Πακιστάν – Στοκχόλμη αεροπορικώς: 300 ευρώ... Γιατί, λοιπόν, έρχεσαι Ελλάδα με 10.000 ευρώ το κεφάλι; (Εαν «πράγματι» έχεις προορισμό την Στοκχόλμη)

Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος


Πόσο «ηλίθιος» μπορεί να νοιώσει κάποιος (ότι τον θεωρούνε «κάποιοι άλλοι») διαβάζοντας τον παραπάνω τίτλο;


«Απλέ Έλληνα καθημερινέ Πολίτη», είσαι σίγουρος ότι αντέχεις την Αλήθεια;


Ναι, ξέρω:


«…Γνώσεσθε την Αλήθειαν και η Αλήθεια ελευθερώσει υμάς…" (Κατά Ιωάννην, Η’ – 32)


Πατώντας σ’ αυτό, επιμένεις στις «ιδεοπαθείς ψευδαισθήσεις» σου:


- Αρχηγοί μας, θέλουμε να μας λέτε την αλήθεια.


Τόλμα ν’ ακούσεις όμως – με τα «εσωτερικά σου αυτιά» - την απάντησή τους:


- Ώστε θέλετε την Αλήθεια…. Ποιος από σας καλοί μου υπήκοοι αντέχει την αλήθεια όμως;
Αφήστε να σας πούμε καλύτερα ένα ψέμα ν’ αποκοιμηθείτε…Πιστέψτε μας, θα νοιώσετε πολύ καλύτερα…(Το εγκόλπιο του καλού Πολιτικού Χαμαιλέοντα)


(Θες απόδειξη σ’ αυτό; Διάβασε πάλι τον τίτλο του άρθρου και νοιώσε για λίγο ακόμη το πόσο ηλίθιο σε θεωρούν).


Κι αφού τόση πολλή έλξη σου ασκεί η «μαγευτική Σειρήνα της Αριστεράς Προστάτιδας των Λαθρομεταναστών», άκου τι πίστευε «περί αληθείας» και ο Μέγας Επαναστάτης των Μπολσεβίκων, ένας από τους «Υλιστικούς Θεούς» τους. Πόσο «αδίστακτος» ήταν με τον «χειρισμό των χρήσιμων ηλιθίων γύρω του»:


«Την αλήθεια;» ρώτησε ο άνδρας με τα γυαλιά με τον ατσάλινο σκελετό και το υπογένειο. Ένα κυνικό χαμόγελο χαράχτηκε στο πρόσωπό του. «Όχι! Αυτό που πρέπει να δημιουργήσουμε είναι μια ψευδαίσθηση της αλήθειας! Η επανάσταση είναι μια τέχνη και όπως όλες οι τέχνες έχει τους κανόνες της» (Λένιν, προ της Ρωσικής Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917-(Έρικ Ντούρσμιντ, «Το Σφύριγμα της Λεπίδας», εκδ. Ενάλιος)


Όσο για τους Μαρξ και Ένγκελς, έτρεχαν στα λιμάνια, με τους εργάτες της Διεθνούς Ένωσης Εργατών και με το ίδιο καράβι έδιωχναν τους αλλοδαπούς που έφερνε το κεφάλαιο, νόμιμα ή παράνομα (δεν έκανε «διάκριση» ο Κάρολος), ως «απεργοσπάστες» και τους καλούσαν να αγωνιστούν εκεί, στη χώρα τους, για να ανατρέψουν τους καπιταλιστές, αντί να τους ευνοούν με την εισαγωγή τους σε άλλη χώρα.
Η Ελληνική Αριστερά λοιπόν γιατί δεν ακολουθεί τις «ιδεολογικές κατευθύνσεις» των «θεωρητικών της Ιστορικών Ηγετών»;


Τι «διεθνή (νεοταξίτικα) παιγνίδια» εξυπηρετεί;


Τώρα που μπήκες στο «πνεύμα Καθημερινέ μου Πολίτη» πάμε και στο δια ταύτα:


Ας υποθέσουμε πως είσαι Αφγανός, Πακιστανός, Αφρικανός ή ότι άλλο θέλεις (που δεν θα ήθελες, αλλά «θυσιάσου» χάριν του κειμένου).


Ας πούμε ότι διαθέτεις κάμποσες χιλιάδες δολάρια (αδιάφορο αν πούλησες τη σπηλιά σου, τις κατσίκες σου, την αδερφή σου, ναρκωτικά, αν σκότωσες ή σου τά’ δωσε ο πλούσιος άραβας νονός σου) και λες:


«ρε συ δεν πάω στην πολιτισμένη Δύση να γλιτώσω τις διώξεις εδώ και να βρω και την τύχη μου; Απόλεμοι βουτυρομπεμπέδες είναι αυτοί οι άπιστοι εκεί στη Δύση, θα κάνω ότι γουστάρω...»


Εκεί επάνω που το συζητάς – γιατί δεν είσαι και τόσο μαλάκας, κάποιες κουβέντες θα κάνεις με κάποιους πιο «εγκεφαλικούς» της κενωνίας σου εκεί κάτω στο Africa ή εκεί μέσα στα βάθη της Σαμαρκάνδης – σου «εξηγεί» το «όνειρο» ο «αρχι» της φυλής σου, ότι δηλαδής, «άλλο Δύση», «άλλο Βορράς» και (προς Θεού) «άλλο Νότος». Μπροστά απ’ όλα αυτά βεβαίως σου έχει βάλει και το «προσδιοριστικό Ευρω» (για να βεβαιωθεί ότι «κατανόησες» πως μιλάτε για το «Ευρώπη» και όχι για κάτι άλλο)...
Αφού το «εμπέδωσες» λοιπόν, κατέληξες πως ο ΑΝΣΚ σου (μάθε και καμιά στρατιωτική ορολογία φιλειρηνιστή μου αν δεν την γνωρίζεις, θα σου χρειαστεί «εκεί που πάμε» (θες δε θες, εσύ «οδηγείς» μην το ξεχνάς ούτε λεπτό), «Αντικειμενικός Σκοπός» σημαίνει) είναι ο «Πλούτος» και όχι η Φτώχεια». Τέτοια έχεις κι εκεί που είσαι. Γιατί να σπάσεις τα πόδια σου και πιθανόν τα «νώτα» σου για άλλη μια «φτώχεια»; Ε, δεν είσαι και τόσο ηλίθιος. Κι ας λένε οι «λευκοί».
Βάζεις λοιπόν στόχο τον πλούσιο Βορρά. Στο έδειξαν στο χάρτη, στο «τόνισαν» και το τονίζεις κι εσύ διαρκώς στον εαυτό σου για να «μην το ξεχάσεις». Δεν σ’ ενδιαφέρει ο «υπανάπτυκτος Ευρωπαϊκός Νότος». Ηλίθιος είσαι να πας στον φτωχό Νότο; Από φτώχεια σε φτώχεια θα πας;
Κόβεις λοιπόν Αζιμούθιο για ΒΟΡΡΑ....ΚΑΙ ΜΟΝΟ....
Φυσικά, αν έχουν δίκαιο οι «κακές γλώσσες» και τελείς «εκπαιδευμένος κι εν αποστολή», δεν το συζητάμε καθόλου, «ξέρεις πάρα πολύ καλά το τι σου γίνεται, που και γιατί πας»....υπερ το δέον καλά θα λέγαμε...
Αλλά είπαμε, αυτά τα λένε οι «κακές γλώσσες»....


Αφού είσαι ένας «καλοπροαίρετος μεταναστάκος» λοιπόν, τι σε εμποδίζει, με «τόσα λεφτά» στο πουγγί, να πας στην πρεσβεία πχ της Βρετανίας, Γερμανίας, Γαλλίας, Σουηδίας ή όποια άλλη χώρα κάνεις κέφι (καλοντυμένος εννοείται) και να ζητήσεις «τουριστική βίζα»;


Ωπ! Τόσο απλό «απλέ Πολίτη» μου!

(Στρατολογικό – ουπς, συγγνώμη, 

Διαφημιστικό ήθελα να πω - της Air Mutzahedin)

Πλένεσαι καλά καλά, βάζεις τα ρούχα σου σε μια πολιτισμένη δυτική βαλίτσα, παίρνεις το αεροπλάνο της γραμμής, απολαμβάνεις τις ευγενείς υπηρεσίες και χαμόγελα της όμορφης αεροσυνοδού, της λες κι ένα μεγαλόπρεπο ευχαριστώ (ευκαιρία να το «παίξεις και κάποιος» για πρώτη φορά στη ζωή σου) και ....αποβιβάζεσαι μια χαρά και χωρίς προβλήματα, άνετος, κεφάτος, καθαρός και προπάντων ασφαλής μέσα σε λίγες ώρες, στην «γη της επαγγελίας». Στην καρδιά της Στοκχόλμης! Και βρίσκεσαι κύριος, με 9.000 ευρώ στην τσέπη (πρόσεξε, το εισόδημα ενός ολόκληρου έτους για εκατομμύρια Ευρωπαίους), να περιφέρεσαι ανάμεσα σε χιλιάδες δίμετρες ξανθιές υπέροχες υποψήφιες σουηδέζες χανούμισές σου (βλέπεις, δεν έχεις σκοπό ν’ αφήσεις πίσω στο patrida και τις θρησκευτικές σου αντιλήψεις, όλα κι όλα).
Όλο κι όλο το κόστος, χμμμ 20 τα ρούχα + χμμ 20 το φαγητό + χμμ 100 ο ύπνος + χμμ + ....+ 300 το πολύ το εισιτήριο charter της τελευταίας στιγμής, χμμμ...άντε και 500 επιπλέον απρόβλεπτα....ωπ, νάτο, το πολύ 1.000 ευρώ το συνολικό κόστος του «μαγικού ταξιδιού».
Αφού λήξει η τουριστική βίζα παραμένεις εκεί ως λαθρομετανάστης.
Αυτό δεν ήθελες;


Σε τι σε χαλάει αυτό ρε λαθρο-πονηρέ που μας κοροϊδεύεις κατάμουτρα κι εσύ και οι εγχώριοι υποστηρικτές σου;


Αφού και τον «άλλο δρόμο», τον «δύσκολο» (των 10,000 δολαρίων το «κεφάλι», μόλις ως την Ελλάδα παρακαλώ) να επιλέξεις, αν φτάσεις στον προορισμό σου (την Σουηδία) και πάλι λαθρομετανάστης θα είσαι.
Ποιός ο λόγος λοιπόν να επιλέξεις την «δύσκολη κι επικίνδυνη διαδρομή» μέσα απο βουνά και πολέμους, κλεφτρόνια και φονιάδες και να πληρώσεις κι από πάνω κάμποσες χιλιάδες ευρώ;

Υπατία,ηγετική φυσιογνωμία ο "λαθρο-δράκος" της Πάρου


Κι όλα αυτά για να έρθεις στην «υπανάπτυκτη Ελλάδα»;
Όπου γνωρίζεις ότι θα ζήσεις στην μιζέρια και πάλι και δεν πρόκειται να «ξεκολλήσεις» απο εδώ με τίποτα;
Μα τόσο ηλίθιος θα ήσουν; Ε, δεν λέει....κάποιο «λάκκο έχει η φάβα»....
Με το συμπάθειο, αλλά μάλλον «κάποιοι» μας «δουλεύουν σε ψιλό γαζί» εδώ πέρα...


Τι έχουν να πουν οι πολυπολιτισμικοί εγχώριοι προστάτες τους γι’ αυτά; Κι αυτό τυχαία ανθρώπινη ηλιθιότητα (ουπς, συγγνώμη κύριοι, «απρονοησία» ήθελα να πω) από μέρους των «καημένων λαθρο» είναι;


Κι άντε και επιλέγουν αυτή την δύσκολη διαδρομή. Πες ότι είναι «μαζόχες». Γουστάρουν τα «δύσκολα». Ή είναι .... «άνοες» (όλο «περίεργες και δύσκολες λέξεις» θα με κάνετε να βρίσκω σήμερα για να μην «σας τους κακοποιήσω λεκτικά» - που το βρήκα αυτό πάλι;)...
Γιατί μωρέ επιμένουν ως προς την Ελλάδα σαν προορισμό;

Γιατί πχ δεν πάνε και στην «ομόδοξή» τους Ισλαμική Αλβανία; Εκτός του ότι μια χαρά πάει εκεί η «αλβανοισλαμικοουτσεκάδικη μαφία» και δεν θα δυσκολεύονταν να «αποβιβαστούν από τα πλοία» και να πάρουν κατόπιν τον «ορεινό δρόμο για τας Ευρώπας δια μέσω «φιλικών Ισλαμικών κρατών» - βλ. Κόσοβο, Βοσνία), ποιά Αλβανική κυβέρνηση θα τολμούσε να δυσαρεστήσει την Ισλαμική Διεθνή μη δεχόμενη τους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες; Ευκολότατα θα έβγαζαν «αλβανικά, κοσοβάρικα ή βοσνιακά χαρτιά» σε λίγο καιρό και θα μετακινούνταν άνετα «διευρωπαϊκώς».

