας, όταν τα δισεκατομμύρια έτρεχαν από τα μπατζάκια μας, όταν αγοράζαμε μαχητικά, άρματα και υποβρύχια χωρίς πολλές οικονομικές σκέψεις και αναστολές ακόμα και τότε υπογράφαμε τη Μαδρίτη, δίναμε τον Οτζαλάν, αφήναμε να δολοφονηθούν σε «ζωντανή μετάδοση» Έλληνες της Κύπρου, κάναμε πίσω στους S-300 και φυσικά χορεύαμε ζεϊμπέκικα, αφήναμε τη διπλωματία των «σεισμών» να μας φέρει «πιο κοντά», ενώ στο Αιγαίο οι γείτονες ξεσάλωναν με κάθε ευκαιρία σε θάλασσα και αέρα.

Με άλλα λόγια, τα τελευταία 70 έτη, από την εποχή των Σεπτεμβριανών και μετά στον βωμό της κακώς εννοούμενης «ειρήνης» έχουμε βάλει στον ντορβά την «ελευθερία» μας.

Δυστυχώς, το έθνος μας πολύ σύντομα, πρόκειται να αντιμετωπίσει το ερώτημα του τι ακριβώς θέλει «ειρήνη» ή «ελευθερία», διότι όπως θα τεθεί από τους πολιτικούς, δημοσιογραφικούς και οικονομικούς μας ταγούς, για χάρη της «ειρήνης» καλό θα είναι να δώσουμε και λίγο… «ελευθερία», τι θα πειράξει να έχουμε ένα νησί λιγότερο, ή λίγα μίλια στη θάλασσα λιγότερα (όπως κάποτε δημοσιογραφικά φερέφωνα του συστήματος, μετά τα Ίμια, παρίστανα ότι δεν κατανοούσαν τα περί γκρίζων ζωνών), τι θα πειράζει εάν εξαφανιστούμε από τον «γεωπολιτικό» χάρτη του πλανήτη, αφού θα βρισκόμαστε πλέον στον «τουριστικό», ενώ το ισοζύγιο πληρωμών μας θα είναι θετικό και οι αγορές ευχαριστημένες;

Αυτά κατά την άποψή μας είναι εκείνα που οι λαμπροί αξιωματικοί μας προσπάθησαν να πουν με τον πλέον διπλωματικό, πλην όμως δραματικό, τρόπο και να το περάσουν στην κοινή γνώμη, αλλά και σε αυτούς που πρέπει να σταματήσουν να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Αυτά είναι που με το σπάσιμο της φωνής τους στο άκουσμα της λέξης «Ελλάδα» και «παιδιά» προσπάθησαν να προφέρουν.

Από τη πλευρά μας δεν έχουμε παρά να αφιερώσουμε σε όλους τους ανά τη χώρα «εκσυγχρονιστές» που κυβέρνησαν, κυβερνούν και πιστεύουν πως θα συνεχίσουν να κυβερνούν, αυτό που είπε ο πατέρας του πραγματικού εκσυγχρονισμού της χώρας μας, ο Χαρίλαος Τρικούπης: 

«Κάθε ημέρα που παρέρχεται άνευ ναυτικής παρασκευής, αποτελεί καταστροφή για τον τόπο μας».

Ο μεγάλος αυτός πρωθυπουργός της χώρας γνώριζε, ότι χωρίς πλοία στη θάλασσα (συμπεριλαμβανομένου και των πληρωμάτων τους) δεν θα έχουμε «γη» και «πατρίδα». Οι σύγχρονοι ταγοί μας το γνωρίζουν ή μάλλον για την ακρίβεια, συνειδητοποιούν το βάθος της γνώσης, της σκέψης και της ανάλυσης του μεγάλου αυτού ηγέτη;

Πηγή