UCK - UCC



Και γιατί τάχα δεν μοιράζονται σε πολλούς προορισμούς πέριξ της κεντρικής Ευρώπης για να μην «καρφώνονται» κιόλας;
Γιατί αυτή η «εμμονή» με τον Μεσογειακό Νότο (και κυρίως με την Ελλάδα);


Μήπως επειδή στον αναμενόμενο Πόλεμο αυτή θα είναι η Πρώτη Ζώνη Πυρός των Μουσουλμανικών κρατών και επιθυμούν σφόδρα να έχουν πλήθη ετοιμοπόλεμων Μουτζαχεντίν μέσα σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Μάλτα, Πορτογαλία, Κύπρο για να πλήξουν εκ των μετόπισθεν τις Ευρωπαϊκές αμυντικές δυνάμεις της Πρώτης Ευρωπαϊκής Γραμμής; Και κυρίως Ελλάδα, ξανατονίζεται. Διότι πάλι εδώ θα γίνει το μεγάλο ιστορικό μπαμ....Η Τουρκία να είναι καλά που φροντίζει γι’ αυτό «επιστάμενα».



Κι ακόμη περισσότερο, εαν ήθελαν, υπάρχουν κι άλλες διαδρομές που το «χρήμα των πετρελαίων» εύκολα «θα τους άνοιγε». Οι τοπικές μαφίες να είναι καλά.
Υπάρχει η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Ουκρανία, η Μολδαβία. Και κατόπιν βεβαίως θα μπορούσαν να «πιέσουν απ’ ευθείας» στην Κεντρική Ευρώπη. Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία.
Γιατί δεν το κάνουν λοιπόν;
Γιατί αυτή η «Ισλαμική Εμμονή» με τον Ευρωπαϊκό Νότο και δη κυρίως με την Ελλάδα (και την Κύπρο βεβαίως - ξανατονίζεται).


Άστο το Δουβλίνο 2 Πατριώτη...Παγίδα κι αυτό το ρημάδι....


Όσον αφορά στο Δουβλίνο 2....Την περιβόητη συμφωνία που τους απαγορεύει να φύγουν από την Ελλάδα με προορισμό την ΕΕ.
Από παντού ακούγεται το αίτημα να «αρθεί» αυτή η συμφωνία ώστε να πάρουν χαρτιά οι λαθρο και να ξεκουμπιστούν να πάνε στην ΕΕ.
Κατ’ αρχήν, αν ήθελαν πραγματικά να πάνε εκεί θα είχαν πάει εύκολα και άνετα βάσει του πιο πάνω σκεπτικού.
Κατά δεύτερον, ακόμη κι αν εφοδιαστούν με χαρτιά απο την Ελλάδα δεν θα πάρουν ποτέ βίζα από τις χώρες της ΕΕ. Άρα και πάλι εδώ, σ’ αυτόν τον έρμο τόπο θα «κολλήσουν».
Κατά τρίτον, αντε και τους δόθηκε βίζα απο τους «βόρειους» και πήγε εκεί το πρώτο μεγάλο κύμα λαθρομεταναστών από την Ελλάδα.
Άντε και «άδειασε» η Ελλάδα από τους λαθρο.
Τι «μήνυμα» θα περάσει προς τις «χώρες προέλευσής» τους;


«Μάγκες, άνοιξε ο δρόμος, ελάτε»...



Τα καραβάνια ετοιμάζονται


Τότε είναι που πραγματικά θα γεμίσουμε λαθρομετανάστες στην Ελλάδα.


Είμαστε αναγκασμένοι να αναγνωρίσουμε μια αδήριτη, στυγνή πραγματικότητα:
Η «απαγόρευση εισόδου» λαθρο στην ΕΕ έχει δύο σκέλη:
Το ένα λέγεται «Δουβλίνο2» και απαγορεύει το «πέρασμά τους από τον Νότο στο Βορρά». Από μόνο του είναι μια «δυνατή Αποτροπή Μετανάστευσης» που για να «λειτουργήσει όμως» πρέπει να «συνλειτουργήσει και το δεύτερο μέρος του έργου».
Αυτό το άλλο, λέγεται «Ελληνική Πολιτική Βούληση» να διώξει όλους τους λαθρο από την χώρα και να μην επιτρέψει την είσοδο σε κανέναν άλλον.
Το πως θα τα επιτύχει αυτά είναι ένα άλλο θέμα.
Κυρίως δικό μας. Που απαιτεί όμως πολύ βαριά.... «κότσια»...για να «θωρακίσεις» τα σύνορα και να πεις «ΤΕΛΟΣ ΕΔΩ»....


«...Λαθρομετανάστη μείνε στην Τουρκία, κακό του κεφαλιού σου που δεν πήρες το αεροπλάνο από την πατρίδα σου για Σουηδία με το 1/10 των εξόδων και το 1/1000 των κινδύνων που έκανες και υπέστης ως εδώ από την διαδρομή που επέλεξες (ή που επέλεξαν «άλλοι» για σένα) πονηρέ....»

Γκρίζοι Λύκοι: πανταχού παρών "ανάδοχος έργου"


Το μόνο σίγουρο πάντως, είναι πως δεν είναι θεμιτό (sic! Για να μην πω τίποτα «βαρύτερο», κρατιέμαι ακόμη) να γεμίσουμε την Ελλάδα (και κυρίως τη Μεθόριο) κέντρα Λαθρομεταναστών που θα πλημμυρίσουν τα σύνορά μας με μια πολυάριθμη Πέμπτη Ισλαμική εχθρική (φιλοτουρκική) φάλαγγα.
Μια πανίσχυρη (ΕΧΘΡΙΚΗ το ξαναλέω) δύναμη που την ώρα του Ελληνοτουρκικού πολέμου θα την λιανίσει αυτή την έρμη τη χώρα μας.
Άσε που πριν καν σκάσει ο πόλεμος, όλα αυτά τα μιλιούνια (νομιμοποιημένων συν τω χρόνω και με την βοήθεια ισλαμικών «επενδυτικών» κεφαλαίων) λαθρομουσουλμάνων θα δηλώσουν όλοι «Έλληνες Τούρκοι» και θα σηκώσουν «Παντιέρα Αυτονομίας» (πχ Θράκη, Αιγαίο).
Η Ελλαδική (λαθρομεταναστολάγνα) Πολιτική είναι πλέον ιδιαζόντως επικίνδυνη για
την ίδια την Εθνική Ασφάλεια της Χώρας.
Αρνείται να παραδεχτεί ότι όχι μόνον έχουμε μπροστά μας έναν Μεγάλο Πόλεμο αλλά πρωτίστως ότι αυτός έχει ήδη αρχίσει κι εκτυλίσσεται (καταστροφικά, φθοροποιά, θανάσιμα κι αιματηρά) μέσα στις ίδιες τις γειτονιές μας.
Καθημερινά.
Εναντίον Ελλήνων.
Και με μεγάλους και ισχυρούς «εγχώριους» συμμάχους δυστυχώς στο πλευρό του(ς) εναντίον των Ελλήνων.


Κι όμως! Η Ελλαδική «Αρμοστεία» αντί να προστατεύει τους Έλληνες, τους «διώκει»



Συκοφαντημένοι "φιλειρηνικοί μουσουλμάνοι"


Η κυβέρνηση, αντί να καταργήσει το επαίσχυντο λαθρονομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ, ετοιμάζει και νέο «φιλολαθρο-νομοθετικό οπλοστάσιο» που άρχισε ήδη να το αποκαλεί «ρατσιστικό ιδιώνυμο».
Και σε αδρές πλην σαφείς γραμμές προδιαγράφει το τι θα είναι αυτό.


Κάθε Πατριώτης που τολμάει να «εξεγερθεί δια του λόγου» κατά του εθνικού εγκλήματος της «λαθρομετανάστευσης» θα θεωρείται πως «καλεί τον Ελληνικό (το γένος) πληθυσμό σε βιαιότητες κατά των λαθρομεταναστών» και θα διώκεται σε βαθμό κακουργήματος.


Αυτό μας επιφυλάσσουν οι κύριοι Πολιτικοί.
Κι αυτό προαναγγέλουν.
Κάθε φορά, δηλαδή, που θα τολμάει Έλληνας Πατριώτης να αντιδράσει δια του λόγου στο διαδίκτυο ή σε κάποια συγκέντρωση κατ’ αυτού του Εθνικού Εγκλήματος της λαθρομετανάστευσης, αυτομάτως και αυτεπαγγέλτως θα κινείται η διαδικασία του αυτοφώρου εναντίον του για κακουργηματική πράξη.


Υποκίνηση σε ταραχές, ηθική συναυτουργία σε έγκλημα κατά ζωής...


Να μερικοί «ευφάνταστοι» και «προκλητικοί» χαρακτηρισμοί που περιμένουν από μέρα σε μέρα τον Έλληνα Πατριώτη που τόλμησε να διαμαρτυρηθεί ενάντια στους λαθρομετανάστες εξοργισμένος από την ωμή εγκληματικότητά τους, θυμωμένος πραγματικά απ’ την εισβολή τους στην Πατρίδα του.
Όχι.
Αυτός ο άνθρωπος, για τους Κυβερνήτες μας δεν είναι Εθνικός Αγωνιστής, δεν είναι Πατριώτης. Είναι ένας εγκληματίας Φασίστας που πρέπει να κυνηγηθεί μέχρις εξοντώσεως. Ψυχικής, κοινωνικής, οικονομικής, φυσικής.



Εκεί που "άλλοι καταρρέουν" κι "άλλοι ανδρειεύουν" - ο Άνδρας κάμει την Γενιά κι όχι η Γενιά τον Άνδρα


Θυμάστε την αστεία φράση του GAP «το όπλο είναι γεμάτο πάνω στο τραπέζι»;
Ε, λοιπόν τώρα οι κυβερνήτες μας μ’ αυτή την εξαγγελία προανήγγειλαν ουσιαστικά πως είναι έτοιμοι να «τραβήξουν το όπλο».
Θα πρέπει όμως κάποιος να τους θυμίσει πως στον «κόσμο των Όπλων» βασιλεύει ένας κυρίαρχος κανόνας:


«...εαν τραβήξεις το όπλο θα πρέπει να είσαι και έτοιμος να το χρησιμοποιήσεις. Αλλιώς, καλύτερα να μην το τραβήξεις καθόλου»....


Εν κατακλείδι:


Ιδού η αμετανόητη Ελλαδική Πολιτεία των λαθρομεταναστόφιλων Πολιτικών.
Ιδού οι Πράξεις της, ιδού η Απραξία της, ιδού ο ανθελληνικός Βίος της....
Δοξάστε τους εσείς που τους στηρίζετε...


Όσο για «εσας εκεί έξω» που έχετε την «Θεσμική Δύναμη» να κάνετε «Εθνικά Πράγματα» και επιλέγετε την Σιωπή και το Περιθώριο της «Αδράνειας» φοβούμενοι την «Δαμόκλειο Σπάθη» των Πολιτικών, σκεφτείτε αυτό:


«…Όταν παραδώσετε το κεφάλι μου στον Ροβεσπιέρο, ποιος θα βρίσκεται εκεί για να προστατεύσει το δικό σας;…»
(Φουσέ, Γαλλική Επανάσταση)









Γιώργος Ανεστόπουλος

Γεράκι του Αιγαίου

Όλη η αλήθεια και οι απαντήσεις που ψάχνατε για το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης..Το κείμενο που απέκρυπταν επιμελώς τα Μμε και "αριστεροί ιδεολόγοι" της συμφοράς!!

ΓΙΑΤΙ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ;

Ότι καλύτερο έχουμε διαβάσει τελευταία..Και το οποίο απέκρυπταν επιμελώς τα Μμε και οι "αριστεροί ιδεολόγοι" της συμφοράς..Όλη η αλήθεια και οι απαντήσεις που ψάχνατε για το φαινόμενο της λαθρομετανάστευσης..
Αξίζει να το διαβάσετε ολόκληρο και να το προωθήσετε παντού...
Παρακολουθούμε από καιρό την εξέλιξη μπροστά στα μάτια μας μιας απίστευτης ιστορίας: τη συστηματική εθνική αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας. Το κράτος που έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα να υπερασπίζει και να προστατεύει τον Ελληνικό λαό, την εθνική του ταυτότητα και το μέλλον του, μέσα στα νόμιμα σύνορα της επικράτειάς του, τηρεί μια στάση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά.
Αντί να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή και τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, αποδέχεται και αναμεταδίδει την ύποπτη προπαγάνδα ξένων κέντρων, που επιδιώκουν, για δικούς τους λόγους, τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας και την εθνική της αποδόμηση.

ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ» ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ;
Προβάλλεται απροκάλυπτα από πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένων παραγόντων του κυβερνώντος κόμματος και εκπροσώπων του κράτους, το γνωστό ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης ότι «πρέπει και η Ελλάδα να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί «πρέπει» η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική»; Τι σημαίνει ακριβώς αυτό; Σημαίνει την εισαγωγή και εγκατάσταση στο έδαφός της ξένων πληθυσμών ώστε να γίνει «πολυπολιτισμική»; Σημαίνει τη δημιουργία στο έδαφός της εθνικών μειονοτήτων και τη Βαλκανοποίησή της ώστε να είναι ευκολότερα ελεγχόμενη από αυτούς που επιδιώκουν μια νέα τάξη στα Βαλκάνια;

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ; ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ;
Γι’ αυτό, το κράτος μπορούσε προηγουμένως να ελέγχει τα σύνορά του και παρουσιάζεται σήμερα να μην μπορεί; Γιατί δεν έρχονταν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα πριν το 1990 και τώρα έρχονται μαζικά; Δεν υπήρχε προηγουμένως μεγαλύτερη ακόμη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο;
Προβάλλεται ως ένας λόγος γι’ αυτό το άνοιγμα των συνόρων μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το δικαίωμα όμως των υπηκόων των χωρών αυτών να βγουν από τα σύνορά τους δεν σημαίνει αυτομάτως δικαίωμά τους να μπουν παρανόμως στη δική μας χώρα. Η Ελλάδα θα μπορούσε άλλωστε να βοηθήσει τις γειτονικές της χώρες με την παροχή πολυετών αδειών προσωρινής διαμονής, εγκατάστασης και εργασίας και όχι με μόνιμη εγκατάσταση.
Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η λαθρομετανάστευση και η ανοχή της δεν σταμάτησε στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Πήραν τη σκυτάλη, στη συνέχεια, νέα κύματα λαθρομεταναστών, πολύ μεγαλύτερα ακόμη, από χώρες που βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, Μουσουλμανικές κυρίως χώρες της Ασίας, και από την Αφρική.
Είναι φανερό ότι το φαινόμενο συνδέεται γενικότερα με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που οι ΗΠΑ άρχισαν να προωθούν δυναμικά, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ως μέρος μια στρατηγικής που είχε ως κύριο στόχο την επιβολή διεθνώς ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου, οικονομικού συστήματος, οχήματος μιας επιδιωκόμενης παγκόσμιας μονοπολικής ηγεμονίας.
Είναι προφανές ότι, με τη λογική αυτή, η δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς ελευθέρων ανταλλαγών συνεπάγεται φιλελευθεροποίηση στη διακίνηση των τριών βασικών στοιχείων που συνιστούν κάθε αγορά: κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού.
Έτσι εξηγείται η περίεργη χαλάρωση του ελέγχου των εθνικών συνόρων, προφανώς υπό εξωτερική πολιτική και ιδεολογική πίεση και επιρροή.
Έτσι εξηγείται επίσης η προπαγάνδα για «πολυπολιτισμική κοινωνία», για «εύκαμπτα, διαπερατά σύνορα» (soft frontiers), ή αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου στη χώρα και η προκαταβολική διαμόρφωση ενός πραγματικού νομικού οπλοστασίου κατά του υποτιθέμενου «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» των Ελλήνων.
Το οπλοστάσιο αυτό έχει ως στόχο, στην πραγματικότητα, να λειτουργεί προληπτικά ως όπλο ιδεολογικής τρομοκρατίας για την αποτροπή κάθε αντιδράσεως του Ελληνικού λαού κατά της επιχειρούμενης εθνικής αποδόμησης.

Η ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ
Έτσι εξηγείται, τέλος, η συστηματική υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας και η παρουσίαση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής ταυτότητας ως δήθεν μύθου και εφευρήματος του 19ου αιώνα.
Η πολιτική αυτή δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, με ψευδεπίγραφα συνθήματα για δήθεν «εκσυγχρονισμό». Συνεχίσθηκε όμως και από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακραίο παράδειγμα και πρόκληση της πολιτικής αυτής ήταν το βιβλίο ιστορίας της Στ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, το οποίο η πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μαριέττα Γιαννάκου έσπευσε να υπερασπισθεί πεισματικά παρά την καταλυτική καταδίκη και απόρριψή του από την Ακαδημία Αθηνών.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι, δυστυχώς, το μόνο δείγμα μιας απίστευτης εκτροπής, που αγγίζει τα όρια της δολιοφθοράς σε βάρος της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Από εκείνους μάλιστα που είναι εντεταλμένοι από το σύνταγμα να διδάσκουν την Ελληνική παιδεία και πληρώνονται γι’ αυτό από το Ελληνικό Δημόσιο.
Η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας, της ιδέας του έθνους και της εθνικής ιστορίας, δεν περιορίζεται στο Δημοτικό σχολείο. Διαπερνά όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αξιοποιεί για το σκοπό αυτό τη γενικότερη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Εκπαίδευση.
Γι’ αυτό όμως ο Ελληνικός λαός χρηματοδοτεί από το υστέρημά του τη δημόσια εκπαίδευση; Για να σταδιοδρομούν και να ρητορεύουν από καθέδρας και με την πανεπιστημιακή τήβεννο ανάξιοι εκπαιδευτικοί που απεργάζονται απροκάλυπτα την αποδόμηση του δήθεν εθνικού «μύθου» και προπαγανδίζουν τα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης;
Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να κλέψουν από τους νέους αλλά και από όλους τους Έλληνες τη δόξα και την υπερηφάνεια της καταγωγής τους, να υπονομεύσουν τη γλώσσα τους, που έγινε μέσα από τους αιώνες εγκόλπιο πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα και να τους στερήσουν το προνόμιο μιας μοναδικής εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανεδείχθη και καθιερώθηκε ταυτόχρονα ως κλασική και οικουμενική κληρονομιά;
Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να ανεχθεί περαιτέρω αυτή τη λαθροχειρία σε βάρος της επιστήμης, της ιστορίας και της παιδείας του. Ένας λόγος παραπάνω, γιατί η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας συμπορεύεται με το γενικότερο στόχο της εθνικής αποδόμησης, που έχει ως κεντρικό άξονα τη μαζική λαθρομετανάστευση.

ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΕ ΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΥΘΕΩΣ ΚΑΙ ΩΣ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Λαθρομετανάστευση δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι ολοφάνερο ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και ανομολόγητα και ως γεωπολιτικό όπλο. Προφανής στόχος είναι η διαμόρφωση νέων δεδομένων στον ελληνικό χώρο, με τη μαζική εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, που δεν έχουν καμία σχέση ή συνάφεια με τον Ελληνικό λαό.
Ο στόχος αυτός συνδέεται, συγκεκριμένα, με την επιδιωκόμενη από τις ΗΠΑ νέα γεωπολιτική τάξη στα Βαλκάνια και την επαναφορά της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συνδέεται επίσης, ειδικότερα, με τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας, που έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και την αποδυνάμωση της Ελλάδος. Δεν αποτελεί γι’ αυτό έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αρνείται συστηματικά κάθε συνεργασία για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της. Αντιθέτως, έχει καταστεί εφαλτήριο, αν όχι άμεσος συνεργός, ενός ασταμάτητου κύματος Μουσουλμανικών λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Που οδηγεί αυτή η κατάσταση; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντις για ν’ αντιληφθεί ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αλλά και η περίεργη ανοχή που έχει επιδειχθεί μέχρι τώρα από το κράτος και εξακολουθεί ανευθύνως να επιδεικνύεται από Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και δυνάμεις, οδηγεί σταδιακά στην πλήρη αλλοτρίωση της Ελλάδος και στην καταστροφή της ως έθνους και εθνικού κράτους.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΗΛΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΗΘΕΝ «ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ»;
Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν «πολυπολιτισμική»; Ποιοί είναι αυτοί, κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, που έδειξαν μέχρι τώρα ασύγγνωστη ανοχή και προώθησαν τέτοια σχέδια και τέτοιες πολιτικές, κυριολεκτικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Γι’αυτό τους τίμησε με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο σεβασμός στο σύνταγμα του Ελληνικού λαού; Αυτή είναι η εθνική άμυνα και ασφάλεια που ανέλαβαν να κατοχυρώσουν και να εγγυηθούν κατά κάθε συμβατικής ή ασύμμετρης απειλής, όπως είναι η ανεξέλεγκτη μαζική λαθρομετανάστευση;
Ποιοί είναι αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να υποστηρίζουν απροκάλυπτα τη λαθρομετανάστευση, όταν έχει γίνει ηλίου φαεινότερον ότι αυτή εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας και ότι συνδέεται με την ίδια την εθνική της ύπαρξη;
Έχουν αντιληφθεί πιο είναι σήμερα το αίσθημα ανασφάλειας και αγωνίας που διακατέχει τον Ελληνικό λαό για το παρόν και το εθνικό του μέλλον; Έχουν συνειδητοποιήσει που έχει φτάσει η εγκληματικότητα; Η τελευταία δεν συνδέεται, ασφαλώς, μόνο με τη λαθρομετανάστευση. Λόγω όμως αυτής, αυτή έχει εκτοξευθεί στα ύψη και έχει καταστεί εφιάλτης για τον κάθε πολίτη, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές συνοικίες αλλά και σε μεγάλο μέρος του κέντρου των Αθηνών, που θυμίζει τριτοκοσμική πόλη.
Αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος που υποσχέθηκαν και υπόσχονται στον Ελληνικό λαό; Η ανοχή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και η δημιουργία ενός τεράστιου διεθνούς υποπρολεταριάτου, όταν ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα και ολοένα και περισσότερο το φάσμα της ανεργίας;

ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΩΣ ΟΠΛΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ
Προβάλλονται ως επιχειρήματα η «ανθρωπιά» και τα «καλά αισθήματα» του Ελληνικού λαού. Ακόμη και ο Ισοκράτης και ο Ξένιος Ζευς. Πρόκειται για απίστευτη αφέλεια, αν δεν πρόκειται για σκόπιμη υποκρισία και ύπουλη εκμετάλλευση των αισθημάτων του Ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του. Αν δεν πρόκειται επίσης για σκόπιμη παραχάραξη του νοήματος της Ελληνικής παιδείας, στην οποία αναφέρεται ο Ισοκράτης, και της φιλοξενίας, που συμβολίζει ο Ξένιος Ζεύς.
Προφανώς, δεν είναι μέτοχοι της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας οι φτωχοί και ταλαίπωροι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ελλάδα ούτε, βεβαίως, η έννοια της «φιλοξενίας» ταυτίζεται με την ανοχή του μαζικού εποικισμού της χώρας για λόγους «φιλοξενίας».

ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΙΣΤΕΙΑ ΝΑ ΤΑΥΤΙΖΕΤΑΙ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ, ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
Προβάλλονται ακόμη τα επιχειρήματα ότι «εμείς οι Έλληνες ξέρουμε από προσφυγιά και ότι πήγαμε και μεις μετανάστες». Πρόκειται για άλλη σκόπιμη σύγχυση, που συνιστά παραχάραξη της αλήθειας και σοφιστεία. Οι Έλληνες, ναι, ξέρουμε από προσφυγιά. Γνωρίσαμε την εθνική και θρησκευτική καταδίωξη, τις σφαγές και τις λεηλασίες σε βάρος μας. Οι Έλληνες, κατά πρώτο λόγο της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλα μέρη, όπου ήκμαζε παλαιότερα ο Ελληνισμός, ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, στο πλαίσιο της εθνικής αλληλεγγύης αλλά και συγκεκριμένων συμφωνιών για ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν ήρθαν ως ξένοι λαθρομετανάστες, που δηλώνουν όλοι συστηματικά, για προφανείς λόγους, πρόσφυγες.
Οι Έλληνες πήγαν επίσης μετανάστες στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη, κατά νόμιμο τρόπο, με την έγκριση των ενδιαφερομένων χωρών. Δεν πήγαν ως λαθρομετανάστες.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΚΟΣΜΟ. ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ
Προβάλλεται επίσης κατ’ εξοχήν το επιχείρημα ότι οι λαθρομετανάστες είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι και ότι πρέπει γι’ αυτό να δείξουμε ανθρωπιά, ανοχή και αλληλεγγύη, στη βάση ενός διεθνούς ανθρωπισμού και οικουμενισμού. Υποβάλλεται, στο πνεύμα αυτό, η ιδέα ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, άλλη εφικτή «λύση» από την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη αποτελούν όνειδος για την ανθρωπότητα και ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπισή τους. Πιστεύει όμως κανείς σοβαρά ότι η αντιμετώπιση και η λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος μπορεί να προέλθει από τη μαζική λαθρομετανάστευση; Πιστεύει κανείς, ειδικότερα, ότι η Ελλάδα, μικρή χώρα με πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, χωρίς αποικιακό παρελθόν και ευθύνες απέναντι σε πρώην αποικιακούς λαούς, μπορεί και πρέπει να σηκώσει το βάρος εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και να θυσιάσει ουσιαστικά την εθνική και κοινωνική της συνοχή και ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον στο βωμό του «διεθνισμού» του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης και των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ αλλά και της Τουρκίας στην περιοχή;
Η εξάλειψη της φτώχειας και της δυστυχίας στον Τρίτο Κόσμο μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα ως παγκόσμιο πρόβλημα, με συστηματικές πολιτικές και αποφασιστική αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μπορεί να πρωτοστατήσει, τόσο σε εθνικό όσο και σ’ Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Δεν μπορεί όμως να υφίσταται παθητικά εισβολή και εποικισμό, εν ονόματι του προβλήματος αυτού, και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική της ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΔΕΙΞΕ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και μετέπειτα οικονομική κρίση έδειξε ποιός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του διεθνούς χρηματιστικού καπιταλισμού, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς μιας απίστευτα ιδιοτελούς και κυνικής οικονομικής ολιγαρχίας. Έδειξε επίσης το ρόλο και την αξία του εθνικού κράτους. Αυτού, που με κάθε μέσο, προσπαθεί να δυσφημήσει, να υπονομεύσει και να απαξιώσει η παγκοσμιοποίηση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς, που δήθεν αυτορυθμίζεται πάνω από εθνικά σύνορα και κράτη.
Η Κυβέρνηση και οι κομματικοί ιθύνοντες κάθε αποχρώσεως οφείλουν να αντιληφθούν επιτέλους ότι η Ελλάδα είναι μόνο ιδιοκτησία και πολύτιμη κληρονομιά του λαού της. Για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και έχυσαν το αίμα τους διαδοχικές γενεές Ελλήνων, από τους επαναστάτες ήρωες του 1821 μέχρι τους μαχητές της Πίνδου και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Όλοι εμπνέονταν και παραδειγματίζονταν από το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδος και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα του διαχρονικού Ελληνισμού.
Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να υποθηκεύσει την ελευθερία και την ίδια την εθνική ύπαρξη της Ελλάδος με ολέθρια ιδεολογήματα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση της Ελλάδος.

Η ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΟΜΕΝΗ «ΕΝΤΑΞΗ» ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΣΤΩΝ, ΟΤΑΝ ΑΦΟΡΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΤΟΥ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΥ
Η διακηρυσσόμενη «ένταξη» των λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαθρομεταναστών, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού. Αυτού που επικυρώνει και νομιμοποιεί τετελεσμένα γεγονότα. Η επιδεικνυόμενη άλλωστε σπουδή προς την κατεύθυνση αυτή, από διάφορους και με διάφορα μέσα, περιλαμβανομένης της ιδεολογικής τρομοκρατίας περί «ρατσισμού», αποσκοπεί ακριβώς στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, πριν αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός τα τεκταινόμενα και τις πραγματικές τους συνέπειες και αντιδράσει αποφασιστικά.
Στο πνεύμα αυτό, έχει αναληφθεί, μεταξύ άλλων, εκστρατεία για την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής, που είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα, και την εσπευσμένη αντικατάστασή του από το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους. Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Για λόγους συναισθηματικού επηρεασμού και προετοιμασίας του εδάφους, προτάσσεται η νομιμοποίηση των παιδιών των λαθρομεταναστών, για ν’ ακολουθήσει, στη συνέχεια, ως ανθρωπιστικό μέτρο, η νομιμοποίηση και των γονέων και η παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους πάντες.
Αναρωτιέται κανείς γιατί, με τη λογική αυτή, να μη διεκδικήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο; Είναι γνωστή όμως η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι «παράνομος νόμιμον ου ποιεί».
Η υποστήριξη τέτοιων απόψεων θα είχε μικρή σημασία αν προερχόταν από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, άτομα ή από τις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που είναι γνωστές για την ακραία και άκριτη συνθηματολογία τους.
Δυστυχώς, όμως, προέρχεται επίσης από κυβερνητικούς ιθύνοντες, κατ’ εξοχήν αρμόδιους για το θέμα. Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Παυλόπουλος, μιλώντας σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό, λίγους μήνες πριν, υπερακόντισε, υποστηρίζοντας ότι η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να βασίζεται στη βούληση του κάθε ενδιαφερομένου. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, όποιος θέλει παίρνει την Ελληνική ιθαγένεια. Πρόκειται για άκριτη και επικίνδυνη άποψη, που μπορεί να ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι κανενός πολιτικού και κανενός υπουργού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μοιράζει την Ελληνική ιθαγένεια σε κάθε ενδιαφερόμενο λαθρομετανάστη από κάθε γωνιά της γης.
Η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας είναι προνόμιο που απονέμεται με απόλυτη φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο πάντα του σεβασμού της νομιμότητας και των υψηλών συμφερόντων της χώρας.

Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ. Η ΕΕ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΑΠΟ ΚΑΜΙΑ ΧΩΡΑ-ΜΕΛΟΣ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. ΑΠΟΚΤΑ ΣΥΝΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΜΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
Προβάλλεται επίσης συστηματικά η ιδέα ότι η λαθρομετανάστευση «πάει πακέτο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς χρηματιστικού νεοφιλελευθερισμού, ευνοεί την ανάπτυξη μεταναστευτικών πιέσεων και της λαθρομετανάστευσης.
Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά την οριοθέτηση του καθεστώτος του πολιτικού ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα, το οποίο αφήνει περιθώρια για σκόπιμη σύγχυση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, εφόσον οι πάντες έχουν κάθε λόγο να παρουσιάζονται συστηματικά ως πολιτικοί πρόσφυγες και να ζητούν πολιτικό άσυλο.
Δεν είναι όμως καθόλου ακριβές ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από την Ελλάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα – μέλος, τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Αντιθέτως, τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την έντονη αντίδρασή τους κατά της Ισπανίας, π.χ. όταν ο πρωθυπουργός της Θαπατέρο απεφάσισε τη μαζική νομιμοποίηση 600.000 παρανόμων μεταναστών.
Η Ισπανία πλήρωσε ακριβά την απόφασή της αυτή γιατί έγινε γρήγορα στόχος νέου ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομεταναστών. Χρειάσθηκε να κινητοποιήσει, για την αντιμετώπισή του, το Ναυτικό και την Αεροπορία της χώρας και να λάβει άλλα συμπληρωματικά δρακόντεια μέτρα για την ανακοπή του.
Η Ισπανία πρωτοστατεί σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λήψη αυστηρότατων μέτρων για τον αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.
Η Ιταλική Κυβέρνηση υιοθέτησε επίσης αυστηρότατα μέτρα, έστειλε σαφέστατο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμιά λαθρομετανάστευση και υπέγραψε, στο πλαίσιο αυτό, με τη Λιβύη συμφωνία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών που έρχονται προς την Ιταλία από τις Λιβυκές ακτές.
Η Ολλανδία και η Δανία, χώρες που είχαν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στην προβολή και υποστήριξη της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής κοινωνίας», έχουν κάνει στροφή 180 μοιρών. Θεωρούν ως αδιέξοδη και επικίνδυνη μια τέτοια πολιτική και προοπτική, ιδίως σε ότι αφορά τη Μουσουλμανική μετανάστευση, και υποστηρίζουν αυστηρότατα μέτρα, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.
Την ίδια περίπου πολιτική υποστηρίζουν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, με σχετική εξαίρεση τη Σουηδία. Η τελευταία επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα του πολιτικού ασύλου. Η στάση της όμως αυτή δεν είναι, βεβαίως, άσχετη με τη γεωγραφική της θέση στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Προφανώς, οι λαθρομετανάστες δεν μπορούν να φτάσουν εκεί, όπως φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία ή την Ισπανία.
Η Γαλλία πήρε, επί της Προεδρίας της, την πρωτοβουλία για την υπογραφή Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση, με στόχο το συντονισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών και τη χάραξη κοινής γραμμής, εφόσον η νομιμοποίηση λαθρομεταναστών σε μια χώρα επηρεάζει αυτομάτως και τις άλλες, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων στο χώρο Σένγκεν.
Πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι η ανάληψη απ’ όλες τις χώρες-μέλη της υποχρέωσης να μη προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών.

Η ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΞΗ ΑΝΟΧΗ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΙΘΥΝΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Η Ελλάδα είναι από τη γεωγραφική της θέση αλλά και για λόγους γεωπολιτικής, που αναφέρθηκαν, στην πιο δύσκολη θέση απ’ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ,σε ότι αφορά το θέμα της λαθρομετανάστευσης.
Περιέργως και παραδόξως όμως, οι πολιτικές ηγεσίες της έδειξαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, μια απίστευτη ανοχή και απάθεια απέναντι στη λαθρομετανάστευση, επικαλούμενοι διάφορα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης και συγχέοντας χονδροειδώς τον διεθνισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό των λαών και τον οικουμενισμό.
Στο πλαίσιο αυτό, ηγεσίες «δεξιάς» και «αριστεράς» άρχισαν να μιλούν για «πολυπολιτισμική» μετάλλαξη της Ελλάδος, παρουσιαζόμενης ως δήθεν «προοδευτικού» κατορθώματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, συνέβαλε αποφασιστικά ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση, αναμεταδίδοντας και επιβάλλοντας τα ιδεολογήματα αυτά ως «καθώς πρέπει» πολιτικές θέσεις και σκέψεις, που ανταποκρίνονται δήθεν στη νέα σημερινή εποχή.
Στο πνεύμα αυτό, η Κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε σκόπιμη την αξιοποίηση της Ελληνικής Προεδρίας, το 2003, για την προώθηση Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της φιλελευθεροποίησης των μέτρων υπέρ των μεταναστών/λαθρομεταναστών. Από τότε χρονολογούνται οι δύο Κοινοτικές Οδηγίες 108/2003 και 109/2003, που αφορούν αντιστοίχως τους μονίμως διαμένοντες μετανάστες και την οικογενειακή επανένωση. Με βάση τις παραπάνω Οδηγίες, οι μετανάστες που συμπληρώνουν 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, αποκτούν αυτομάτως καθεστώς μονίμως διαμένοντος και μπορούν, μεταξύ άλλων, να ασκήσουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης. Να φέρουν δηλαδή, νομίμως, και την οικογένειά τους.
Το παραπάνω είναι μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ’ όψιν στην καταμέτρηση των νομιμοποιούμενων λαθρομεταναστών. Εάν νομιμοποιηθούν, π.χ., 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, θα πρέπει να συνυπολογισθεί και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, μετά από 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, γεγονός που σημαίνει πολλαπλασιασμό του 2 επί 3 ή επί 5, ανάλογα με τον αριθμό των οικογενειακών μελών.
Η Ελλάδα, υπό την επίδραση των πολιτικών αυτών, έσπευσε επίσης να προσυπογράψει τη Συμφωνία του Δουβλίνου, ή οποία προβλέπει ότι οι λαθρομετανάστες, τους οποίους νομιμοποιεί μια χώρα-μέλος, εάν μετακινηθούν σε άλλη χώρα που δεν τους θέλει, η χώρα που τους νομιμοποίησε είναι υποχρεωμένη να τους δεχθεί πίσω. Η συμφωνία αυτή καταρρίπτει το μύθο ότι οι λαθρομετανάστες είναι δήθεν περαστικοί από την Ελλάδα και ότι θα φύγουν και θα πάνε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Η γιγάντωση του κύματος των λαθρομεταναστών, η πρωτοφανής έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, η αφύπνιση και κινητοποίηση της κοινής γνώμης και ο φόβος των πολιτικών συνεπειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωπαϊκών εκλογών, έφεραν επιτέλους μια αλλαγή του κλίματος. Η Κυβέρνηση διεπίστωσε, έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων, ότι η Τουρκία παίζει απροκάλυπτα παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία επανεισδοχής των προερχομένων από τα Τουρκικά παράλια λαθρομεταναστών. Διεπίστωσε επίσης την ανάγκη να προστρέξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καταγγείλει το ρόλο της Τουρκίας και να ζητήσει Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και βοήθεια για την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών.
Διακατέχεται όμως κανείς από δικαιολογημένη αμφιβολία και σκεπτικισμό για το αν υπάρχει πραγματική θέληση στην Κυβέρνηση αλλά και στο Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την λήψη των αποφασιστικών και αποτελεσματικών μέτρων, που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος, που απειλεί, σε προοπτική, την ίδια την εθνική ύπαρξη της χώρας.
Το περιβόητο Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), που λειτουργεί άτυπα ως όργανο κυβερνητικής πολιτικής, έχει μέχρι τώρα ως γραμμή και στόχο όχι την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών αλλά την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Προσπαθεί, μάλιστα, στο πνεύμα αυτό, χρησιμοποιώντας το κύρος του κράτους, να εμπλέξει στην πολιτική του και να καταστήσει συνένοχες κοινωνικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της Εκκλησίας, και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προβάλλοντας ως δήθεν μονόδρομο την πολιτική αυτή. Η πολιτική όμως αυτή, καταλήγει ουσιαστικά να καθιστά, εκ των πραγμάτων, το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική κοινωνία ανταποκριτή, απολογητή και συνένοχο των δουλεμπόρων, που έχουν, βεβαίως, κάθε λόγο να θέλουν να συνεχίσουν, με το αζημίωτο, το εγκληματικό τους έργο.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΜΕΣΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Το μέγα αυτό θέμα, που αφορά την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας και είναι καθοριστικό για το μέλλον της, έμεινε επί πολλά χρόνια, διακριτικά στο περιθώριο, παρά την αλματώδη αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, που έγιναν πραγματική πλημμυρίδα. Δεν διεξαγόταν γι’ αυτό καμιά δημόσια συζήτηση στα μαζικά μέσα επικοινωνίας, σε αντίθεση με την ασύστολη προπαγάνδα για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία», που κατέκλυσε τα ΜΜΕ. Δεν προβαλλόταν επίσης ως πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να δημιουργεί ανησυχίες και να θέτει επιτακτικά την ανάγκη για τη λήψη αποτελεσματικών αποτρεπτικών μέτρων.
Μόλις προσφάτως κατέρρευσε το τείχος της σιωπής, υπό το βάρος της πραγματικότητας, που δεν αποκρύπτεται πλέον με τίποτε. Η ρητορική όμως αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μη όντος του μεγάλου αυτού προβλήματος, δεν παρέχει κανένα εχέγγυο ότι θα μεταφρασθεί σε αποτελεσματική πολιτική και δράση. Είναι γι’ αυτό η ώρα ο ίδιος ο λαός, οι απλοί πολίτες, να πάρουν την πρωτοβουλία και να θέσουν επιτακτικά το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.
Καλούμε την Κυβέρνηση και τα κόμματα να αναλογισθούν τις ευθύνες τους και ν’ αντιληφθούν ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό. Τον καλούμε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να οργανώσει σε όλη την Ελλάδα και τον απόδημο Ελληνισμό Επιτροπές Αγώνα. Ένα παράδειγμα, είναι αυτή που οργάνωσαν οι απελπισμένοι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονος στην Αθήνα, που προεικονίζει το μέλλον, στο οποίο οδηγούν την Ελλάδα οι ανεύθυνες πολιτικές και η ανοχή των κυβερνώντων, σημερινών και χθεσινών, και άλλων κομματικών ιθυνόντων και ιδεολογικών απολογητών, κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ.
Μόνο η άμεση κινητοποίηση και παρέμβαση του λαού μπορεί να σταθεί εμπόδιο και ν’ αναχαιτίσει μια δρομολογημένη δυναμική, μια ολέθρια μηχανή, που έχει ως στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την εθνική αποδόμηση της χώρας, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού».
Η Ελλάδα και τα ανθρωπιστικά και οικουμενικά ιδεώδη, που εκπροσωπεί διαχρονικά, μέσα από την ιστορία και τον πολιτισμό της, είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν είναι όμως άλλοθι και πρόσχημα για όσους θέλουν να πλήξουν, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, την Ελληνική εθνική ταυτότητα και το Ελληνικό εθνικό κράτος.

Το κείμενο υπογράφουν πολλοί Έλληνες πολίτες, πανεπιστημιακοί, νομικοί, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, επαγγελματίες κ.ά., μεταξύ των οποίων οι:
Νεοκλής Σαρρής, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Κωνσταντίνος Ρωμανός, καθηγητής Πανεπιστημίου του Αιγαίου
Γιάννης Παπαμιχαήλ, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου
Γιάννης Τσουδερός, αρχιτέκτων-καθηγητής ΕΜΠ
Αθηνά Κατσαφάδου, δικηγόρος-τ. πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πειραιώς
Λεωνίδας Χ. Αποσκίτης, δημοσιογράφος-συγγραφέας
Άννα Δοντά, δημοσιογράφος
Δημήτρης Γιαννόπουλος, οικονομολόγος-δημοσιογράφος
Θέκλα Κίττου, σκηνοθέτις
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, αρχιτέκτων-συγγραφέας
Δαμιανός Βασιλειάδης, εκπαιδευτικός
Θεόδωρος Μπατρακούλης, Δρ. Γεωπολιτικής-πανεπιστημιακός
Λάμπρος Παπαδημητράκης, σκηνοθέτης.
Αριστείδης Καρατζάς, εκδότης
Θεόδωρος Παντούλας, εκδότης
Ανδρέας Αθηναίος, καθηγητής University of Pennsylvania
alithinapsemata

http://www.eglimatikotita.gr/2012/07/blog-post_6521.html

Σχέδιο γεωπολιτικής εξαφάνισης της Ελλάδας!

Σχέδιο γεωπολιτικής εξαφάνισης της Ελλάδας!

Η χώρα μας έχει κυριολεκτικά εκτελεστεί οικονομικά, κοινωνικά, από άποψη διεθνούς υπόστασης και, εν τέλει, γεωπολιτικά. Οι επιπτώσεις είναι τόσο βαριές, που φαίνεται να επιβεβαιώνουν την αρχική υποψία ότι ο στόχος του μνημονίου ήταν ακριβώς αυτός: Να βγει η χώρα εκτός μάχης και όχι να «διασωθεί». Τις υπόνοιες επιβεβαιώνει η εμμονή κυρίως των Γερμανών - αλλά όχι μόνο- στην άκαμπτη στάση τους για εφαρμογή του προγράμματος χωρίς αλλαγές, παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα που ήδη έχει επιφέρει. Tα ανωτέρω είναι μερικά από τα πιο δυσάρεστα συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν δύο χρόνια μετά την έναρξη εφαρμογής του μνημονίου στην Ελλάδα, σαφώς εκ του αποτελέσματος, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του περιοδικού «Επίκαιρα». Καθολική κατάρρευση Στον τομέα της Άμυνας, σύμφωνα με το περιοδικό, συντελείται κανονική κατάρρευση σε όλο το φάσμα των αποτρεπτικών δυνατοτήτων, δημιουργώντας κινδύνους για την εθνική ασφάλεια σε μια περίοδο εξαιρετικά ρευστή Στο δημογραφικό πεδίο οι εξελίξεις είναι δραματικές. Η γήρανση του πληθυσμού, η οποία επιτείνεται από την περαιτέρω μείωση των γεννήσεων λόγω της οικονομικής αδυναμίας των νέων, συνοδεύεται από μαζικό κύμα μετανάστευσης, με αποτέλεσμα η χώρα να μετατρέπεται σε δημογραφική έρημο. Σύμφωνα με δημογραφικές έρευνες, η Ελλάδα θα έχει πληθυσμό 8.000.000 το 2030, όταν οι γειτονικές Τουρκία και Αλβανία θα αριθμούν 100.000.000 και 16.000.000 αντίστοιχα! Ήδη, η Eurostat εκτιμά πως ο πληθυσμός στη χώρα μας είναι μειωμένος κατά 20.000 περίπου σε σχέση με την επίσημη απογραφή του 2001. Η μεγάλη παρτίδα Η σύνοψη αυτών των επιπτώσεων του μνημονίου, σύμφωνα με το περιοδικό, γίνεται τώρα, που η εφαρμογή του προγράμματος και οι σχέσεις με τους εταίρους έχουν φτάσει σε σημείο καμπής, για να καταδειχτεί ότι η χώρα έχει πέσει θύμα μηχανής από δήθεν εταίρους και συμμάχους, με στόχο τη γεωπολιτική εκμηδένισή της. Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Η πορεία της από την εύρεση των κοιτασμάτων στην έκρηξη στο Μαρί που «εξαέρωσε» το 14% του κυπριακού ΑΕΠ και τελικά στην πίεση για ένταξη στην τρόικα είναι ενδιαφέρουσα. Πηγή

ΣΥΡΙΖΑ: Νέες περιπέτειες σε εξωτ. πολιτική – άμυνα

Τον γεωπολιτικό ρόλο της Βόρειας Κορέας ζήλεψε ο Αλέξης Τσίπρας, αφού αυτό αντιλαμβάνεται κανείς διαβάζοντας την ομιλία του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσα για τα ζητήματα της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής. Πέραν της προφανούς ασχετοσύνης όσων ενεπλάκησαν και την παντελή έλλειψη συναίσθησης του τι γίνεται στο διεθνές περιβάλλον, το πρώτο συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει κανείς είναι ότι είτε δεν αντιλαμβάνονται (πολύ πιθανό), είτε αποφάσισαν για δικούς του λόγους να αναστήσουν την Τουρκία και να τη μετατρέψουν σε γεωπολιτικό πρωταγωνιστή της περιοχής.

Όσον αφορά τους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, οι υποσχέσεις και το «γλείψιμο» δεν έχει τέλος με σκοπό να υφαρπάξει τις ψήφους τους, ενώ την ίδια στιγμή με όσα λέει, ουσιαστικά αποδομεί συνολικά το αμυντικό σύστημα της χώρας.

Από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις… Σε μια ακόμη επιστροφή στη δεκαετία του 1980, έχουμε διατύπωση εκ νέου του παπανδρεϊκού «δόγματος», προ της εξουσίας βέβαια, για έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ. Το ότι η αποχώρηση από το στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας το 1974 (τουλάχιστον τότε είχαμε λόγο) οδήγησε στο ξεκίνημα της έγερσης διεκδικήσεων από την πλευρά της Τουρκίας που μας ταλαιπωρούν μέχρι και σήμερα είναι ψιλά γράμματα. «Ο ευρωατλαντισμός πέθανε» διακηρύσσει ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι πως πιστεύει ότι θα γίνει δεκτός στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία δηλώνει ότι θέλει να παραμείνει, όταν απορρίπτει έναν από τους πιο βασικούς πυλώνες της εξωτερικής της πολιτικής.

Ταυτόχρονα δεν κρύβουν τον θαυμασμό τους για τη… Λατινική Αμερική, λέγοντας ότι «δημιουργείται χώρος και για νέες πρωτοβουλίες περιφερειακής συνεργασίας όπως αυτές που διαφαίνονται στη Λατινική Αμερική, που έχουν σταθερή ανάπτυξη σε αντι-νεοφιλελεύθερη και αντικαπιταλιστική κατεύθυνση».

Για να προσθέσει ψήγματα πολιτικής ορθότητας διακήρυξε το κόμμα ότι «η Ελλάδα έχει αναφαίρετο δικαίωμα στην ανακήρυξη ΑΟΖ και στην αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου της, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Για την κατοχύρωση του δικαιώματος αυτού και την οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ χρειάζεται να αρχίσουν οι αναγκαίες διαδικασίες για την υπογραφή διμερών συμφωνιών με τις ενδιαφερόμενες γειτονικές χώρες».

Πως σκοπεύει να το πράξει όμως αυτό; Με δεδομένες τις αντιρρήσεις της Τουρκίας σκοπεύει να κάνει πόλεμο ή να συζητά επ’ αόριστον; Προφανώς στο μυαλό του θα έχει τη συνεργασία με τη Ρωσίας, διότι την τεχνολογία δεν τη διαθέτουν καν κράτη, αλλά εταιρίες. Άρα, είναι προφανές ότι θα μπλέξει την Ελλάδα σε περιπέτειες, αφού η μόνη επιλογή για τις ΗΠΑ θα είναι να συνασπιστούν με την Τουρκία και να την ορίσουν τοποτηρητή των συμφερόντων τους στην περιοχή! Κι επειδή αυτά τα συμφέροντα είναι κοινά με τους Ισραηλινούς, πολύ απλά θα πετύχει ο πανέξυπνος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ να ανασυστήσει τη στρατηγική συνεργασία Τουρκίας-Ισραήλ που είδαμε και πάθαμε να απαλλαγούμε από αυτήν!

Κατά τα άλλα τρέφει κι άλλες – πολλές – ψευδαισθήσεις. Πέραν του ότι παραδέχεται ότι «η Τουρκία επιδιώκει την ανάδειξή της σε ηγεμονική δύναμη στην περιοχή, ανταγωνιζόμενη το Ισραήλ», οπότε αντί να αντιληφθεί ότι αυτή η κατάσταση δεν είναι αντίθετη με τα ελληνικά συμφέροντα (δεν λέμε εθνικά μην τον στενοχωρήσουμε περισσότερο…), καλεί για την ανάληψη πρωτοβουλιών «για την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών με διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου και του αμοιβαίου σεβασμού της εθνικής κυριαρχίας και του απαραβίαστου των συνόρων κανόνες καλής γειτονίας και πολύμορφης συνεργασίας». Τόσες δεκαετίας ελληνοτουρκικών σχέσεων όπου όλες οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις δήλωνα τα ίδια και ιδού που έχουμε φτάσει, δεν του λένε τίποτα.

Κατά τα άλλα, όπως αναφέρει, «πέραν της συνολικής και κατηγορηματικής αντίθεσής μας για τη συμφωνία στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ που δορυφοριοποιεί τη χώρα μας, θα πρέπει να εργαστούμε αποτελεσματικά ώστε να ακυρώσουμε τη συμφωνία αυτή ώστε να μην εμπλακεί η χώρα μας άμεσα ή έμμεσα σε ενδεχόμενο πόλεμο με το Ιράν αλλά και στον Αραβικό κόσμο».

Εν ολίγοις, ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί εμμέσως το κομουνιστικό ΑΚΕΛ της Κύπρου που στηρίζει πλέον την ασφάλειά του στη συνεργασία με το Ισραήλ και επειδή οι Κύπριοι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω επειδή θα τους το πει ο Αλέξης, θα προκληθούν προβλήματα και στις σχέσεις Ελλάδας – Κύπρου. Και θέλει να λύσει και το Κυπριακό. Ψυχοπαρανοϊκές καταστάσεις. Και παρά την… καταγγελία της συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ πιστεύει ότι θα μεσολαβήσει κι εκεί για να φέρει την ειρήνη.

Για το ζήτημα της ονομασία της ΠΓΔΜ δεν μας είπε αν απορρίπτει την αποδοχή από πολυάριθμα στελέχη του κόμματός του της συνταγματικής της ονομασίας και επέλεξε το πολιτικώς ορθό «εργαζόμαστε σταθερά υπέρ μιας αμοιβαία αποδεκτής λύσης στη διαφορά για το όνομα της Π.Γ.Δ.Μ. στο πλαίσιο του ΟΗΕ, λύση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις», ενώ «αποκρούουμε τις εθνικιστικές εντάσεις από κάθε πλευρά των συνόρων»…

Δεν θα μασήσουμε τα λόγια μας: Οι άνθρωποι είναι εκτός πραγματικότητας. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε την ορολογία του «χρήσιμου ηλίθιου» που χρησιμοποιείται και στην εξωτερική πολιτική. Πλέον ήρθε η ώρα να εισαγάγουμε και αυτή του «άχρηστου»… Βοήθειά μας.

Πηγή

ΠΑΤΜΟΣ - ΤΟ ΙΕΡΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ (Αρχειακό υλικό))

ΠΑΤΜΟΣ. ΠΟΡΤΑ ΣΤΟ ΦΩΣ. ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΒΙΝΤΕΟ

Η Τρόικα και ο τελευταίος λόγος του Αυτοκράτορα (1453)

29η Μαΐου του 1453: Ιωάννης Δαλματάς, Θεόφιλος Παλαιολόγος, Δον Ροδρίγκο Ντε Τολέδο… Γνωρίζει κάποιος Έλληνας τα συγκεκριμένα ονόματα; Ξέρει το τι ακριβώς έκαναν αυτοί οι τέσσερεις άνθρωποι 558 έτη πριν; Ίσως το όνομα «Παλαιολόγος» να μας υπομιμνήσκει τον μεγαλύτερης διάρκειας αυτοκρατορικό Οίκο της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ή Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ή Βυζαντίου ή όπως αλλιώς θα ήθελε κάποιος να ονοματίσει τη μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια κρατική οντότητα που έζησε και έδρασε ποτέ στην Ευρασία.

Οι τέσσερεις αυτοί άνθρωποι τις πρώτες πρωινές ώρες της 29ης Μαΐου του 1453 ακολούθησαν τον τελευταίο μαρτυρικό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, τον επονομαζόμενο και Δραγάση (Δράκο) στην ύστατη εφόρμησή του στα στίφη των Οθωμανών που είχαν διαρρήξει τα τείχη στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Οι τέσσερεις αυτοί άντρες, τρείς Έλληνες/Ρωμαίοι/Ρωμιοί και ένας Ισπανός με δάκρυα στα μάτια ακολούθησαν τον άριστο των Ελλήνων στην αιωνιότητα και στην αθανασία. Χωρίς να έχουν καμία υποχρέωση, αντιλαμβανόμενοι όμως μία ιστορική πορεία… 1123 ετών, από το 330 μ.Χ. έως το 1453, αποφάσισαν πως θα έπρεπε να δώσουν ένα αντάξιο τέλος στο λαμπρότερο «τέκνο» του Ελληνορωμαϊκού πολιτισμού, την Βυζαντινή αυτοκρατορία η οποία με την ιστορική της πορεία, το εκπολιτιστικό της έργο και τέλος με την θυσία της έδωσε τον χρόνο και το δικαίωμα, σε όλους αυτούς οι οποίοι ονομάζονται «Ευρωπαίοι» ή «Δυτικοί» σήμερα να… κατέβουν από τα δέντρα, να βγουν από τα σπήλαια και να αυτοδιαφημιστούν σήμερα ως… πολιτισμένοι…

Η λαμπρή ιστορική πορεία του Βυζαντίου μετά από αιώνες λησμονιάς – στην καλύτερη των περιπτώσεων, ή κατασυκοφάντησης και υποβάθμισης – στην χειρότερη, έχει αρχίσει να λαμβάνει την θέση που της αξίζει. Τις τελευταίες δεκαετίες δυτικοί, και όχι μόνο, ερευνητές και καθηγητές γράφουν και δημοσιεύουν άρθρα, μελέτες και αναλύσεις οι οποίες και εξαίρουν την σημασία του «Θεοφύλακτου Κράτους» στην ιστορική πορεία της Ευρασίας και ειδικά του πολιτισμού ο οποίος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως… ευρωπαϊκός.

Επειδή όμως ο τρόπος που ρίχνει κάποιος την αυλαία και αποχωρεί από την ιστορική σκηνή, είτε πρόκειται για ανθρώπινη ύπαρξη είτε πρόκειται για μία κοινωνική ομάδα, είτε πρόκειται για κράτος, καταδεικνύει το ήθος του, την ταυτότητά του, τον τρόπο που αξιολογεί και αντιλαμβάνεται τα πράγματα αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό εκτιμούμε πως έχει μέγιστη αξία να παρουσιάσουμε την τελευταία ομιλία του Αθάνατου, του «Μαρμαρωμένου Βασιλιά», λίγες ώρες πριν περάσει στην αιωνιότητα και στο συλλογικό συνειδητό και ασυνείδητο του Ελληνικού Έθνους. Ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στις 28 Μαΐου, στην προσπάθειά του να εμψυχώσει και να παροτρύνει τους ξένους συμμάχους αλλά και τους συμπατριώτες του εκφωνεί με δάκρυα στα μάτια έναν λόγο τον οποίο κάθε Ελληνόπαις θα έπρεπε να τον διδασκόταν στα σχολεία, εάν αυτά βέβαια θα ήθελαν να βγάζουν Έλληνες και όχι Ελληνόφωνους…

Με την ομιλία του αυτή ο Μέγιστος τον Ελλήνων (ας μας συγχωρέσουν αυτοί που πιστεύουν πως τον τίτλο αυτό θα έπρεπε να τον έχει ο… Κ. Καραμανλής και ο Α. Παπανδρέου), εντυπώνει και το ιδεολογικό πλαίσιο του κράτους το οποίο επί 1123 έζησε και λειτούργησε ως το «Βασίλειο των Ουρανών» στην Γη: «Είμαστε απόγονοι Ρωμαίων και Ελλήνων» υπογραμμίζει ο Αυτοκράτορας, «είμαστε λαός Αρχόντων» λέει ο Βασιλέας, ίσως τελικά η συγκεκριμένη ομιλία να μην είναι και άσχετη των στιγμών που διανύει το νέο-ελληνόφωνο προτεκτοράτο που θέλει να φέρει το όνομα Ελλάς σήμερα, ίσως ο συγκεκριμένος λόγος να μην αναφέρεται στους άρχοντες της εποχής εκείνης αλλά και της σημερινής.

Διαβάζοντας τις παρακάτω γραμμές το μυαλό κάποιου δεν μπορεί να μην κάνει τις αντιστοιχίσεις του σήμερα με το εχθές, δεν μπορεί να μην δει τις ομοιότητες του μεσαιωνικού «τριγώνου» Βυζαντινοί-Δυτικοί/Παπικοί-Οθωμανοι με το σύγχρονο «τρίγωνο» Έλληνες-Δύση/Τρόικα-Τουρκία, να ανακαλύψει τις ομοιότητες στην τωρινή με την τότε ισορροπία δυνάμεων αλλά και τις διαμορφούμενες σχέσεις εξάρτησης του ενός παράγοντα από τον άλλον.

Λέει λοιπόν ο Μέγιστος τον Ελλήνων τα εξής:

«Ευγενέστατοι άρχοντες και εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, και γενναιότατοι συστρατιώτες, και όλος ο πιστός και τίμιος λαός, ξέρετε καλά πως έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας θέλει με κάθε τέχνασμα και τρόπο να μας στενοχωρήσει περισσότερο και να μας κάνει πόλεμο σφοδρό, με μεγάλες συγκρούσεις και συρράξεις από στεριά και θάλασσα, για να κατορθώσει και να χύσει το δηλητήριό του, σαν φίδι, και να μας καταπιεί σαν ανήμερο λιοντάρι. Σας λέω λοιπόν να σταθείτε αντρειωμένοι και γενναιόψυχοι, όπως κάνατε πάντοτε ως τώρα εναντίον των εχθρών της πίστης. Σας παραδίνω την εκλαμπρότατη και φημισμένη αυτή πόλη, πατρίδα σας και βασίλισσα των πόλεων. Ξέρετε καλά, αδέρφια, ότι για τέσσερις λόγους οφείλουμε όλοι να προτιμήσουμε το θάνατο παρά τη ζωή: πρώτον, για την πίστη και την ευσέβειά μας• δεύτερον, για την πατρίδα• τρίτον, για το βασιλέα και το Χριστό• και τέταρτον, για τους συγγενείς και φίλους.

Λοιπόν αδέρφια, αν οφείλουμε να αγωνιστούμε μέχρι θανάτου για έναν και μόνο από τους τέσσερις αυτούς λόγους, πολύ περισσότερο για όλους μαζί, όπως προφανώς κατανοείτε. Αν για τις αμαρτίες μας παραχωρήσει ο Θεός τη νίκη στους ασεβείς, θα διακινδυνεύσουμε υπέρ της πίστεως της αγίας που μας παραχώρησε ο Χριστός με το αίμα του. Αυτό είναι το σπουδαιότερο απ’ όλα. Τι θα ωφεληθεί κανείς αν κερδίσει τον κόσμο όλο και χάσει την ψυχή του; Δεύτερον, χάνουμε έτσι μια περίφημη πατρίδα και, ακόμη, την ελευθερία μας. Τρίτον, χάνουμε την άλλοτε περιφανή και σήμερα ντροπιασμένη, ταπεινωμένη και εξουθενωμένη βασιλεία, η οποία γίνεται έρμαιο του ασεβούς τυράννου. Τέταρτον, στερούμεθα τις προσφιλείς γυναίκες και τα παιδιά μας και τους συγγενείς μας. Ο αλιτήριος αυτός αμιράς έχει πενήντα εφτά ημέρες αφότου ήρθε, και μας πολιορκεί και μας πολεμάει νυχθημερόν, με κάθε τέχνασμα και με όλη του την ισχύ. Χάρη στον παντεπόπτη Χριστό και Κύριό μας, διώχτηκε ντροπιασμένος κακήν κακώς πολλές φορές ως τώρα από τα τείχη.

Μη δειλιάσετε και τώρα, αδερφοί, επειδή το τείχος έπεσε σε μερικά μέρη από τα βλήματα και τις εκπυρσοκροτήσεις των τηλεβόλων, γιατί, όπως και εσείς βλέπετε, όπως μπορούσαμε το διορθώσαμε. Εμείς κάθε ελπίδα μας τη στηρίζουμε στην ακαταμάχητη δύναμη του Θεού. Αυτοί έχουν πλήθος όπλα και στρατό και ιππικό, αλλά εμείς έχουμε πίστη στο όνομα του Κυρίου και σωτήρα και, δεύτερον, στα χέρια μας και τη δύναμή μας, που μας χάρισε η θεία πρόνοια. Ξέρω ότι αυτό το αναρίθμητο μπουλούκι των εχθρών, καθώς είναι η συνήθειά τους, θα βαδίσει εναντίον μας με βαναυσότητα και με έπαρση, με πολύ θράσος και βία, για να μας συνθλίψουν, λόγω του ολιγάριθμου της παράταξής μας, και να μας καταπονήσουν με την κούραση, και με φωνές πολλές και ισχυρές να μας φοβίσουν. Τις φλυαρίες τους αυτές τις ξέρετε καλά και δεν είναι ανάγκη να μιλήσουμε γι’ αυτές. Και σε λίγη ώρα θα τα κάνουν όλα αυτά, και θα πετάξουν πάνω μας σαν άμμο της θάλασσας αναρίθμητες πέτρες, βέλη και βλήματα. Ελπίζω να μη μας βλάψουν με αυτά, γιατί βλέποντάς σας χαίρομαι πολύ και τρέφω τη σκέψη μου με ελπίδες σαν κι αυτή, δηλαδή πως, αν και είμαστε λίγοι, είμαστε ωστόσο πολύ επιδέξιοι, επιτήδειοι, ρωμαλέοι, δυνατοί, ικανοί για μεγάλα έργα, και καλά προπαρασκευασμένοι. Με τις ασπίδες σας καλύπτετε καλά τα κεφάλια σας στις συμπλοκές και τις συρράξεις. Το δεξί σας χέρι, που κρατάει τη ρομφαία, να είναι πάντοτε μακρύ. Οι περικεφαλαίες σας, οι θώρακες και η σιδερέ νια πανοπλία σας είναι πολύ ικανά, όπως και τα άλλα σας όπλα, και στη συμπλοκή θα σας εξυπηρετήσουν πολύ. Οι αντίπαλοι ούτε έχουν τέτοια ούτε γνωρίζουν να τα χρησιμοποιούν. Εσείς είσαστε, επίσης, προστατευμένοι πίσω από τα τείχη, και οι απροστάτευτοι δύσκολα προχωρούν. Γι’ αυτό γίνετε μαχητές έτοιμοι, ισχυροί και μεγαλόψυχοι, για όνομα του Θεού.

Μιμηθείτε τους λίγους ελέφαντες των αρχαίων Καρχηδονίων, που μόνο με τη φωνή και την όψη τους έτρεψαν σε φυγή μέγα πλήθος ρωμαϊκού ιππικού. Και αν είχαν τη δύναμη να τρέψουν σε φυγή ζώα χωρίς λογική, πόσο μάλλον εμείς που είμαστε κύριοι των ζώων• αυτοί που έρχονται να μας αντιπαραταχθούν σαν ζώα χωρίς λογική, είναι χειρότεροι απ’ αυτά. Τα δόρατά μας, οι ρομφαίες μας, τα τόξα μας και τα ακόντιά μας θα στραφούν εναντίον τους. Και φανταστείτε πως παίρνετε μέρος σε κυνήγι αγριόχοιρων, για να καταλάβουν οι ασεβείς ότι δεν αντιμάχονται με ζώα χωρίς λογική, όπως είναι αυτοί, αλλά με άρχοντες, και αφέντες τους, και απογόνους των Ελλήνων και των Ρωμαίων. Ξέρετε καλά πως ο ασεβέστατος αυτός αμιράς και εχθρός της αγίας μας πίστης, χωρίς καμιά δικαιολογημένη αιτία, καταπάτησε την ειρήνη που είχαμε και αθέτησε τους πολλούς του όρκους χωρίς να λογαριάζει τίποτε• φτάνοντας ξαφνικά εδώ έστησε οχυρό στο στενό του Ασωμάτου, για να μπορεί να μας βλάπτει κάθε μέρα. Τα χωράφια μας, τους κήπους μας, τα οικογενειακά μας καταφύγια, τα σπίτια μας τα έχει κιόλας πυρπολήσει. Τους αδερφούς μας τους Χριστιανούς, όσους βρήκε, τους θανάτωσε και τους αιχμαλώτισε. Διέλυσε τη φιλία μας και έπιασε φιλίες με τους κατοίκους του Γαλατά, και αυτοί χαίρονται, μη γνωρίζοντας και αυτοί οι ταλαίπωροι το μύθο του παιδιού του γεωργού, που έψηνε σαλιγκάρια και είπε “ω ανόητα ζώα” και τα λοιπά. Ήρθε λοιπόν, αδερφοί, και μας απέκλεισε, και κάθε μέρα έχει ανοιχτό το αχανές στόμα του για να βρει ευκαιρία να μας καταπιεί, εμάς και την Πόλη που έκτισε ο τρισμακάριστος και μέγας βασιλεύς Κωνσταντίνος, και την αφιέρωσε στην πάναγνη και αειπάρθενη δέσποινά μας, τη Θεοτόκο• και τη χάρισε σ’ εκείνη, ώστε να είναι Κυρία της Πόλεως, αλλά και σύμμαχός της και σκέπη της πατρίδας μας και καταφύγιο των χριστιανών, ελπίδα και χαρά όλων των Ελλήνων, το καύχημα όλων που ζουν κάτω από τον ήλιο. Και αυτός ο ασεβέστατος την άλλοτε περιφανή και ζωηρή σαν ρόδο του αγρού Πόλη θέλει να την υπαγάγει υπό την εξουσία του. Αφού η αυτοκρατορία μας υποδούλωσε, μπορώ να πω, σχεδόν όλη την υφήλιο, και υπόταξε κάτω από τα πόδια της τον Πόντο, την Αρμενία, την Περσία, την Παφλαγονία, Αμαζόνες και Καππαδοκία, Γαλατία και Μηδία, Κολχούς και Ίβηρες, Βοσποριανούς και Αλβανούς, Συρία και Κιλικία και Μεσοποταμία, Φοινίκη και Παλαιστίνη, Αραβία και Ιουδαία, Βακτριανούς και ΣκύΘες, Μακεδονία και Θεσσαλία, Ελλάδα, Βοιωτία και Λοκρούς και Αιτωλούς, Ακαρνανία, Αχαΐα και Πελοπόννησο, Ήπειρο και Ιλλυρικό, τους Λυχνίτες κοντά στην Αδριατική, Ιταλία, Τοσκάνη, Κέλτες και Κελτογαλάτες, Ιβηρία ως τα Γάδειρα, Λιβύη και Μαυριτανία και Μαυρουσία, Αιθιοπία, Βελέδες Σκούδη, Νουμιδία και Αφρική και Αίγυπτο, Τώρα σκέφτεται αυτός να μας υποδουλώσει, και την Πόλη που κυριαρχεί στον κόσμο να την υποτάξει σε ζυγό και δουλεία, και τις άγιες εκκλησίες μας, όπου προσκυνούνταν η αγία Τριάδα και δοξολογούνταν ο Θεός, και όπου οι άγγελοι ακούγονταν να υμνούν τη Θεία και ένσαρκη πρόνοια του Λόγου του Θεού, Θέλει να τις κάνει προσκύνημα της δικής του βλασφημίας και του ανόητου ψευδοπροφήτη του Μωάμεθ, και στάβλο για άλογα και καμήλες. Λοιπόν, αδερφοί και συμμαχητές, θυμηθείτε όλα αυτά, για να μνημονεύουν τη δόξα σας και την ελευθεροφροσύνη σας αιώνια».

Στράφηκε τότε στους Ενετούς, που στέκονταν προς τα δεξιά και τους είπε:

«Ευγενείς Ενετοί, αγαπημένοι αδερφοί μας εν Χριστώ τω Θεώ, άνδρες ισχυροί και δυνατοί στρατιώτες και δόκιμοι στους πολέμους, εσείς που με τις αστραφτερές σας ρομφαίες θανατώσατε πολλές φορές πλήθος Αγαρηνών, και το αίμα τους έτρεξε από τα χέρια σας σαν ποτάμι, σας παρακαλώ σήμερα την πόλη τούτη, που βρίσκεται σε τόση συμφορά πολέμου, να την υπερασπιστείτε ολόψυχα. Γνωρίζετε πως πάντα την είχατε δεύτερη πατρίδα σας και μητέρα σας. Σας λέω λοιπόν άλλη μια φορά, και σας παρακαλώ, αυτή την ώρα να ενεργήσετε ως φίλοι της πίστης, ομόθρησκοι και αδερφοί».

Κατόπιν, γυρίζοντας προς τα αριστερά, λέει στους Γενουάτες:

«Ω Γενουάτες, αδερφοί εντιμότατοι, άντρες πολεμιστές και μεγαλόκαρδοι και φημισμένοι, ξέρετε καλά και καταλαβαίνετε ότι η δυστυχισμένη αυτή πόλη δεν ήταν πάντοτε μόνο δική μου, αλλά και δική σας, για πολλές αιτίες. Εσείς μας βοηθήσατε πολλές φορές πρόθυμα, και με τη δική σας συνδρομή σώθηκε από τους Αγαρηνούς εχθρούς. Τώρα πάλι έφτασε ο καιρός να δείξετε, βοηθώντας την, την αγάπη σας εν Χριστώ, την ανδρεία σας και τη γενναιότητά σας».

Και γενικά, αφού στράφηκε προς όλους, είπε:

«Δεν έχω καιρό να πω περισσότερα• μοναχά το ταπεινωμένο σκήπτρο μου το αναθέτω στα χέρια σας, για να το διαφυλάξετε με προθυμία. Σας παρακαλώ ακόμα, και ζητώ την αγάπη σας, να είστε πειθαρχικοί στους στρατηγούς σας, τους δημάρχους και τους εκατόνταρχους, ο καθένας κατά την τάξη του, τη θέση του και την υπηρεσία του. Να ξέρετε τούτο: αν από μέσα από την καρδιά σας φυλάξετε τις εντολές μου, ελπίζω στο Θεό ότι θα λυτρωθούμε από την παρούσα δίκαιη απειλή του. Δεύτερον, σας περιμένει στον ουρανό το αδαμάντινο στεφάνι, και η μνήμη σας θα είναι αιώνια και άξια στον κόσμο».

Με αυτά τελείωσε τη δημηγορία του, ευχαριστώντας με δάκρυα και στεναγμούς το Θεό, ενώ όλοι, με ένα στόμα, του αποκρίνονταν με δάκρυα λέγοντας: «θα πεθάνουμε για την πίστη του Χριστού και την πατρίδα μας». Τα άκουσε ο αυτοκράτωρ και, αφού τους ευχαρίστησε θερμά, υποσχόμενος πολλές δωρεές, τους είπε τέλος: «Λοιπόν, αδερφοί και συμμαχητές, να είσαστε έτοιμοι το πρωί. Με τη χάρη και την αρετή που μας δώρισε ο Θεός και με τη βοήθεια της Αγίας Τριάδος, στην οποία αναθέτουμε “την πάσαν ελπίδα μας”. θα κάνουμε τον εχθρό να φύγει κακήν κακώς και ντροπιασμένος από εδώ».

Είμαστε λοιπόν σε μία ιδιόμορφα παρόμοια κατάσταση σήμερα ή δεν είμαστε; Είναι ειρωνικό πως ακόμα και εκείνη την εποχή ένας από τους «συντρόφους» του Αυτοκράτορα στην… τελευταία επέλαση ήταν ένας… Ισπανός!

Το ερώτημα για εμάς είναι ένα: To Βυζάντιο και η παράδοσή του έζησε στο συνειδητό και το υποσυνείδητο του έθνους μας λόγω ακριβώς του ΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥ, το οποίο και επέτρεψε στους Έλληνες να ελπίζουν την Ανάσταση (O Βασιλέας «Μαρμάρωσε» / ο χρόνος σταμάτησε, ΔΕΝ πέθανε). Σήμερα, ενώ το σημερινό σύστημα και «κράτος» κάνει τα τελευταία του βήματα, με την μορφή που το γνωρίζουμε, γεννάται το ερώτημα εάν έχουμε ηγέτες οι οποίοι θα έχουν την δύναμη να του δώσουν ένα τέτοιο τέλος ώστε το Έθνος να έχει την ψυχική δύναμη να φτιάξει μετά κάτι καινούργιο… Τότε, ηγέτης ήταν ένας άνθρωπος του οποίου ο πατέρας ήταν Έλληνας (είτε αρέσει αυτό σε κάποιους είτε όχι) και η μητέρα ήταν από τη Σερβία… ήταν λοιπόν «Διγενής». Σήμερα, πολλοί από την ηγετική «κάστα» του συστήματός μας είναι «Διγενείς» και αυτοί… θα υπάρξει όμως κάποιος Παλαιολόγος;

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ είναι εδώ...

ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΗΝ ΑΝΑΝΔΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΟΥ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Όπως είναι γνωστό, την Τρίτη το βράδυ ο βουλευτής Αχαΐας της Χρυσής Αυγής, M. Αρβανίτης, έπεσε θύμα άνανδρης εγκληματικής επίθεσης 30 κουκουλοφόρων αναρχοκομμουνιστών, οπλισμένων με ρόπαλα κ.τ.λ. Την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές κλείνει ένα 24ωρο από την επίθεση. Κι ούτε φωνή, ούτε ακρόαση από ΟΛΑ τα κόμματα του σάπιου μεταπολιτευτικού κατεστημένου!


Κι όμως, προ μηνός περίπου, είχε ριφθεί λίγο νεράκι στον τότε βουλευτή Π. Ευθυμίου, κι όλα αυτά τα κόμματα που τώρα σιωπούν, με πύρινες ανακοινώσεις τους καταδίκαζαν την Χρυσή Αυγή, ενώ η «νέα» ΝΔ, πλειοδοτώντας σε… ιερή «δημοκρατική» αγανάκτηση ζητούσε την… ποινική δίωξη των «δραστών». Τα θυμάστε; Σίγουρα θα τα θυμάστε! Τώρα, μούγκα! Γιατί άραγε;


Επίσης, εκτός από τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής, επίθεση εδέχθη και δημοσιογράφος των Πατρών, που χτυπήθηκε με ρόπαλα. Και η κόκκινη ΕΣΗΕΑ σιωπά!

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Τρομαγμένο το σύστημα καταδυνάστευσης της χώρας από την είσοδο στην Βουλή των ελληνόψυχων της Χρυσής Αυγής, των Ελλήνων που αντιστέκονται κινητοποίησε τους καλοταΪσμένους και ασύδωτους μηχανισμούς του. Μάζεψε από τα καταγώγια και τα καπηλειά τον κοινωνικό ντελβέ που για 37+1 χρόνια καταδυναστεύει την Ελλάδα και του έδωσε την εντολή “θέλουν να είναι Έλληνες, απάνω τους” Η χορωδία των “πονηρών πνευμάτων” της διαπλοκής, των φίλων του χουβαρντά Χριστοφοράκου και των επισκεπτών των ξένων πρεσβειών μουγκάθηκε. Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι για 37+1 χρόνια οι Έλληνες ζούν κάτω από το βαρύ χέρι της αριστεράς βίας . Ο βουλευτής Αχαϊας της Χρυσής Αυγής ο συναγωνιστής Μ. Αρβανίτης δέχτηκε επίθεση απο τους Γκοτζάμάνηδες του σήμερα και σαν να μη συνέβει τίποτα.

Να θυμίθούμε απλώς, έτσι για την ιστορία, ότι μετά το 1974 η ελληνική πολιτική σκηνή μπορούσε να επαίρεται ότι είχε διαγράψει το παρακράτος της Δεξιάς της εποχής του 60, ένα κατακερματισμένο κόσμο χαφιέδων και χαφιεδομένων, παπατζήδων, τεμπέληδων και ακαμάτηδων έτοιμων για κάθε λαμόγια και κάθε μορφής βίας οργανωμένο κάτω από ταμπέλες σαν την "Συντονιστική Επιτροπή Εθνικών Οργανώσεων" την οργάνωση της "Καρφίτσας", κλπ. Έναν κόσμο που το πρωί έπαιζε πρέφα στο Ideal, το γνωστό καφέ τραμπούκ και το βράδυ έβγαινε παγανιά για να ξυλοκοπήσει "κουμούνια", να κατέβει σε "αντισυγκεντρώσεις" με ευγενές πάθος χωρίς να ξέρει το γιατί και τελικά να δολοφονήσει τον Λαμπράκη. Εναν κόσμο που κινείτο στους δυσώδεις διαδρόμους των μυστικών υπηρεσιών, τον κοινωνικό ντελβέ και την βρωμιά του τότε, το λούμπεν αυτή την κοινωνική σαπίλα, τα αποβράσματα που πάνω τους στηρίχτηκε ένας ολόκληρος τρομοκρατικός μηχανισμός. Ένας μηχανισμός αναιδέστατος ασήμαντος που φυτοζοούσε με ψίχουλα και εκινείτο στα περιθώρια του νόμου με την πλάτη καλυμμένη από τους αόρατους προστάτες του Gladio και της "Κόκκινης Προβιάς" που ανάγκασαν τον τότε πρωθυπουργό, Καραμανλή Α', να ξεφωνίσει το γνωστό "ποιος κυβερνάει αυτό τον τόπο;".

Tο παρακράτος του τότε πήγε στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, όμως δεν χάθηκε. Το παρακράτος του τότε, που περιέγραψε απαράμιλλα ο Ανδρέας Λεντάκης ξαναγεννήθηκε, βαφτίστηκε στην κολυμβήθρα του ΣΙ(λο)Αμ και το ζούμε σήμερα με την καινούργια του ταμπέλα και τους καινούργιους μηχανισμούς, Antifa, ΑντιεξουCIAστές, Αντιρατσιστικές Οργανώσεις και Συσπειρώσεις, ΜΚΟ, ΜΜΕ(ξαπάτησης) για να αποτελέσει το σύγχρονο Gladio, την σημερινή "Κόκκινη Προβιά". Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ που θέλει σώνει και καλά να επιβάλει στους Έλληνες τα Diktat της Νέας Τάξης.

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ξαναβγαίνει ανανεωμένο και δυνατό κινώντας τα νήματα του καινούργιου μεταλλαγμένου Gladio με τις νέες του ταμπέλες. Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ τρομοκρατεί τους Έλληνες που αρνούνται να καταπιούν τις κοσμοπολίτικες και πολυπολιτισμικές αρλούμπες και επιμένουν, παρ' όλα τα ελαττώματα τους, ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή, επιμένουν να εμμένουν στις εθνικές και αγωνιστικές παραδόσεις τους, όπως έχουν μεταφερθεί από την μία γενιά στην άλλη στην ιστορική τους πορεία πολλών δεκάδων αιώνων. Η βρωμιά του τότε δεν διαφέρει σε τίποτα από την ανίκανη για δημιουργία έτοιμη να πουληθεί για το τίποτα να καίει, να καταστρέφει,να λεηλατεί, να βυσσοδομεί, να συκοφαντεί βρωμιά του σήμερα. Τα αποβράσματα του τότε κλωνοποιήθηκαν όπως οι προβατίνες Ντόλη στα περιτρίμματα του "αντιεξουCIAστικού" χώρου, τους μεροκαματιάρηδες πανεπιστημιακούς, τους παρακοιμώμενους δημοσιογράφους, του σήμερα που πάνω του στηρίζεται ένας ολόκληρος μηχανισμός υποταγής των Ελλήνων.

Οι εγκάθετοι του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ προκαλούν τρομακτικούς βανδαλισμούς σε σχολεία και Πανεπιστήμια, καίνε εκκλησίες, την Ελληνική Σημαία, διαστρεβλώνουν τα γεγονότα, παραπληροφορούν την κοινή γνώμη, χτυπούν εκλεγμένους βουλευτές, κάνουν "αντισυγκεντρώσεις" οργανωμένα και κατευθυνόμενα με την σιγουριά της ΚΑΡΦΙΤΣΑΣ του τότε, ότι τίποτα δεν θα πάθουν. Κάψανε την Αθήνα τον Δεκέμβρη 2008 και την ξανακάψανε τον Φεβρουαάριο 2012. δολοφόνησαν 4 ανθρώπους στην Marfinbank. Γίνανε και γίνονται σημεία και τέρατα και δεν συλλαμβάνεται κανένας, δεν εντοπίζεται τίποτα. Οταν κάποιος απο δαύτους συλλαμβάνεται αυτοί που σήμερα μπροστα στα κανάλια καταδικάζουν το παρακράτος είναι έτοιμοι, όταν θα έχουν ξεχαστεί τα γεγονότα, να συνοστίζονται στα δικαστήρια για να τους υπερασπιστούν.. Το αίμα νερό δεν γίνεται. Αριστερά είναι πάντα αριστερά και η βία είναι κομμάτι της ύπαρξη της. Αριστερά και βία είναι σαν τους σιαμαίους αδερφούς ενωμένους στον εγκέφαλο, άν τους χωρίσεις θα πεθάνουν,

Το ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ του σήμερα χρησιμοποιώντας τις ίδιες κλασσικές συνταγές, που στοίχησαν την ζωή στον Λαμπράκη και θανάτωσαν την δημοκρατία την δεκαετία του 60, προσπαθεί να επιβάλει τις πολιτικές λύσεις που θέλουν τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας.

Βλέπουμε, διαβάζουμε, ακούμε την αλητεία της παραμορφωμένης πολιτικής ιντριγκας, την κουστωδία των φαντασμάτων της πολυπολιτισμικότητας, των λαθρολάγνων την Υπατίας προάγγελων άλλων κακών που έρχονται, και διαισθανόμαστε ότι η ΚΑΡΦΙΤΣΑ είναι εδώ. Βλέπουμε τις ορδές των εγκαθέτων αφιονισμένων τραμπούκων που κινούνται στην χώρα με ασυδοσία και ατιμωρησία, ακριβώς όπως οι τραμπούκοι του τότε παρακράτους και καταλαβαίνουμε ότι οι Γκοτζαμάνηδες είναι ανάμεσα μας.

Όπως οι τραμπούκοι του τότε είχαν την υποστήριξη σκοτεινών κύκλων χρηματοδοτούμενων από μυστικά κονδύλια και κάναν τον τσάμπα κόκκορα με τα λεφτά της CIA. Οι τραμπούκοι του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν την υποστήριξη των ανωτάτων κομματικών ηγεσιών της Αριστεράς ή τουλάχιστον την ανοχή τους. Οι κάποιοι μάγκες δεν πέτυχαν πλήρη ασυλία με τον μπαμπούλα της Δεξιάς. Έχουν ασυλία γιατί κάποιος τους την παρέχει. Οι πολιτικές κακουργίες του σημερινού ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ έχουν πολιτική κάλυψη, την ίδια πολιτική κάλυψη που είχαν οι πολιτικές κακουργίες του παρακράτους του 60.

Tαμπούρι

Ο θαυμαστός νέος κόσμος της αδελφοσύνης των λαών

Ο θαυμαστός νέος κόσμος της αδελφοσύνης των λαών

Tου Στέφανου Κασιμάτη

Σας καλώ να φανταστούμε τη χώρα μας υπό μία κυβέρνηση, η οποία βρίσκεται «στον αντίποδα μιας λογικής που ορθώνει την Ελλάδα - φρούριο, την Ευρώπη - φρούριο» και υποστηρίζει «το δικαίωμα στην ελεύθερη και ασφαλή είσοδο και το άσυλο». Μια κυβέρνηση η οποία θα μεριμνά για «τα κοινωνικά δικαιώματα των μεταναστών, όπως το δικαίωμα στην εργασία, την εκπαίδευση, την υγεία, την κατοικία» και, επιπροσθέτως, για «την παροχή πολιτικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, όπως ιθαγένεια και δυνατότητα ενεργού συμμετοχής στην πολιτική ζωή».

Σε αυτήν την Ελλάδα, οι «άτυπες επαναπροωθήσεις στον Εβρο και το Αιγαίο» θα έχουν καταργηθεί, ενώ «το αδίκημα της παράνομης εισόδου, διαμονής και εργασίας» θα έχει αποποινικοποιηθεί, εφόσον «συντρέχουν λόγοι οικονομικής επιβίωσης» -δηλαδή, στην πραγματικότητα, θα έχει αποποινικοποιηθεί για κάθε περίπτωση, αφού πάντα ισχύουν λόγοι οικονομικής επιβίωσης για τους λαθρομετανάστες. Ενδεχομένως, θα ισχύει το αδίκημα για τυχόν ευκατάστατους Ευρωπαίους, οι οποίοι θα περνούν παράνομα τα σύνορα, ωθούμενοι από το όνειρο να ζήσουν στον παράδεισο της αδελφοσύνης των λαών. Το πιθανότερο όμως είναι και αυτοί να απαλλάσσονται της κατηγορίας ως ψυχοπαθείς, καθώς στην Ελλάδα που περιγράφω θα παρέχεται «άδεια διαμονής για λόγους ανθρωπιστικής φύσεως, σε πρόσωπα που πάσχουν από σοβαρά προβλήματα υγείας».

Αυτή η Ελλάδα θα ανήκει όχι απλώς και μόνον στους Ελληνες, αλλά και σε όποιον άλλον του κάνει κέφι ανά την υφήλιο. Μάλιστα, η χώρα δεν θα περιμένει να φθάσουν οι μετανάστες ώς την πόρτα της, ώστε απλώς να την ανοίξει, αλλά θα φροντίζει να εξυπηρετεί τους επίδοξους μετανάστες στις πατρίδες τους. Διότι θα έχει θεσπίσει έναν «πρόσθετο τύπο άδειας, που θα λέγεται “άδεια προς αναζήτηση εργασίας”, με την οποία θα εφοδιάζεται αυτομάτως κάθε ενδιαφερόμενος (είτε με αίτηση προς τις αρμόδιες ελληνικές αρχές είτε με αίτηση στο ελληνικό προξενείο της χώρας προέλευσης) και θα αποκτά αυτοδικαίως το δικαίωμα παραμονής στην ελληνική επικράτεια για ένα χρόνο, με στόχο να αναζητήσει δουλειά». Βασίμως υποθέτω ότι, μετά τη λήξη της «άδειας προς αναζήτηση εργασίας» και εφόσον ο μετανάστης δεν θα έχει εξασφαλίσει σταθερή εργασία, θα του αναγνωρίζεται ότι συντρέχουν οι «λόγοι οικονομικής επιβίωσης», οπότε η παρουσία του θα αποποινικοποιείται. Από εκεί και πέρα, ο δρόμος ώς την ελληνική ιθαγένεια θα είναι περίπατος.

Ο νόμος που προβλέπει την υγειονομική περίθαλψη των παρανόμως διαβιούντων στην Ελλάδα από το δημόσιο σύστημα υγείας μόνον για έκτακτα περιστατικά θα έχει τροποποιηθεί, με σκοπό «τη διεύρυνση της πρόσβασης των μεταναστών στις υπηρεσίες υγείας, όπως ακριβώς ισχύει και για τους Ελληνες» - πράγμα λογικό, αφού στην πράξη δεν θα υφίσταται καμία διάκριση μεταξύ νομίμως και παρανόμως ευρισκομένων στη χώρα. Επομένως, όλοι οι μετανάστες, που θα συρρέουν και θα εγκαθίστανται στην Ελλάδα με την αρωγή του κράτους, δεν θα έχουν καμία έγνοια για την υγεία τους. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι, εφόσον όλα αυτά εφαρμοσθούν, πολύ σύντομα θα πάψουν να υπάρχουν υπηρεσίες υγείας - αλλά αυτό είναι δευτερεύον θέμα, διότι οι ωραίες ιδέες είναι πάντα ανώτερες της πραγματικότητας.

Εκτός από τις στοιχειώδεις υλικές ανάγκες, ο άνθρωπος έχει και πνευματικές ανάγκες. Για τον λόγο αυτόν, θα έχουν δημιουργηθεί «δομές προαιρετικής εκμάθησης ελληνικής γλώσσας σε όλους τους ενήλικους μετανάστες πρώτης γενιάς». Με άλλα λόγια, η δυνατότητα (προαιρετική, πάντα) εκμάθησης θα απευθύνεται σε μετανάστες με φιλολογικά ενδιαφέροντα, αφού τα ελληνικά δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από τη μητρική γλώσσα μίας από τις πολλές γλωσσικές κοινότητες των κατοίκων της Ελλάδας, για όλες των οποίων θα ισχύει -εννοείται- η αρχή της ισότητας.

Είναι ευνόητο ότι όταν το ιδεώδες της αδελφοσύνης επικρατήσει στις καρδιές των ανθρώπων, ο εγωισμός -ατομικός ή εθνικός- υποτάσσεται. Η κυβέρνηση θα αναλάβει «πρωτοβουλία για κατάργηση του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Ασυλο, καθώς και της λεγόμενης “Οδηγίας της Ντροπής”, για την εναρμόνιση των διαδικασιών επιστροφής υπηκόων τρίτων χωρών». Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα του ανθρωπισμού δεν θα κρατήσει ζηλότυπα το μυστικό του παραδείσου για τον εαυτό της, αλλά θα ανοίξει τον δρόμο για να το ανακαλύψουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Εντούτοις, ένα ερώτημα που θα έθεταν οι κακόπιστοι και όσοι μικρόψυχοι δεν μπορούν να ανοίξουν την καρδιά τους στην ιδέα της αδελφοσύνης των ανθρώπων είναι μήπως η συρροή των απόκληρων του κόσμου στην Ελλάδα ξεφύγει κάθε ελέγχου και ανακύψουν σοβαρά ζητήματα ασφαλείας. Αυτά θα τα αντιμετωπίσει η Αστυνομία. Ομως μία άλλη Αστυνομία, εμφορούμενη από το πνεύμα των ανθρωπιστικών ιδεωδών, καθώς το πρώτο που προβλέπεται είναι η «αποστρατιωτικοποίηση των σωμάτων ασφαλείας», όπως επίσης «η απαγόρευση χημικών ουσιών και πλαστικών σφαιρών σε διαδηλώσεις, απεργίες και κάθε είδους συλλογικές κινητοποιήσεις», αλλά και η «ρητή απαγόρευση κάθε τύπου βίας εναντίον των συλληφθέντων κάθε κατηγορίας». Οι ανακρίσεις, ακόμη και υπόπτων για ειδεχθή εγκλήματα, θα γίνονται με λουλούδια και οι κακούργοι θα λυγίζουν μπροστά στη δύναμη της αγάπης, γιατί ο άνθρωπος είναι από τη φύση του καλός.

Με την καλοσύνη και την πραότητα της Αστυνομίας να αντιμετωπίζει την εγκληματικότητα κατευθείαν στη ρίζα της (που δεν είναι άλλη από την κακία δυστυχισμένων ανθρώπων που δεν γνώρισαν την αληθινή αγάπη...), είναι φυσικό ότι δράσεις και πρακτικές που εφαρμόζονται σήμερα και περιορίζουν την ανθρώπινη ελευθερία θα καταργηθούν. Θα ισχύσει, λ.χ., η «απαγόρευση συλλογής και αποθήκευσης βιομετρικών δεδομένων (δακτυλικά αποτυπώματα, DNA, κ.λπ.)», επίσης η «κατάργηση της ηλεκτρονικής τράπεζας πληροφοριών και η καταστροφή των μέχρι τώρα συλλεχθέντων δεδομένων», όπως και η «απαγόρευση χρήσης καμερών παρακολούθησης σε δημόσιους χώρους (εξωτερικούς ή χώρους εργασίας)».

Ολα τα παραπάνω -ό,τι παρατίθεται εντός εισαγωγικών- προέρχονται από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, υπάρχει ένα προβληματάκι του οποίου η αντιμετώπιση δεν προβλέπεται: Οτι σε έναν κόσμο όπως τον ονειρεύονται ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συνιστώσες τους πολύ σύντομα η Χρυσή Αυγή θα είναι πρώτο κόμμα...

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_22/05/2012_443267